Terwijl de Arctic 30 in Moermansk in hun cel verkleumen, hebben de Russische autoriteiten bekendgemaakt dat ze de aanklacht van piraterij intrekken en vervangen door "hooliganisme". Ha, een versoepeling. Goed nieuws dus, of niet?

In vergelijking met piraterij lijkt hooliganisme klein bier, waarbij we spontaan denken aan balorige jongeren die graffiti spuiten of een bushokje beschadigen. Maar niets is minder waar. Rusland heeft gewoon de ene zware aanklacht gewisseld voor een andere, want ook nu riskeren onze activisten voor enkele jaren achter tralies te verdwijnen.

In Rusland onderscheiden ze namelijk twee soorten hooliganisme: administratief hooliganisme, met een maximumstraf van 15 dagen cel en een geldboete, en strafrechterlijk hooliganisme, met een maximumstraf van 7 jaar cel. Vermoedelijk is het deze tweede variant die onze vrienden nu wordt aangewreven.

De bocht van de Russische autoriteiten komt niet geheel onverwacht. Onlangs verklaarde Mikhail Fedotov, de mensenrechtenadviseur van president Poetin, dat de piraterij-aanklacht een farce is en dat de activisten hoogstens licht hooliganisme ten laste kan worden gelegd.

Hooliganisme lijkt misschien redelijker dan piraterij, maar in feite is het even belachelijk om vreedzame betogers van hooliganisme als van piraterij te beschuldigen.

De Russische strafwet omschrijft hooliganisme als "elk opzettelijk gedrag dat de openbare orde verstoort en een uiting is van expliciet disrespect voor de samenleving". Ook hooliganisme is hier een illegale aanklacht, want om rechtsgeldig te zijn moet de vermeende misdaad (in dit geval het hooliganisme) plaatsvinden op Russisch grondgebied. Waarschijnlijk werd er naar piraterij gegrepen omdat het een van de weinige misdrijven is die volgens het internationale recht een aanhouding in de exclusieve economische zone (EEZ) rechtvaardigt. Bij hooliganisme is dat niet het geval.

Als we even kijken naar de letter van de wet: was de geweldloze actie van de Arctic 30 "moedwillig"? Tuurlijk, als je bedoelt dat ze moedwillig probeerden rampzalige klimaatverandering af te wenden en op te komen voor de miljoenen mensen wereldwijd die menen dat boren naar olie op de Noordpool waanzin is.

Hebben ze "de openbare orde verstoord en expliciet disrespect voor de samenleving getoond"? Wel integendeel, ze kwamen op voor het algemene belang – en niet alleen in Rusland waar een olielek aan het boorplatform de Prirazlomnaya 3000 kilometer kustlijn kan besmeuren, inclusief drie natuurreservaten.

Zeker ook voor andere delen van de wereld, waar extreme weersomstandigheden vaker en feller voorkomen door het smelten van het noordpoolijs. Denk aan de actuele bosbranden in Australië, de stijgende zeespiegel in Bangladesh, de overstromingen in Pakistan, de aardverschuivingen in Mexico, de superstormen en bosbranden in de VS, de verwoestijning van landbouwgebied in China, enzovoort.

De Arctic 30 kwamen in actie tegen de hebzucht van reusachtige, rijke en roekeloze oliebedrijven die voor niets terugdeinzen en elke waarschuwing in de wind slaan. En dat allemaal om de laatste druppels olie uit de planeet te persen. Om hen te stoppen hebben we meer dan 30 moedige mensen nodig. Eerder de 'Arctic 30.000.000', dertig miljoen mensen uit de hele wereld met voldoende moed en overtuiging om voor iedereen te spreken en verandering te eisen, in de plaats van de huidige apathie, en die regeringen eindelijk tot actie kunnen aanmanen.

Terwijl de media elke ontwikkeling in het Arctic 30-dossier op de voet volgen, mogen we niet vergeten waarom de Arctic 30 actie hebben gevoerd. Waarom ze alles op het spel hebben gezet voor iets waarin ze geloven, voor een toekomst voor hun kinderen en voor alle generaties die na ons komen.

Zij kwamen op voor jou. Nu hebben ze jouw steun nodig. Free the Arctic 30