ARCTIC SUNRISE

Origin

Ironisch genoeg was de MV Arctic Sunrise, voordat Greenpeace de eigenaar werd, oorspronkelijk een schip voor de zeehondenjacht. Greenpeace heeft ooit zelfs een blokkade voor het schip opgeworpen toen het installaties transporteerde voor de Franse regering, die dwars door een leefgebied van pinguïns in het Zuidpoolgebied een landingsbaan wilde aanleggen. Desondanks kocht Greenpeace het schip in 1995, gebruikmakend van de gefingeerde bedrijfsnaam 'Arctic Ventures Ltd', omdat de Noorse eigenaars het anders nooit aan Greenpeace zouden hebben verkocht.

History

De scheepsromp is afgerond en heeft geen kiel, zodat het schip uit het ijs wordt getild in plaats van te worden verbrijzeld. Eind 1996 liet Greenpeace the Arctic Sunrise op de werf aanpassen aan de ijzige omstandigheden op Antarctica.

Actions

De Arctic Sunrise begon aan zijn Greenpeace-avontuur tijdens de Brent Spar-campagne, toen het schip werd ingezet tegen het dumpen van olieinstallaties in zee.

In 1997 voer het als eerste schip helemaal rond het James Ross-eiland in het zuidpoolgebied. Dat was pas mogelijk nadat een 200 meter dikke ijsrichel bezweek, die het eiland met Antarctica verbond. Dit was nog maar een van de vele bewijzen voor de wereldwijde klimaatverandering die de Artic Sunrise heeft helpen documenteren.

De Arctic Sunrise keerde regelmatig terug naar het noordpoolgebied om actie te voeren tegen Northstar, het project van British Petroleum dat een nieuw oliewinningsgebied in zee wilde exploiteren. Olievervuiling bedreigde dit kwetsbare gebied. Bovendien draagt oliewinning -verbranding van olie - bij aan de verdere opwarming van de aarde.

In de Zuidelijke Oceaan verijdelde de Arctic Sunrise de pogingen van Japan om zijn zogenaamde 'wetenschappelijke' programma voor de walvisjacht voort te zetten. Het schip achtervolgde tot in de grootste piratenhaven van het eiland Mauritius piratenschepen die illegaal visten op antarctische zeebaarzen.

In 2000 manoeuvreerde de Arctic Sunrise zich direct in de baan van de Amerikaanse kruisraketten. Toch kon het schip de Verenigde Staten er niet van weerhouden zijn 'Star Wars'-raketafweersysteem te testen. Dit dreigt een nieuwe nucleaire wapenwedloop te ontkenen.

Gelukkig kwam de Arctic Sunrise heelhuids uit de strijd om verslag te kunnen doen van haar wederwaardigheden.

Specifications

Thuishaven: Amsterdam, Nederland
Voormalige: Polarbjorn
Aankoopdatum: 1995
Aantal kooien: 30
Rubberboten: 1 Avon, 1 Zodiac, 2 Novuranias
Helikopterdek: Ja
Scheepstype: Zeewaardig motorschip
Zendercode: PCTK
Gebouwd: 1975 door AS Vaagen Verft
Bruto tonnage: 949 ton
L.O.A.: 49,62 m
Breedte: 11,50 m
Maximale diepgang: 5,80 m
Maximumsnelheid: 13 knopen
Hoofdmotor: MAK 9M452AK 2495 IPK 1619kW
Hulpmotoren : 2 x Deutz BF6M716 208pk (175 kva)
Boeg- en achterstevenschroef: elk 400 pk

Personal Account

De kapitein van de Arctic Sunrise, Arne Sorensen, tijdens de expeditie in de Zuidelijke Oceaan in december 1999:
Tijdens ons vreedzame protest tegen de illegale walvisjacht door Japan in de wateren rond Antarctica werden we opgeschrikt door een gigantische klap, waarna het schip vervaarlijk begon te rollen. De eerste machinist David de Jong rende naar de brug en riep: "Dat klonk niet als ijs!" Hij had gelijk. Het was geen pakijs of een ijsberg, maar de Japanse walvisvaarder Nisshin Maru die ons ramde. Het schip woog tien keer zoveel als de Arctic Sunrise. Hoewel de Japanners de levens van beide crews op het spel zette, raakte er gelukkig niemand gewond.