An Lambrechts, verantwoordelijke voor de campagne klimaat en bossen
Vergroot foto
Barcelona, Spanje —
Deze week start in Barcelona de laatste voorbereidende sessie van de klimaatonderhandelingen voor Kopenhagen. In principe is dit de laatste rechte lijn naar een akkoord. Niemand wil de trein naar Kopenhagen laten crashen, maar de sporen zijn wel erg krom getrokken. Bij de vorige sessies werden de teksten ingekort, maar bleven echte onderhandelingen uit. Zal het deze keer anders zijn?
Een aantal hindernissen onderweg verhinderen dat er schot in de zaak komt. Een discussiepunt is de mate waarin industrielanden de koolstof die hun bossen opslaan, mogen aftrekken van hun doelstellingen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Zielig eigenlijk, want als je nagaat waartoe ontwikkelingslanden zich verbinden om hun uitstoot terug te dringen, blijkt al snel dat die relatief gezien de lat hoger leggen dan de geïndustrialiseerde landen.
Een ander cruciaal punt is het geld voor de strijd tegen de klimaatverandering in de derde wereld. Dat is een breekpunt voor ontwikkelingslanden, die de hoogste tol zullen betalen voor de impact van de klimaatverandering. De EU is er vorige week eindelijk in geslaagd daar een globaal cijfer op te plakken, maar de 27 lidstaten willen zich voorlopig niet uitspreken over hun eigen bijdrage. Een gemiste kans dus voor Europa om opnieuw het voortouw te nemen in de klimaatonderhandelingen. Of dit zal volstaan om de ontwikkelingslanden over de streep te trekken, is nog maar de vraag.
Het meest gevoelige punt draait rond het behoud van de structuur van het Kyotoprotocol. Daarmee valt of staat het internationaal bindend kader voor de reductie van de CO2-uitstoot. Sommige landen, zoals de VS en Canada, zullen er alles aan doen om aan zo'n bindend kader te ontsnappen. Tegelijk wordt er een manier gezocht om de VS op te nemen, want zij hebben het Kyotoprotocol nooit geratificeerd. Zal de EU met haar knip- en plakwerk erin slagen het protocol te redden? Als Kyoto gewoon naar een nieuw akkoord wordt overgeheveld, staat de deur naar een verzwakking van de tekst wagenwijd open.
Greenpeace zal er in ieder geval alles aan doen om de onderhandelaars met hun neus op de feiten te drukken: als ze geen maatregelen treffen die de temperatuurstijging zo ver mogelijk onder de 2°C houden, zal de impact van de klimaatverandering niet meer te controleren zijn. De komende generaties hebben er dan weinig aan te weten wie de schuldige is. Dringend leiderschap gevraagd dus om de klimaattrein in rechte lijn naar Kopenhagen te sturen!
An Lambrechts, verantwoordelijke voor de campagne klimaat en bossen, brengt verslag uit van de onderhandelingen. Lees hier haar blog.