"Van een oud-collega kreeg ik een mail toegestuurd met informatie over de klimaattrein naar Warschau ...en mijn eerste reactie was: waarom eigenlijk niet?"

"Bijna dagelijks ben ik bezig met dat thema, klimaat. Is het niet wervelend voor Greenpeace om mensen te betrekken in onze acties, dan wel via mijn opgevatte studie milieu- natuurwetenschappen. Of gewoon tijdens het dagelijkse leven waarin je probeert een steentje bij te dragen en bewust je voetafdruk probeert te verkleinen. Maar je beseft ook goed dat dit niet voldoende is en dat er van hogerhand serieuze maatregelen moeten genomen worden."

"En toch merk je dat er bij velen van ons sprake is van een zekere klimaatmoeheid en vooral een verlies van geloof en hoop dat onze politici iets kunnen veranderen. Dat er onvoldoende politieke wil en moed is om beslissingen te nemen die een verschil kunnen maken. Tja, politiek en burgers...het lijkt soms wel een brug te ver. En toch geloof ik dat zo'n trein een verbinding kan maken. Gevuld met mensen die erin geloven dat we samen sterk staan om verandering en transitie op de rails te zetten."

"En als ik dan herhaaldelijk lees dat transitie mogelijk is op alle fronten, zowel op economisch, ecologisch als sociaal vlak en dat wij als burgers daar een enorme stem in hebben dan kan ik, omdat ik in de mogelijkheid ben, niets anders doen dan die trein nemen. Maar één gevulde trein zal niet voldoende zijn."

"Grappig genoeg blijkt het makkelijker te zijn om mensen te werven voor sponsoring dan een effectieve zitplaats op de trein. En ik geef toe dat ik er zelf ook even over gedaan heb om definitief te boeken. Is het niet te vermoeiend? Het kost ook wel wat als je met meerderen gaat en bovenal de grote vraag: Ben ik niet te naïef en idealistisch?"

"Maar dan gaan mijn gedachten uit naar de Arctic30. En hun angstige, vermoeiende en onzekere tijd in de Russische gevangenis. Zijn ook zij niet vervuld van hoop dat verandering mogelijk is door actie te voeren en er samen, met vele sympathisanten aan de zijlijn, voor te gaan? Ook zij geloven dat transitie mogelijk is en dat we samen het verschil kunnen maken. Of zoals Vaclav Havel zo prachtig schrijft: "[...] hoop is ergens voor werken omdat het goed is, niet omdat het een kans van slagen heeft. Hoe ongunstiger de situatie is waarin we hoop laten zien, des te dieper is de hoop […]"

"Ik kan niet anders dan die trein nemen, omdat ik nu leef, op dit moment...met hoop in mijn hart."

Meer info: http://www.climatejustice.eu.