Ik weet niet jij ook koude rillingen krijgt van de laatste barbecuegolf in oktober, in T-Shirt en op sandalen. Er zijn geen seizoenen meer, mevrouw! Het ergste is dat we tijdens deze verlengde Indian Summer nog eens de bevestiging kregen van de opwarming van de aarde. Het vorige trieste record van het smelten van het ijs aan de Noordpool, dat van 2007 dateert, werd op een haar na opnieuw gebroken. En terwijl de wereld zich opmaakt om zich over het zieke klimaat te buigen, houdt België zich potdoof.

*Update na de Milieuraad van 10 oktober*
Afgelopen maandag kwamen de Europese milieuministers samen om de Europese positie voor de klimaattop in Durban te bepalen. Greenpeace is verheugd dat Europa de verderzetting van het Kyotoprotocol steunt, maar blijft bezorgd over de rol die België inneemt in het debat. Daarom willen we onze aanbevelingen voor Durban aan de Belgische politici extra benadrukken.

We hebben onlangs nog maar eens het bewijs daarvan gezien. Enkele weken geleden boden wij de Vlaamse minister-president bij de voorstelling van de film Kris Peeters en de relieken van het klimaat de kans om te kiezen tussen een magische formule (-30%) en een tragische formule (-20%).

Ambitieuze Europese doelstelling

Het gaat om de keuze tussen een vermindering van de Europese uitstoot van broeikasgassen met 30% of met 20% tegen 2020. In werkelijkheid gaat het hier niet om een keuze. Wetenschappers menen dat we het klimaat niet zullen redden met 20% vermindering van de CO2-uitstoot en dat 30% vermindering binnen onze eigen grenzen het absolute minimum is.

Maar Vlaanderen heeft geweigerd om zich zoals wij hadden gehoopt te verbinden tot een Europese doelstelling van -30%. Voldemort heeft duidelijk vrije toegang tot de Vlaamse regering... Wallonië en het Brussels Gewest hebben zich iets stoutmoediger getoond en hebben al lang 30% vermindering aanvaard.

Op maandag 10 oktober moet België meedelen welke optie het kiest met het oog op de internationale klimaatonderhandelingen die op 28 november van start gaan in Durban. Gezien de houding van Vlaanderen is er maar weinig kans dat België de kant zal kiezen van vooruitstrevende lidstaten als het Verenigd Koninkrijk of Duitsland...

Dit gebrek aan ambitie zal niet alleen schadelijk zijn voor het klimaat. Het zal ook nadelig zijn voor de economie (de groene economie kan nu eenmaal veel banen opleveren) en de Europese Unie dreigt haar leiderschap te verliezen, vooral op het gebied van hernieuwbare energie.

Een ngo-prikje ter herinnering

Daarom hebben de Belgische ngo’s een laatste keer geprobeerd het Belgische standpunt te beïnvloeden door een open brief te sturen aan de Belgische beleidsmakers op gewestelijk en federaal niveau. Die open brief gaat niet alleen over de noodzaak om de Europese doelstelling aan te passen van 20 naar 30% uitstootvermindering. De ngo’s herinneren ook aan de financiering die België aan de ontwikkelingslanden heeft beloofd. We mogen immers niet vergeten dat zij de eerste slachtoffers zijn van de opwarming van de aarde en dat zij daarom hulp moeten krijgen van de geïndustrialiseerde landen die een historische verantwoordelijkheid dragen in de ontregeling van het klimaat.

In Kopenhagen heeft België zich ertoe verbonden om tussen 2010 en 2012 150 miljoen euro te betalen, bij wijze van fast start, een financiering op korte termijn. De federale staat heeft intussen al 60 miljoen gestort, Wallonië nog eens 2 miljoen en verder… niets! Op de Vlaamse bijdrage is het nog steeds wachten.

Beproefde recepten

De landen die eind november in Durban samenkomen, moeten zich trouwens buigen over de verlenging van het Kyotoprotocol. Dat internationaal akkoord loopt tot 2012 en zou moeten worden verlengd. Maar de Europese Unie verbindt aan die verlenging voorwaarden, die voor de andere landen niet redelijk haalbaar zijn. En natuurlijk loopt België weer braaf in het rijtje en houdt ons land zich angstvallig buiten het debat. Kyoto is een niet perfect maar wel onontbeerlijk instrument om ons een klimaatindigestie te besparen.

Kyoto is niet het enige recept dat een beetje heeft gewerkt. In Cancun werd REDD in het leven geroepen. Die afkorting staat voor de wil om de klimaatuitdaging het hoofd te bieden door middel van de bescherming van bossen. In Durban moet REDD nu concreet gestalte krijgen. Tot nu toe heeft België steun verleend aan dit mechanisme dat veelbelovend is voor het klimaat en de biodiversiteit, maar nu moet het natuurlijk nog de voorzet binnentrappen.

Er staat in Durban heel wat op het menu en België is een van de chefs die – door de richting die ons land aangeeft voor de Europese Unie – van de conferentie een waar feestmaal kan maken, of een zwaar te verteren maaltijd. We kunnen alleen maar duimen dat Vlaanderen blijk geeft van een heldere geest en de -30% aanvaardt. En dat deelstaten in de zak zullen tasten en het Kyotoprotocol en de bossen echt zullen verdedigen.

Want anders kunnen we de barbecue gewoon in de tuin laten staan. Maar dat zou ik echt liever niet doen. Want als de temperatuur op aarde met minstens 3°C stijgt (en dat is wat we moeten verwachten met de beloften die nu op tafel liggen), dreigt het gevaar dat we eerlijk gezegd de smaak van winterse hutsepot zullen vergeten!

Greenpeace zal natuurlijk nauw toekijken welk standpunt België op 10 oktober zal verdedigen tijdens de Raad van Milieuministers en zal zeker ook in Durban de vinger aan de pols houden!