Wanneer krijgt België een echt energiebeleid?

Ons land moet bijzondere aandacht aan hernieuwbare energie besteden.

Ons land moet bijzondere aandacht aan hernieuwbare energie besteden.

Greenpeace

Sommige buurlanden hebben duidelijke ideeën waar ze met hun energiebeleid naartoe willen. Bij ons heerst absolute vaagheid… of toch bijna. Vergelijk even met ons mee.

Switch naar groene stroom


Op energievlak hoeven we niet al te ver te kijken om goede leerlingen te vinden. Duitsland neemt zijn verantwoordelijkheid. Tegen 2022 wil het land zijn kerncentrales sluiten – zeventien reactoren in totaal. En het heeft heel concrete oplossingen om te voorzien in de 22% van de energievraag die momenteel wordt ingevuld met kernenergie: alternatieve, hoofdzakelijk hernieuwbare energievormen ontwikkelen en het verbruik beperken.

Wel ja, aan de overkant van de Rijn zetten ze meer dan ooit in op hernieuwbare energie, efficiënt energieverbruik en… energiecoöperaties, waarbij burgers deel kunnen hebben aan de productie van hernieuwbare energie. De Duitse elektriciteitsmarkt ziet er dan ook helemaal anders uit, want 40% van de hernieuwbare productie is in handen van particulieren. Bovendien willen 160 regio’s of steden ‘100% hernieuwbaar’ worden.

In Nederland draaien de windmolens

Na zes maanden onderhandelen in Nederland was er eind van deze zomer een akkoord over een schonere energievoorziening. Het doel: streven naar 16% duurzame energieproductie in 2023, tegenover amper 4% vandaag. Hoe? Door de energiemix te herzien, vooral ten voordele van windenergie. Alleen al de windmolens op het land moeten voldoende energie leveren om alle Nederlandse gezinnen van stroom te voorzien. Dat zijn mooie vooruitzichten, die ook heel wat nieuwe banen kunnen opleveren! De vijf meest vervuilende steenkoolcentrales van het land zullen tegen 2017 de deuren sluiten. Voor alle duidelijkheid: de beslissingen van de Nederlanders zijn misschien niet allemaal even rooskleurig, maar ze hebben tenminste een echt goedgekeurd plan voor de energietoekomst van hun land…

En hoe zit het in België?

En bij ons? Daar ligt het allemaal wat ingewikkelder. Ons land heeft wel degelijk enkele regionale plannen, maar als België zijn energievoorziening moet plannen met het oog op de aangekondigde sluiting van de kerncentrales, blijkt een schrijnend gebrek aan nationale visie.

De wet op de kernuitstap voorziet tegen 2025 de sluiting van de zeven kernreactoren in ons land, die in totaal bijna 60% van de stroom leveren. Dat betekent dat twee reactoren (Doel 1 en 2) in 2015 de deuren zullen sluiten. De overige vijf, verspreid over Doel en Tihange, moeten tussen 2022 en 2025 worden stilgelegd. We zouden dus nu al de vervanging van 1.000 MW elektrische productiecapaciteit tegen 2015 en nog eens 6.000 MW tegen 2025 moeten voorzien.

De federale regering werkt momenteel aan een plan voor de eerste 1.000 MW. Dat ‘plan Wathelet’, dat tegen eind dit jaar moet worden goedgekeurd, moet onze stroomvoorziening tot in 2017 garanderen, dat wil zeggen na de sluiting van de eerste twee reactoren. Het plan voorziet onder andere subsidies voor nieuwe gascapaciteit en steun aan de bestaande gascapaciteit

Vaagheid troef na 2017

Maar hoe zit het met de periode van 2017 tot 2025? Zou België eigenlijk niet al een pakket maatregelen moeten hebben om geleidelijk aan de sluiting van de vijf andere kernreactoren op te vangen? Jammer genoeg weten we daar nog niets over.

Niets doen is als een spelletje Russische roulette...

Greenpeace meent dat het dringend nodig is om aan tafel te gaan zitten om een visie te ontwikkelen op het energiebeleid voor de periode na 2017. Het is essentieel dat dit plan eindelijk ruim aandacht besteedt aan energieefficiëntie, iets wat in het bewuste ‘Plan Wathelet’ systematisch genegeerd of geminimaliseerd is. Waarom nog langer wachten?

En natuurlijk moet er ook aandacht zijn voor hernieuwbare energie: het enige wat we momenteel weten is dat België zich ertoe heeft verbonden om tegen 2020 minstens 13% van zijn verbruik te halen uit hernieuwbare energie. Maar wie gaat wat doen? Dat weten we niet. Onlangs is trouwens uit een peiling sondage gebleken dat 95% van de Franstaligen in België gewonnen is voor hernieuwbare energie.

Niets doen is het hoofd in het zand steken. Het is ook vluchten voor de zoektocht naar echte oplossingen om de sluiting van onze verouderende kerncentrales op te vangen. Niets doen is als een partijtje Russische roulette...