U bent hier:
Ook werd de MV Greenpeace een keer door KGB-agenten geënterd die alle telecommunicatieapparatuur vernielden. Hetzelfde gebeurde met Chinese soldaten die eveneens de verbindingen onklaar maakten.
De voltallige bemanning van het schip werd samen met die van de Rainbow Warrior in 1995 gearresteerd, tijdens felle protesten tegen Franse kernproeven op het atol Moruroa In de Stille Zuidzee.
Nadat Antarctica in 1991 werd uitgeroepen tot beschermd gebied ('World Park') is de MV Greenpeace nog vele malen teruggekeerd naar de antarctische wateren, om Japanse walvisvaarders dwars te zitten die het wereldwijde verbod op de walvisjacht van 1982 negeerden.
In 1997 en 1998 was de MV Greenpeace betrokken bij acties tegen nieuwe oliewinningsgebieden in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan.
De zogenaamde 'toxics tours' tegen het illegaal dumpen van giftig afval, brachten het schip naar Zuidoost-Azië, het Middellandse Zeegebied, de Perzische Golf, Zuid-Amerika en Noordwest-Europa.
De Greenpeace heeft actie gevoerd tegen illegale visvangst in het noorden van de Stille Zuidzee en de Middellandse Zee en leidde in 2000 expedities tegen piratenvissers in de Zuidelijke en de Atlantische Oceaan. Later was het schip betrokken bij campagnes tegen de invoer van hout afkomstig uit bedreigde oerbossen zoals de Amazone.
Op oudejaarsavond zagen we de eerste ijsschotsen drijven en een paar dagen later werden we geconfronteerd met ondoordringbaar pakijs.
Na een verhitte discussie aan boord besloot ik het andere schip, de Southern Quest, niet tot in het pakijs te volgen maar te wachten tot de tweede week van januari, wanneer het ijs volgens de voorspellingen verdwenen zou zijn.
De Southern Quest zond ons regelmatig radioberichten, waar sommige ongeduldige bemanningsleden steeds gretig op afvlogen. Er werd druk op mij uitgeoefend om de Southern Quest te volgen, toen de radioberichten plotseling worden afgebroken en we het contact met het andere schip kwijt waren.
Later vernamen we dat de Southern Quest verpletterd was door het ijs en binnen een minuut was gezonken. Gelukkig werd de bemanning van het schip gered en teruggevlogen naar Nieuw-Zeeland.
Uiteindelijk was het pakijs zodanig afgenomen dat we onder een blauwe hemel door een kalme poolzee onze reis konden voortzetten. Ik krijg nog steeds koude rillingen als ik eraan denk wat er had kunnen gebeuren.