Ongeveer een jaar geleden was ik met het Greenpeace-schip de Arctic Sunrise in het noordpoolgebied (lees hier meer). Datzelfde schip is sinds afgelopen donderdag illegaal en in paracommandostijl overgenomen door de Russische kustwacht en vanuit het Russische noordpoolgebied allicht onderweg naar de haven van Moermansk. Onze Noordpoolcampagne heeft in Rusland een gevoelige snaar geraakt.

Ik probeer het me al enkele dagen in te beelden, die spectaculaire inval van de Russische kustwacht. Gemaskerde, gewapende en schreeuwende Russen die vanuit een helikopter op de Arctic Sunrise worden gedropt, door de nauwe gangen van het schip rennen en iedereen met geweld naar het dek dwingen. Drie van de opvarenden verschansten zich nog even in de kleine radiokamer. Toen daar de deur werd ingebeukt en ook zij met geweld naar het dek werden geleid, werd alle contact met onze collega's aan boord verbroken.

En het werd alleen maar hallucinanter. Zo beschuldigde een Russische functionaris Greenpeace zelfs van 'piraterij', en vergeleek hij onze actievoerders met de piraten die terreur zaaien voor de kust van Somalië. Complete onzin natuurlijk, lachwekkend bijna. Het zijn net de Russen die met het illegaal enteren van de Arctic Sunrise verschillende internationale rechten hebben geschonden. Deze analyse van Stefan Kirchner, een expert in internationaal recht, legt uit waarom.

Het is de wereld op zijn kop natuurlijk. Wanneer Greenpeace zich moet verdedigen tegen een aanklacht voor piraterij na een zeer legitiem en geweldloos protest is er iets grondig mis. Onze actievoerders wilden protesteren tegen wat de eerste commerciële olieboringen kunnen worden in de Noordelijke IJszee. Het olieplatform van Russisch oliegigant en staatsbedrijf Gazprom heeft nog heeft al een zeer kwalijke reputatie. Dit filmpje geeft een verhelderende blik achter de schermen. In plaats van geweldloze actievoerders te criminaliseren, zou de Russische kustwacht zich beter concentreren op het indijken van de grote gevaren die de activiteiten van Gazprom in het kwetsbare noordpoolgebied met zich meebrengen.

De grootste bedreiging voor het gebied blijft trouwens nog steeds de impact van de klimaatverandering. Dat bleek opnieuw eind vorige week. Terwijl onze activisten aan boord van de Arctic Sunrise naar het vasteland worden gesleept, bereikte het poolijs zijn kleinste omvang aan het einde van de Arctische zomer. Er smolt minder poolijs weg dan bij het historische record van 2012, maar de zesde kleinste ijsoppervlakte sinds het begin van de metingen is nog steeds erg onrustwekkend en helemaal in lijn met de sterke dalende trend van de afgelopen decennia.

Het poolijs fungeert als de kanarievogel in de steenkoolmijn voor ons globale klimaat, en is tegelijk de airco van onze planeet. De speurtocht naar olie in dit fragiele en cruciale gebied is dan ook waanzinnig, en dat gegeven moeten we door middel van geweldloos protest onder de publieke aandacht houden. Dat was de missie van onze actievoerders, die zonder enige juridische bijstand of officiële aanklacht nu al bijna 100 uur worden vastgehouden. Daarom is het zo belangrijk om Rusland te laten weten dat dit ontoelaatbaar is.

Al 300.000 mensen wereldwijd hebben actie ondernomen. Stuur ook een mail naar de Russische ambassade om de eis om onze activisten vrij te laten. Want als deze buitensporige reactie van Rusland één ding duidelijk maakt, dan wel dat onze internationale Save The Arctic-campagne tot zenuwachtigheid leidt in de hoogste kringen.