Skip navigation.

De leningen van de Wereldbank hebben een doorslaggevende rol gespeeld bij de hervorming van de bosbouwsector in de Democratische Republiek Congo (DRC). Welke resultaten hoopt de bank daarmee te bereiken? Zij wil het duurzame beheer van de bossen bevorderen, de inkomsten van de staat verhogen en bijdragen aan de armoedebestrijding. Naast de Wereldbank zijn de belangrijkste donoren van de DRC de Verenigde Staten, Frankrijk, België, Duitsland, Italië, de Europese Unie, het Verenigd Koninkrijk en Nederland. De donoren hebben een grote impact: door het verstrekken van financiële middelen, kunnen zij invloed uitoefenen op het gevoerde beleid.

Momenteel kunnen we alleen maar vaststellen dat de wouden in de DRC altijd worden geëxploiteerd ten koste van de bevolking en van de biodiversiteit. Dit komt onder andere omdat de instellingen te zwak zijn en de bestaande wetten niet worden toegepast. Verder zijn er veel maatschappelijke problemen en wordt de plaatselijke bevolking uitgesloten bij het beheer en heeft zij geen deel aan de rijkdommen die het bos voortbrengt.

De remedies voor de DRC die de Wereldbank en de andere donoren voorstellen, zijn grotendeels geïnspireerd op de maatregelen die in Kameroen zijn toegepast, waar de ervaringen van de voorbije tien jaar nochtans hebben aangetoond dat de voorziene maatregelen allerminst volstaan om op doeltreffende wijze strijd te leveren tegen de hardnekkige corruptie en het aanhoudende slechte bestuur in de bosbouwsector. Het gebrek aan echte politieke wil bij de donoren is daar niet vreemd aan.

Algemeen kunnen we stellen dat de Wereldbank en de andere donoren ernstig moeten nadenken over de rol die de industriële houtkap speelt in het bosbeheer en in de ontwikkeling van de landen van het Congobekken. De ervaring heeft duidelijk aangetoond dat er grenzen zijn aan deze manier van werken in de bossen in tropisch gebied, zowel op maatschappelijk als op ecologisch vlak. Het is de hoogste tijd om de conclusies te trekken die zich opdringen.