Nu de onderhandelingen op hun einde lopen, wordt het hier in Durban met de dag wat spannender. Al meer dan een week draait het team op volle toeren. Elke dag is een aaneenschakeling van werken, plannen en in actie komen. Als de ene activiteit achter de rug is, beginnen we meteen weer aan de volgende.

Deze week is een van onze tussenkomsten hier in Durban minder positief afgelopen. We verzamelden voor een geweldloos protest bij een hotel waar een zakenconferentie plaatsvond (hier lees je er meer over). Ons doel: de praktijken van twaalf bedrijven die lobbyen tegen een sterk klimaatakkoord te kijk zetten. Drie klimmers uit Australië, Denemarken en Duitsland, die op het dak een spandoek wilden ontvouwen, werden opgepakt en moesten het land verlaten.Het was een harde dobber voor alle andere vrijwilligers, om onze collega's te zien vertrekken. Maar tegelijkertijd motiveert het ook om door te gaan. Dit is een teken dat ons werk hier wel degelijk impact heeft. Sommige politici en bedrijfsleiders zouden dit soort bijeenkomsten liever achter gesloten deuren houden, zonder al te veel publieke belangstelling. En dat is nu net wat we willen verhinderen. De onderhandelaars moeten rekening houden met de belangen van de hele wereldbevolking, niet alleen met die van de grootste vervuilers.

Afgelopen weekend liepen de straten van Durban vol voor een grote manifestatie. Mensen dansen en zingen, met die geweldige Afrikaanse spirit. Dat maakt van een zo'n optocht ineens een vrolijke en inspirerende gebeurtenis, iets heel anders dan wat we in Europa gewend zijn. Zowel voor ons, de groep internationale activisten, als voor het lokale team was dit een opsteker. Het gaf me een goed gevoel dat de mensen in de straat op ons afstappen om te vragen hoe ze kunnen aansluiten bij Greenpeace. Je ziet ook aan de medewerkers van het Afrikaanse kantoor dat dit hen drijft om het werk verder te zetten, ook als de top binnenkort afgelopen zal zijn.

Afgelopen dagen was er nochtans weinig hoopgevend nieuws vanuit de conferentiezalen. Maar het houdt ons niet tegen om er tot het einde voor te gaan. Misschien zelfs meer nu de top echt op zijn einde loopt. Wat ook de uitkomst zal zijn, we moeten blijven volhouden en niet vergeten dat verandering mogelijk is. Daar geloof ik echt in.

Hopelijk tot bij een volgende blog, vanuit België dan.

Groeten uit Durban,
Pablo

Pablo Mendez is al negen jaar activist voor Greenpeace. Hij trok naar Durban om er als vrijwilliger deel te nemen aan acties en manifestaties buiten de congreszalen.