Tinne keert terug uit Tasmanië

Drie maanden voerde ze actie in de toppen van de Tasmaanse bomen

Nieuwsartikel - 13 april, 2004
Kristien (Tinne) Van Iseghem (25) uit Mechelen is net terug uit Tasmanië. Samen met andere internationale Greenpeace-vrijwilligers heeft ze er drie maanden op het Global Rescue Station gewoond, een observatieplatform van wel 65 meter hoog in een eucalyptusboom in de Styx-vallei, op een honderdtal kilometer van de hoofdstad Hobart. Het hoogste platform ooit in een boom gebouwd! Al die tijd was ze getuige van de vernietiging van de Tasmaanse oerbossen.

Tinne op het Global Rescue Station in de Styx-vallei in Tasmanië

"Drie maanden lang heb ik kunnen genieten van het ongelooflijk mooie spektakel in de natuur", vertelt Tinne Van Iseghem. "Jammer genoeg was ook de vernietiging van de oerbossen vanop het platform duidelijk zichtbaar. Dat gebeurt door kaalkap en nadien het afbranden met chemische middelen. De zones die zo achterblijven kan ik niet anders dan omschrijven als desolaat", vertelt Tinne. "Maar ik heb de Styx-vallei niet zomaar achter mij gelaten. Ik ben terug naar België gekomen om te getuigen over wat daar gebeurt. Ik wil de bevolking in ons land vragen om zich te engageren voor het behoud van de oerbossen, in Tasmanië en elders in de wereld."

Samen met een lokale milieuorganisatie (The Wilderness Society) wil Greenpeace vermijden dat de hoogste loofbomen ter wereld geofferd worden voor het voldoen aan onze noden aan papier en gezaagd hout. Beide organisaties voeren al maanden campagne voor een betere bescherming van de oerbossen in Tasmanië.

Sinds de oprichting van het Global Rescue Station in november 2003 heeft de kwestie van de Tasmaanse oerbossen aan politiek belang gewonnen, zowel op nationaal als internationaal niveau. Met de winter in aantocht, werd het platform op 7 april 2004 naar beneden gehaald. De strijd wordt vanuit een grondstation verder gezet. Bovendien bieden de verkiezingen die in de herfst in Australië plaatsvinden, een extra gelegenheid om de politici te wijzen op hun verantwoordelijkheid. Greenpeace en The Wilderness Society blijven in ieder geval de bedrijven benaderen met de vraag om geen hout uit de Tasmaanse oerbossen meer aan te kopen.

Ook België is mee verantwoordelijk voor de vernietiging van de oerbossen. Het houtimportbedrijf Bomaco uit Zellik brengt gezaagd hout uit Tasmanië op de Belgische markt. Dit onder de handelsnaam Tasmaanse Eik. In februari jl. voerde Greenpeace actie bij het bedrijf, met de duidelijke vraag om de aankoop van hout van Gunns LTD (de Australische houtexploitant met een quasi-monopolie in Tasmanië) op te schorten. Tot op heden wil Bomaco zijn contracten niet opschorten.

Onderwerpen