Visserij van de toekomst is ambachtelijk

Nieuwsartikel - 19 november, 2012
Greenpeace heeft met veel belangstelling het congres van de ambachtelijke vissers gevolgd dat dit weekend in Brussel plaatsvond. Het was een heel belangrijk congres, omdat de leden van het Europees Parlement en de ministers van visserij zich de komende maanden gaan uitspreken over het nieuwe Gemeenschappelijke Visserijbeleid (GVB).

Dit congres was een van de eerste grote bijeenkomsten van de ambachtelijke vissers uit heel Europa. Stuk voor stuk mensen die van hun beroep houden en het ook in de toekomst nog zouden willen uitoefen. Deze vissers zijn vast van plan om zich te laten horen en aan Europa te vragen om een GVB op te stellen dat voorrang geeft aan een duurzame visserij op kleine schaal, en echte vooruitzichten biedt voor de visserijsector. Vooruitzichten die werkgelegenheid garanderen en de visvoorraden beschermen. Voor Greenpeace en voor de ambachtelijke vissers ligt de toekomst in de kleinschalige visvangst die er beter in slaagt om op duurzame wijze vis te vangen, de mariene ecosystemen te beschermen en de visbestanden te helpen om zich te herstellen.

Drie aangrijpende getuigenissen

Enkele van de ambachtelijke vissers zijn Julian, Anne-Marie, Gwenn, Kirk, Guy, Luis en Mariscadora. Ze komen uit verschillende Europese landen. Er is een sterke band die hen verbindt: eenzelfde passie, eenzelfde geschiedenis. Zij zijn allemaal ambachtelijke vissers die op duurzame wijze vis vangen. Bekijk hieronder hun videoportretten (in het Frans)

Gwenaël ‘Gwen’ Pennarun is een ambachtelijk visser uit Sainte Marine, in Bretagne. Het valt moeilijk te zeggen of hij voor het vak gekozen heeft of dat het vak hem heeft uitgekozen. Als kind al ging hij mee met zijn vader op zee en intussen vist hij al dertig jaar op zeebaars in de streek van de zuidelijke Finistère.



Guy Vaudo woont in Sète, aan de Middellandse Zee. Hij is ambachtelijk visser en ook duiker. Hij is visser geworden “omdat hij dat heeft beslist en uit passie”, omdat vissen zoals hij zelf zegt, meer zijn leven is dan een beroep. In dit videoportret geeft Guy zijn mening over de ambachtelijke visserij, een ‘ambacht’, waarbij het kernwoord voor hem ‘selectief’ is.

Anne-Marie Vergez ten slotte is 53 jaar, meestervisser op de Nahikari (‘Verlangen’ in het Baskisch) en de enige vrouw die dit beroep uitoefent in Saint-Jean-de-Luz. Anne-Marie koos twintig jaar geleden voor dit vak. Vandaag zet zij zich in om de stem te laten horen van de ambachtelijke vissers, die bij de internationale onderhandelingen niet aan bod komen.

   
 

Deze kleinschalige vissers hebben goede redenen om ongerust te zijn. Eind september publiceerde Greenpeace een nieuw rapport (in het Engels) over de kwalijke gevolgen van de visvangst voor de kust van Italië. Maar ook voor de kusten van Frankrijk, Spanje, Italië, Afrika of op volle zee veroorzaakt het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB), dat in Europa het kader vastlegt, ernstige problemen: overcapaciteit aan vissersboten, bijvangsten die dan weer in zee worden geworpen, visnetten met te kleine mazen en niet-selectieve visvangst, te hoge visquota en overbevissing, diepzeevisserij, overtreding van de regelgeving en een visserijbeleid dat al decennia lang de uitputting van de oceanen bevordert.

De komende maanden hebben de ministers van visserij en de leden van het Europees Parlement de taak om het kader te hertekenen. Zij moeten zich uitspreken over de hervorming van het GVB. Dit zijn de belangrijkste eisen van Greenpeace:

  • Actieplannen om de komende drie tot vijf jaar de overcapaciteit weg te werken, vooral van de industriële vissersvloot. Die actieplannen zouden in de eerste plaats gericht moeten zijn op die delen van de vissersvloot die de meeste schade aanrichten aan de mariene ecosystemen en de visvoorraden (industriële schepen, diepzeetrawlers).
  • Een verhoging van het budget voor onderzoek en toezicht op de evolutie van de visbestanden in het kader van het ‘European Maritime and Fisheries Fund’ (EMFF). Dat is een essentiële voorwaarde om te komen tot een goed beheer van de visvoorraden.
  • Het opstellen van een bindende kalender die streeft naar een herstel van de visbestanden tegen 2015.

Onderwerpen