Verouderde kernreactoren voldoen niet meer aan de huidige veiligheidsnormen, vreest het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA). Voor Greenpeace alweer een aanwijzing om uit de kernenergie te stappen.

Ongeveer 80 percent van de 428 commerciële kernreactoren die nog werken, hebben de leeftijd van 20 jaar overschreden. Een jaar na de kernramp in Fukushima maakt het IAEA zich in haar rapport “Annual Nuclear Safety Review” zorgen dat deze verouderde reactoren niet meer voldoen aan de huidige veiligheidsnormen. Voor Greenpeace is dit bericht alweer een aanwijzing om de Belgische wet op de kernuitstap onverkort uit te voeren en de oudste reactoren in 2015 te sluiten.

Verouderingsverschijnselen

Eens kerncentrales hun ontwerpleeftijd overschrijden, zijn ze onderhevig aan allerlei verouderingsfenomenen. Heel wat cruciale componenten staan permanent bloot aan hoge stralings- en thermische stress. Dit leidt tot verouderingsverschijnselen in de binnenstructuur van cruciale componenten. Door de hoge stralingsniveaus zijn die componenten moeilijk bereikbaar voor inspectie, waardoor ze zelfs bij de doorgedreven tienjaarlijkse veiligheidsrevisies moeilijk op te sporen zijn. Het IAEA maakt zich vooral zorgen als deze verouderingsprocessen zich manifesteren in cruciale onderdelen die niet kunnen worden vervangen, zoals bijvoorbeeld het reactorvat.

Levensduur van kernreactoren heeft een limiet

De zeven Belgische kernreactoren (4 in Doel en 3 in Tihange) hebben ondertussen een gezegende leeftijd tussen de 27 en 37 jaar bereikt. Op 20 jaar tijd werden ze economisch vervroegd afgeschreven. Vanaf de leeftijd van 20 jaar beginnen verouderingsfenomenen zich te manifesteren. De ontwerpleeftijd van deze reactoren werd bij de bouw door de ingenieurs op 30 jaar gelegd. Dit is geen absolute einddatum, maar het geeft wel aan dat er ergens een limiet is. Volgens de wet op de kernuitstap mogen deze reactoren 40 jaar lang in dienst blijven. De Franse uitbater van deze kerncentrales, GDF-Suez Electrabel, wil de levensduur van deze oude reactoren daarbovenop nog eens met 10 à 20 jaar verlengen, dus tot een leeftijd van 50 à 60 jaar.

Het IAEA uit nu zijn bezorgdheid en vreest dat zulke verouderde reactoren moeilijk kunnen voldoen aan de veiligheidsvereisten die momenteel gelden. Het Agentschap waarschuwt dat een levensduurverlenging van de oude kernreactoren de veiligheid en de noodzaak om op een economisch aanvaardbare wijze kerncentrales uit te baten, kan hypothekeren. Als vandaag iemand de reactoren van Doel en Tihange nieuw zou willen bouwen, dan zou die nooit een vergunning krijgen. Hoe valt het dan te verantwoorden dat deze oude reactoren langer in dienst zouden mogen blijven?