U bent hier:
Isolatiematerialen kunnen in drie grote groepen onderverdeeld worden:
Op milieuvlak is de verontreiniging door de emissies of giftige stoffen die vrijkomen bij de productie van de platen bepalend, evenals het gas waarmee het schuim wordt opgeblazen. Kies in elk geval voor CFK- of HCFK-vrije schuimen. Vaak worden brandvertragers toegevoegd om de materialen brandveiliger te maken. Deze zijn schadelijk voor het milieu want zeer moeilijk afbreekbaar. In principe raden we het gebruik van kunststof af, tenzij wanneer er geen andere keuze is(zoals voor omkeerdaken). Gelukkig zijn er voor de meeste toepassingen alternatieven.
Onder de inerte materialen rekenen we minerale wollen en cellenglas. Met minerale wollen bedoelt men rotswol (ook steenwol genoemd) of glaswol. Voor de productie van rotswol gebruikt men diabaas, basalt en kalksteen, glaswol bestaat voor 70% uit recyclageglas.
Minerale wol bestaat onder meer in halfharde platen, die soepeler zijn dan kunststofplaten, wat de plaatsing vergemakkelijkt. Zo kunnen ze bijvoorbeeld bij spouwmuurisolatie beter tegen het binnenspouwblad aangedrukt worden, ook wanneer dit niet volledig vlak is. Minerale wol is dampopen, wat de vochthuishouding in de woning ten goede komt. Bij het plaatsen van minerale wol moet de ruimte goed geventileerd worden. De uitvoerder moet beschermende kledij dragen (stofmasker, bril, handschoenen en gesloten kledij).
Minerale wollen hebben een sterk uitgebreid productaanbod, wat maakt dat er wel voor elke toepassing een oplossing op de markt is. Rotswol is voor 100% recycleerbaar, jammer genoeg komt het in de sloopfase nog al te vaak bij de restfractie terecht. De prijs speelt in zijn voordeel. De milieubelasting ten gevolge van emissies is echter niet te onderschatten.
Cellenglas wordt gekenmerkt door zijn grote druksterkte. De belangrijkste grondstof is kwartszand. Op vlak van milieuvriendelijkheid scoort cellenglas niet bijster goed, onder meer omwille van het grote energieverbruik bij de productie en het feit dat het zelden gerecycleerd wordt. Voor sommige toepassingen, zoals het oplossen van koudebruggen of voor het isoleren van ondergrondse bouwdelen, zijn er echter geen milieuvriendelijker alternatieven voorhanden. Indien goed geplaatst heeft het een zeer lange levensduur en laat op bijvoorbeeld een plat dak veelvuldige vervanging van het dakvilt toe.
Voor veel toepassingen zijn nagroeibare isolatiematerialen een alternatief. Deze materialen verwerven meer en meer naambekendheid.
Zo kan je gebruik maken van vlas-, hennep-, of schapenwol. Zowel vlas als hennep zijn beschikbaar onder de vorm van isolatiedekens. Ze worden op ongeveer dezelfde wijze verwerkt als minerale wol. Ze zijn nagroeibaar, biologisch afbreekbaar, en hebben een positieve CO2 balans. Ze veroorzaken geen irritatie aan huid en luchtwegen. Bij vlas of hennep geteeld op de traditionele wijze wordt echter gebruik gemaakt van schadelijke bestrijdingsmiddelen. Dit is niet het geval bij op biologische wijze geteelde producten.
Om de vezels te binden en om de flexibiliteit te verhogen, worden steunvezels aan het vlas toegevoegd. Dit zijn steeds vaker synthetische bestanddelen (12 tot 17% polyester), wat niet altijd bij de verkoop van het product vermeld wordt. Ze worden ook bewerkt met diverse chemicaliën om de duurzaamheid, brandwerendheid en schimmelwerendheid te verhogen. Kies je voor vlas, opteer dan voor vlas dat met een natuurlijk bindmiddel (zetmeel) gebonden wordt.
Ook cellulose wordt tot de groep van nagroeibare isolatiematerialen gerekend, alhoewel dit strikt genomen niet klopt. Cellulose bestaat bijna volledig uit recyclagemateriaal. Cellulose papiervlokken worden volgens een energie-arm recyclageproces uit kranten vervaardigd. Cellulose is dampopen en heeft een hoge geluidsabsorptie.
Ook bij cellulose zijn de emissies bepalend voor de milieulast, evenwel in beperktere mate dan bij rotswol. Boorzout-impregnering is noodzakelijk om het product te beschermen tegen ontvlambaarheid, schimmels en ongedierte, wat de productie van cellulose niet geheel risicovrij maakt. Inademing van cellulosestof moet vermeden worden.
Ook kurk, houtvezelisolatie en vermiculiet, zijn natuurlijke en nagroeibare materialen die voor isolatie gebruikt kunnen worden.
Ook al zijn natuurlijke of nagroeibare isolatiematerialen niet volledig vrij van toegevoegde stoffen, ze genieten toch veruit de voorkeur.
