RSSU bent hier:
De valleien in het westen van Tasmanië zijn
bedekt met de grootste loofbomen ter wereld: Eucalyptus (Eucalyptus
regnans). Ze kunnen wel een paar honderd jaar oud worden. In het
noordwesten van Tasmanië, in de regio van de Tarkine, komt het
grootste gematigde regenwoud van Australië voor; In dit bostype
vinden we ook één van de ouste bomen ter wereld, de
Huon-den. Deoor de complexe geschiedenis en het isolement van het
eiland, zijn heel wat planten en dieren uniek voor dit eiland.
Een groot deel van de oerbossen in Tasmanië zijn niet degelijk beschermd en worden vandaag bedreigd door houtkap. Gunns Ltd, het grootste Australische exploitatiebedrijf dat zowaar een monopolie heeft in Tasmaniê op de bosexploitatie, hanteert bovendien barbaarse praktijken. Heel wat gebieden worden kaalgekapt over zeer grote opperlvakten, en vervolgens worden de resten en onderetage afgebrand. Daarna worden heel wat van deze kaalvlaktes omgezet in plantages.
Het spreekt voor zich dat deze werkwijze gepaard gaat met een grote verspilling van onze natuurlijke hulpbronnen. Heel wat van de oude eucalyptusbomen eindigen in chips voor de papierindustrie, een erg laagwaardige toepassing. Deze chips worden geëxporteerd naar Japan. Een klein deel van het hout wordt verzaagd, en wordt onder meer naar Europa geëxporteerd.
De Tasmaanse overheid beweert dat heel wat natuur beschermd is, onder meer in het Werelderfgoedgebied “the Tasmanian Wilderness”. Maar ze zegt er niet bij dat heel wat van de waardevolle oerbossen buiten de beschermde gebieden vallen, en die gaan tegen een snel tempo tegen de grond.
Een groot deel van de oerbossen in Tasmanië zijn niet degelijk beschermd en worden vandaag bedreigd door houtkap. Gunns Ltd, het grootste Australische exploitatiebedrijf dat zowaar een monopolie heeft in Tasmaniê op de bosexploitatie, hanteert bovendien barbaarse praktijken. Heel wat gebieden worden kaalgekapt over zeer grote opperlvakten, en vervolgens worden de resten en onderetage afgebrand. Daarna worden heel wat van deze kaalvlaktes omgezet in plantages.
Het spreekt voor zich dat deze werkwijze gepaard gaat met een grote verspilling van onze natuurlijke hulpbronnen. Heel wat van de oude eucalyptusbomen eindigen in chips voor de papierindustrie, een erg laagwaardige toepassing. Deze chips worden geëxporteerd naar Japan. Een klein deel van het hout wordt verzaagd, en wordt onder meer naar Europa geëxporteerd.
De Tasmaanse overheid beweert dat heel wat natuur beschermd is, onder meer in het Werelderfgoedgebied “the Tasmanian Wilderness”. Maar ze zegt er niet bij dat heel wat van de waardevolle oerbossen buiten de beschermde gebieden vallen, en die gaan tegen een snel tempo tegen de grond.