Ben jij het koude weer ook zo beu als tja, koude pap? Ik denk dat dit gevoel stilaan bij alle volwassen Belgen heerst. Alleen mijn kinderen vinden het geweldig dat ze eind maart nog altijd de slee kunnen bovenhalen.

Is dit weer nog wel normaal? Die vraag kreeg ik als 'groene jongen' meermaals de voorbije dagen. Ik antwoord daar altijd erg voorzichtig op. Ook al zijn wetenschappers het ondertussen eens dat extreem weer vaker en vaker voorkomt door de klimaatverandering, toch blijft het riskant om een directe link te leggen tussen bijvoorbeeld één koudegolf en de opwarming van de aarde.

Maar ik ben blijkbaar iets te voorzichtig. Er is wel degelijk meer aan de hand. Dat blijkt uit deze blog van Prévisions Météo Belgique, een groep van amateurmeteorologen die het Belgische weer op de voet volgen. De hardnekkige koude boven onze regio is een gevolg van de recordhoeveelheid noordpoolijs die wegsmolt vorige zomer. Dit heeft de klimaatsystemen in het Hoge Noorden helemaal door mekaar geschud.

De grote hoeveelheid poolijs die wegsmolt zorgde ervoor dat er een groot surplus aan warmte in de atmosfeer kwam. Want terwijl het poolijs warmte weerkaatst, doet het donkere oceaanwater net het omgekeerde. Dat absorbeert de zonnewarmte, waardoor ze binnen de atmosfeer blijft.

Die warmere atmosfeer leidde tot terugkerende en langdurige hogedrukgebieden in de regio, die op hun beurt hebben gezorgd voor een negatieve arctische oscillatie. Dat is een samenstelling van twee tegengestelde druksituaties op hogere breedten. Deze arctische oscillatie heeft de sterkste invloed op het weer in Europa en Noord-Amerika gedurende de late herfst en de winter, en bezorgt onze kinderen dus nu deze late winterpret.

Het noordpoolgebied en de impact van de door ons veroorzaakte klimaatverandering is dus misschien wel ver van ons bed, maar in de praktijk ligt dat toch even anders. Dat bewees onlangs ook nieuw onderzoek van de Cornell University, waaruit bleek dat de recordhoeveelheid gesmolten poolijs mee verantwoordelijk was voor het geweld van orkaan Sandy. De onderzoekers geven aan dat het grote verlies aan noordpoolijs vorige zomer de noordelijke straalstroom versterkt, zorgt voor meer arctische luchtstromen naar het zuiden en de frequentie van zogenaamde atmosferische blokkades verhoogt. Het was zo’n atmosferische blokkade die de dodelijke orkaan Sandy in westelijke richting stuurde, recht over het dichtbevolkte New York.

Wat zich in het noordpoolgebied afspeelt, heeft wereldwijde repercussies. Dat is de conclusie hier. Daarom is het ook zo belangrijk dit unieke en cruciale ecosysteem de nodige bescherming te bieden.

- Eis ook dat het onbewoonde deel van de Noordpool een wereldreservaat wordt