- kunststoffen (hyperlink)inerte isolatiematerialen (hyperlink)nagroeibare materialen (hyperlink)
Op milieuvlak is de verontreiniging door de emissies of giftige stoffen die vrijkomen bij de productie van de platen bepalend, evenals het gas waarmee het schuim wordt opgeblazen. Kies in elk geval voor CFK- of HCFK-vrije schuimen. Vaak worden brandvertragers toegevoegd om de materialen brandveiliger te maken. Deze zijn schadelijk voor het milieu want zeer moeilijk afbreekbaar. In principe raden we het gebruik van kunststof af, tenzij wanneer er geen andere keuze is(zoals voor omkeerdaken). Gelukkig zijn er voor de meeste toepassingen alternatieven.
Onder de inerte materialen rekenen we minerale wollen en cellenglas. Met minerale wollen bedoelt men rotswol (ook steenwol genoemd) of glaswol. Voor de productie van rotswol gebruikt men diabaas, basalt en kalksteen, glaswol bestaat voor 70% uit recyclageglas.
Minerale wol bestaat onder meer in halfharde platen, die soepeler zijn dan kunststofplaten, wat de plaatsing vergemakkelijkt. Zo kunnen ze bijvoorbeeld bij spouwmuurisolatie beter tegen het binnenspouwblad aangedrukt worden, ook wanneer dit niet volledig vlak is. Minerale wol is dampopen, wat de vochthuishouding in de woning ten goede komt. Bij het plaatsen van minerale wol moet de ruimte goed geventileerd worden. De uitvoerder moet beschermende kledij dragen (stofmasker, bril, handschoenen en gesloten kledij).
Minerale wollen hebben een sterk uitgebreid productaanbod, wat maakt dat er wel voor elke toepassing een oplossing op de markt is. Rotswol is voor 100% recycleerbaar, jammer genoeg komt het in de sloopfase nog al te vaak bij de restfractie terecht. De prijs speelt in zijn voordeel. De milieubelasting ten gevolge van emissies is echter niet te onderschatten.
Cellenglas wordt gekenmerkt door zijn grote druksterkte. De belangrijkste grondstof is kwartszand. Op vlak van milieuvriendelijkheid scoort cellenglas niet bijster goed, onder meer omwille van het grote energieverbruik bij de productie en het feit dat het zelden gerecycleerd wordt. Voor sommige toepassingen, zoals het oplossen van koudebruggen of voor het isoleren van ondergrondse bouwdelen, zijn er echter geen milieuvriendelijker alternatieven voorhanden. Indien goed geplaatst heeft het een zeer lange levensduur en laat op bijvoorbeeld een plat dak veelvuldige vervanging van het dakvilt toe.
Voor veel toepassingen zijn nagroeibare isolatiematerialen een alternatief. Deze materialen verwerven meer en meer naambekendheid.
Zo kan je gebruik maken van vlas-, hennep-, of schapenwol. Zowel vlas als hennep zijn beschikbaar onder de vorm van isolatiedekens. Ze worden op ongeveer dezelfde wijze verwerkt als minerale wol. Ze zijn nagroeibaar, biologisch afbreekbaar, en hebben een positieve CO2 balans. Ze veroorzaken geen irritatie aan huid en luchtwegen. Bij vlas of hennep geteeld op de traditionele wijze wordt echter gebruik gemaakt van schadelijke bestrijdingsmiddelen. Dit is niet het geval bij op biologische wijze geteelde producten.
Om de vezels te binden en om de flexibiliteit te verhogen, worden steunvezels aan het vlas toegevoegd. Dit zijn steeds vaker synthetische bestanddelen (12 tot 17% polyester), wat niet altijd bij de verkoop van het product vermeld wordt. Ze worden ook bewerkt met diverse chemicaliën om de duurzaamheid, brandwerendheid en schimmelwerendheid te verhogen. Kies je voor vlas, opteer dan voor vlas dat met een natuurlijk bindmiddel (zetmeel) gebonden wordt.
Ook cellulose wordt tot de groep van nagroeibare isolatiematerialen gerekend, alhoewel dit strikt genomen niet klopt. Cellulose bestaat bijna volledig uit recyclagemateriaal. Cellulose papiervlokken worden volgens een energie-arm recyclageproces uit kranten vervaardigd. Cellulose is dampopen en heeft een hoge geluidsabsorptie.
Ook bij cellulose zijn de emissies bepalend voor de milieulast, evenwel in beperktere mate dan bij rotswol. Boorzout-impregnering is noodzakelijk om het product te beschermen tegen ontvlambaarheid, schimmels en ongedierte, wat de productie van cellulose niet geheel risicovrij maakt. Inademing van cellulosestof moet vermeden worden.
Ook kurk, houtvezelisolatie en vermiculiet, zijn natuurlijke en nagroeibare materialen die voor isolatie gebruikt kunnen worden.
Ook al zijn natuurlijke of nagroeibare isolatiematerialen niet volledig vrij van toegevoegde stoffen, ze genieten toch veruit de voorkeur.