Vandaag is het precies een jaar geleden dat er een zware ontploffing plaatsvond op Deepwater Horizon, een boorplatform in de Golf van Mexico dat door het Britse oliebedrijf BP werd geëxploiteerd. Na de grootste olieramp in de Amerikaanse geschiedenis maakt BP zich op om opnieuw in de Golf te boren. “Huh? Welke olieramp?”

"Ik denk dat de impact van deze ramp waarschijnlijk heel beperkt zal blijven”, verklaarde de toenmalige CEO van BP, Tony Hayward, in de nasleep van het ongeval op Deepwater Horizon. Dat zijn bedrijf de gevolgen probeert te minimaliseren, zal niemand verbazen. Er hangen BP immers miljarden dollars aan schadevergoedingen boven het hoofd.

Hoe wereldvreemd deze oliemaatschappijen zijn, bleek vorige week nog maar eens. De hoge piefen die voor Transocean werken, krijgen een royale bonus omdat "2010 qua veiligheid het beste jaar was in de geschiedenis van het bedrijf". Transocean was exploitant van het boorplatform waarop elf werknemers omkwamen bij een ontploffing waarna 760 miljoen liter ruwe olie in zee stroomde, maar dat is bijzaak. Want als je dat ene “kleine” incidentje buiten beschouwing laat, hebben de toplui van Transocean echt prima werk geleverd. Ach, wie maalt er om het regeringsrapport dat aantoont hoe een gebrek aan veiligheidsnormen en een focus op snelle winst aan de basis lagen van de ramp die de Golf van Mexico een half jaar lang besmeurd heeft. Ook het feit dat de directieleden van Transoceanen een vette bonus krijgen voor veiligheid, terwijl de mensen die financieel getroffen werden door de olieramp nog steeds wachten op een compensatie, daar mogen we niet moeilijk over doen.

Neen, in de echte wereld waar mensen werken voor hun geld en geen absurd hoge bonussen krijgen uitgekeerd, is de grootste olieramp uit de Amerikaanse geschiedenis geen toonbeeld van veiligheid. Integendeel. Het geeft stof tot nadenken over alle andere dingen die oliebonzen veilig noemen. Denk maar aan de boringen in diepzee, in poolgebieden of de ontginning uit teerzanden. Het doet ons ook ernstig twijfelen aan hun geestelijke toestand. Hoe lang mogen deze lui nog onze energiekeuzes bepalen?

Voorlopig kunnen ze nog hun gang gaan. Begin april meldden de Britse media dat BP een akkoord heeft gesloten met de regering-Obama om opnieuw diepzeeboringen uit te voeren in de Golf van Mexico. Verwacht wordt dat BP de draad zal oppikken in de zomer van dit jaar, amper een jaar na de olieramp met Deepwater Horizon. Dat incident lijkt BP al lang uit zijn geheugen te hebben gewist.

Andere mensen vergeten minder snel en willen de echte gevolgen van de olieramp in de Golf van Mexico uitspitten. Op een manier die aan Wikileaks doet denken, publiceerde Greenpeace USA duizenden interne documenten over de ramp op een nieuwe website. Zo helpen we lokale gemeenschappen om de ware oorzaken van de olieramp te achterhalen én om schadeclaims in te dienen. Deze documenten bevatten onder andere interne communicatie tussen de Amerikaanse overheid en het olieconcern BP, bewijsmateriaal van onenigheid tussen wetenschappers en ambtenaren en zelfs vluchtgegevens van piloten die over de regio vlogen. Uit de gelekte informatie blijkt alvast dat de impact van de ramp op het zeeleven, tot wanhoop van experts, door functionarissen stevig werd onderschat.


Lees ook het rapport Deepwater Horizon - one year on (in het Engels)