De Arctic 30 zijn ondertussen allemaal terug bij hun familie en vrienden. Een beter nieuwjaarscadeau kon ik me eerlijk waar niet voorstellen. De mentale rust die de thuiskomst van onze collega's na enkele erg spannende maanden me schonk, resulteerde in één van mijn meest deugdoende vakantieperiodes sinds ik bij Greenpeace werk.

En ik beleefde het dan nog vanop afstand. Beeld je in hoe groot de opluchting moet geweest zijn bij Faiza, Ana Paula, en de andere Arctic 30. Na maanden van onzekerheid kunnen zij nu eindelijk hun normale leven weer beginnen oppakken.

Opluchting dus, maar met een zeer dubbel gevoel. Want 'vergiffenis' krijgen voor een misdaad die je niet hebt gepleegd, bezorgt de Arctic 30 toch een bittere nasmaak.

Ana Paula, de Braziliaanse activiste die aan boord was van de Arctic Sunrise, verklaart: “Ik ben ook bezorgd om mijn Russische collega’s die wel een rechtszaak riskeren. Dat is niet alles. Ons schip ligt nog altijd aan de ketting in Moermansk, en vooral, de Noordpool krijgt geen amnestie – hoewel de regio er nood aan heeft. Mijn gevoel is dubbel en ik ga geen champagnekurken laten knallen.”

Je moet het ze nageven. Deze mensen offerden meer dan 3 maanden van hun leven op, waarvan 2 maanden achter tralies, maar blijven bewonderenswaardig strijdvaardig. Natuurlijk had het nooit zo ver mogen komen. De reactie van de Russische autoriteiten was buiten alle proportie. Hun opzet was duidelijk: het muilkorven van geweldloos protest tegen de Arctische plannen van Russische oliebedrijven zoals Gazprom.

Dat dit niet gelukt is werd in de voorbije maanden erg duidelijk. De activiteiten van Gazprom - en de verschillende andere oliebedrijven die olie en gas onder de Noordelijke IJszee willen ontginnen - stonden eindelijk wereldwijd in de spotlights. Aandacht die een bedrijf als Gazprom, dat zich nu volop op de Europese en andere markten profileert (bijvoorbeeld als hoofdsponsor van de Uefa Champions League), kan missen als tandpijn.

We mogen dit momentum niet zomaar laten passeren. De Arctic 30 kregen dan wel amnestie, hetzelfde kan niet van het noordpoolgebied worden gezegd, zoals Ana Paul al zei.

Want inderdaad: Gazprom, Shell en de andere cowboys van de olie-industrie houden vast aan hun plannen om de regio te ontginnen. Gazprom zal waarschijnlijk in de komende dagen aankondigen dat het als eerste oliebedrijf ooit olie kon oppompen van onder de wateren in het noordpoolgebied. Ironisch genoeg met hetzelfde olieplatform in de Petsjorazee waartegen de Arctic 30 drie maanden geleden protesteerden.

Ook Shell staat te popelen om - na een 'pauze' in 2013 omwille van verschillende incidenten en geweigerde vergunningen in 2012 - in de zomer van volgend jaar opnieuw zijn proefboringen aan te vatten in Alaska. Beide oliebedrijven gingen eerder dit jaar bovendien ook een joint venture aan om in te toekomst het Russische noordpoolgebied te ontginnen.

Pure waanzin, dat weten we ondertussen. Ook omdat eerder dit jaar het Internationaal Energieagentschap aangaf dat om klimaatchaos te vermijden maar liefst twee derde van de bekende voorraden fossiele brandstof simpelweg onder de grond moeten blijven. De reserves onder het noordpoolgebied behoren niet eens tot die 'bewezen' reserves, dus zouden in elk geval moeten blijven waar ze zitten.

De strijd is dus nog lang niet gestreden...

www.savethearctic.org