Bond Beter Leefmilieu, zijn Waalse tegenhanger Inter-Environnement Wallonie en Greenpeace zouden “onzin” vertellen over kernenergie. Dat stelde de federale staatssecretaris voor Energie, Melchior Wathelet, dinsdag in de krant L’Echo.  

De boze reactie van de minister was een antwoord op een open brief die onze organisaties vorige week in hetzelfde dagblad hebben gepubliceerd. Hierin werden de nieuwe ‘cadeaus’ gelaakt die het energieplan van de federale regering aan Electrabel en EDF wil geven. De tegenaanval van de minister op de milieuorganisaties gaat vooral over een verschil bij de inschatting van de winstmarge die Electrabel en EDF zouden halen bij de ondertekening van het akkoord.

Dit zijn onze bedenkingen bij de verschillende punten die de minister aanhaalde:

  • Ten eerste geven onze verenigingen een nalatigheid toe in hun berekening van de productiekost van een "niet-geïndexeerde" megawatt uur, die door de CREG in 2007 geschat werd tussen € 17 en € 21/MWh. Het leek ons namelijk betwistbaar te veronderstellen dat de productiekosten van een kerncentrale de evolutie van de index van de consumptieprijzen volgen. Zelfs als we dit cijfer indexeren op basis van een stijging met 20% van de consumptieprijzenindex tussen 2007 en 2015 (volgens de prognoses van het planbureau), zouden de productiekosten eerder tussen de € 20 en € 25/MWh bedragen. Dit cijfer blijft in ieder geval ruim onder het cijfer dat Wathelet in zijn voorstel aan Electrabel en EDF heeft opgenomen (zijnde € 27,40/MWh). Het is natuurlijk wachten op de nieuwe ramingen van de energieregulator CREG, maar op basis van onze huidige kennis ziet het ernaar uit dat de twee bedrijven een extra marge van € 2 tot € 7/MWh zouden halen dankzij deze overwaardering van de productiekosten door de staatssecretaris.

  • Met betrekking tot de berekening van de winstmarge die Electrabel en EDF zouden halen als gevolg van het voorgestelde akkoord, begrijpen we niet hoe Wathelet kan beweren dat deze slechts 9% bedraagt. We zouden dan ook graag weten hoe hij dit berekend heeft. De door Wathelet aan Electrabel en EDF voorgestelde marge is € 6,40/MWh. Dit betekent 23% van de productiekosten van de centrale (€ 27,40/MWh) volgens de eigen cijfers van de staatssecretaris en 18% van de totale kosten, de investeringskosten van € 600 miljoen inbegrepen.

  • Ten slotte zouden Electrabel en EDF 30% krijgen van het verschil tussen de prijs die de “billijke” marge verzekert, ofwel € 41,80/MWh, en de verkoopprijs van elektriciteit. Op dit punt heerst er de grootste onduidelijkheid, omdat de prijs waartegen de producenten hun elektriciteit daadwerkelijk verkopen, onbekend is. Maar ook daar baseren we ons op de door de regering geschatte prijs om de verwachte inkomsten te berekenen. De regering rekent op een prijs van € 60,23/MWh volgens ramingen gepubliceerd door Jean Trzcinski in L’Echo van 20 juli. Dit is een potentiële extra marge van 30% van € 18,40/MWh, ofwel € 5,50/MWh.

  • Los van deze cijferdiscussie blijkt klaar en duidelijk dat, hoewel het gebrek aan transparantie rond de nucleaire productie en de onzekere evolutie van de elektriciteitsmarkt een nauwkeurige schatting onmogelijk maken, het aanbod aan Electrabel en EDF veel interessanter is dan vergelijkbare voorstellen aan andere energieproducenten. Na indexatie van de productiekosten komen we desondanks tot een geschatte totale jaarwinst van 107 tot 144 miljoen euro, al naar gelang men zich op het maximum of het minimum van de marge van de CREG voor de productiekosten baseert.

  • Maar de grootste zorg voor de milieuorganisaties is dat de regering aanstalten lijkt te maken om opnieuw te onderhandelen over de nucleaire heffing. In 2013 zou de regering slechts 475 miljoen innen van de 1,7 tot 2,3 miljard euro nucleaire rente (het cijfer van 1,7 à 2,3 miljard is de jaarwinst geschat door de CREG in 2007 als gevolg van de versnelde afschrijving van de kerncentrales). Onze vrees is dat Electrabel en EDF zullen profiteren van een verdere vermindering van deze nucleaire heffing in 2015 met het argument dat het akkoord dat nu door Wathelet is onderhandeld, voldoende zou zijn om de rente voor Tihange 1 te innen.

In plaats van de veronderstelde “domme” analyse van de ngo’s te veroordelen, doen we een oproep aan Wathelet om argumenten te halen uit de analyse van de milieuorganisaties, die vinden dat de nucleaire sector genoeg geprofiteerd heeft van de vrijgevigheid van de Belgische belastingbetaler, om de nieuwe aanspraken van Electrabel en EDF te weerleggen.