Het begon allemaal 2 maanden geleden. Met een geweldloze actie tegen een boorplatform van Gazprom in de Russische Petsjorazee. Nu moet Greenpeace alle zeilen bijzetten om dertig activisten uit de gevangenis te krijgen. Wat is de impact van deze zaak op onze campagne om de Noordpool te redden?



Free The Arctic 30

“Eerst en vooral moeten de Arctic 30 vrijkomen, zodat ze naar huis en naar hun geliefden kunnen terugkeren. Daar stoppen we al onze tijd en energie in.” Dat vertelde Ben Ayliffe aan BBC News. Als hoofd van onze Save The Arctic-campagne is hij voltijds bezig met het lot van de Arctic 30.

Onze activisten riskeren op dit moment nog altijd zeven jaar gevangenisstraf voor ‘hooliganisme’. De updates over de juridische ontwikkelingen circuleren dagelijks op grote nieuwssites wereldwijd. Er zijn al heel wat solidariteitsacties voor hen gehouden, ook aan Russische ambassades en consulaten, met één duidelijke eis: Free The Arctic 30.

De boodschap

Minder prominent, zo lijkt het wel, is de achterliggende boodschap: dat bij olieboringen in het noordpoolgebied een rampzalig olielek onvermijdelijk is.

Maar de campagne om onze actievoerders vrij te krijgen, doorkruist onze milieu-inspanningen natuurlijk niet. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. We spreken over de voorhechtenis en disproportionele aanklachten tegen de Arctic 30, en tegelijk herinneren we mensen eraan dat onze activisten opkwamen voor de Noordpool.

Impact

Zullen de mensen voortaan anders naar Greenpeace kijken? Hopelijk niet. Mensen steunen ons vanwege van onze waarden en methodes. Al valt het niet uit te sluiten dat de komende rechtszaak een impact zal hebben. Die kan ook ten goede zijn. Als van alle aandacht die we momenteel krijgen voor de Arctic 30 ook maar een klein percentage naar milieukwesties gaat, is dat al meer dan bij een klassieke actie het geval zou zijn. Een magere troost voor wie nog in een Russische cel zit, dat klopt. Maar ook zij lieten in hun brieven vanuit de gevangenis duidelijk verstaan nog steeds 100 procent achter het doel van de actie in september te staan. Ana Paula, de Braziliaanse biologe die deze week als eerste werd vrijgelaten op borgtocht, hield bij het buitenkomen van de gevangenis een papiertje in de hand met daarop, jawel: "Save the Arctic".



Maar in de eerste plaats had natuurlijk niemand 2 maanden voorhechtenis mogen krijgen voor deze vreedzame actie, en al zeker niet met aanklachten waar tot zeven jaar gevangenisstraf op staan.

Oliebedrijven

En wat met oliemaatschappijen als Gazprom en Shell, die Greenpeace met deze actie in het vizier nam? “De Russische autoriteiten hebben met hun aanklachten tegen de activisten vooral schade berokkend aan de olie-industrie en hun eigen land”, denkt Anthea Pitt, hoofdredacteur van Petroleum Economist magazine. Het ‘gedoe’ tegen hen kunnen ze missen als kiespijn.



Save the Arctic

Op lange termijn is er voor ons maar één ding van tel: dat onze boodschap gehoord wordt. Mensen moeten zich bewust worden van het feit dat naar olie boren in de Noordpool de klimaatverandering zal versnellen en dat een olieramp in deze unieke regio slechts een kwestie van tijd zal zijn.

Een rechtszaak tegen de Arctic 30 zal dus niet het einde betekenen van onze Noordpoolcampagne. Actie zit Greenpeace immers in de genen. De kern van de zaak blijft voor ons dat oliemaatschappijen steeds grotere risico’s willen nemen om de laatste druppels olie te ontginnen. We laten ons dus zeker niet intimideren door wat er gebeurd is in Rusland.

Maar het allerbelangrijkste op dit moment? De Arctic 30 veilig thuis bij hun geliefden te krijgen.