Ik sta op het punt om te vertrekken voor een maand Indonesië. Vakantie? Was het maar waar. Na de teleurstelling van de klimaattop in Durban vind ik het hoog tijd om ons opnieuw te concentreren op de plaatsen waar de problemen zich voordoen: de landen met uitgestrekte tropische bossen op hun grondgebied.

Eén van de belangrijkste bedreigde oerwouden ter wereld bevindt zich in Indonesië, waar bossen nog steeds in ijltempo voor de bijl gaan om plaats te maken voor palmolie- en papierplantages. APP (Asia Pulp & Paper), een van de grootste bosvernielers in Indonesië, gaat immers lustig door met het vermalen van het Indonesisch regenwoud tot papierpulp, ondanks het signaal van verschillende grote bedrijven, zoals Mattel maar ook Delhaize en een rist andere belangrijke spelers op de markt.

Zelfs na het verlies van zijn contract met Kroger, de grootste Amerikaanse warenhuisketen, en het nieuwe anti-ontbossingsbeleid van jeansproducent Levi’s doet APP nog steeds alsof zijn neus bloedt.

Ontbossing in Indonesië

Intussen hebben nog maar eens een aantal studies aangetoond dat het gebruik van palmolie, samen met papier de grote drijfveer van ontbossing in Indonesië, absoluut niet duurzaam is als bron van biobrandstof. Dat bevestigde zelfs het Amerikaanse milieuagentschap. Nu de EU nog: dit voorjaar worden er hopelijk stappen gezet om de echte (negatieve) koolstofbalans van zogenaamde milieuvriendelijke energiebronnen op bossen en landbouw in rekening te brengen.

Reden genoeg om naar Jakarta te trekken en met onze collega’s ter plekke verder te bekijken hoe het beleid zowel in Indonesië als bij ons kan worden bijgestuurd. De Indonesische president Susilo Bambang Yudhoyono, die heeft beloofd een eind te maken aan de ontbossing in zijn land, kan wel een steuntje in de rug gebruiken. En om de internationale donorgemeenschap aan de tand te voelen over hoe ze denkt bij te dragen aan een geslaagd bossen- en klimaatbeleid in het land. En hoe wijzelf onze overwinningen op de consumentenmarkt ook politiek beter kunnen verzilveren.

Een heleboel nieuwe uitdagingen dus – ik kan amper wachten om eraan te beginnen, woensdagavond in Jakarta. Blijf deze blog zeker volgen als je wil weten wat het allemaal oplevert.