Te weinig politieke ambitie

Op internationaal vlak biedt alleen het Kyotoprotocol een engagement op korte termijn van sommige geïndustrialiseerde landen om de uitstoot van broeikasgassen op wereldschaal te verminderen: voor de periode 2008-2012 beloofden zij een vermindering met 5,2% in vergelijking met de uitstoot van 1990. Dat betekent voor de Europese Unie voor deze periode een vermindering met 8% en voor België van 7,5%. Het is intussen de hoogste tijd om te denken aan de tijd na Kyoto en aan een engagement dat meer landen bindt en ook op een langere termijn.

In maart 2007 hebben de leiders van de Europese Unie zich ertoe verbonden om druk uit te oefenen opdat de geïndustrialiseerde landen tegen 2020 hun uitstoot van broeikasgassen met 30% zouden verminderen. Maar de Unie verbindt zich zelf wel slechts tot een unilaterale vermindering met minstens 20% tegen 2020, wat haar internationale communicatie op zijn minst verwarrend maakt. De Unie heeft er zich ook toe verbonden dat 20% van haar energie afkomstig zal zijn van hernieuwbare energiebronnen tegen 2020. In verband met efficiënt energieverbruik voorziet het Europese Actieplan een energiebesparing van ten minste 20%, ook weer tegen 2020 (in vergelijking met een referentiescenario).

In tegenstelling tot andere landen van de Europese Unie heeft België geen enkele doelstelling op middellange en lange termijn met betrekking tot de beperking van de uitstoot van broeikasgassen, hernieuwbare energie en maatregelen op het vlak van energie-efficiëntie. Dat verklaart ongetwijfeld waarom ons land aan de staart van het Europese peloton bengelt op het vlak van hernieuwbare energie en maatregelen op het vlak van efficiënt energieverbruik. Toch was er voor de verkiezingen geen gebrek aan goede wil bij de verschillende partijen. U vindt de standpunten die de partijen hebben verdedigd als reactie op ons memorandum tijdens een debat op www.greenpeace.org/verkiezingen07