Wie wil onze energietoekomst in handen van Electrabel leggen?

Schrijf een reactie
Nieuwsartikel - 22 oktober, 2011
Greenpeace heeft deze ochtend de politieke leiders aan hun mouw getrokken door een advertentie te plaatsen in enkele kranten. De recente spierballentaal van de groep GDF Suez-Electrabel lijkt verdacht veel op manipulatie, vinden we. De timing is niet toevallig: na maanden van communautair gehakketak snijden de regeringsonderhandelaars heel binnenkort het energiedossier aan.

Het is een materie die ons na aan het hart ligt, en dat vinden we een goede reden om de boodschap zo direct te brengen. In uitzonderlijke omstandigheden zijn uitzonderlijke middelen geoorloofd om Di Rupo en de partijvoorzitters rond de tafel rechtstreeks aan te spreken. Het is een dossier dat ons allen aanbelangt. Het energiebeleid van een land laat zich letterlijk voelen in de huiskamer. Dat maakt ons zeer betrokken bij de onderhandelingen.

Nucleaire taks

Welke dossiers liggen dan op tafel? Vooreerst de nucleaire rente. Greenpeace steunt het voornemen van de onderhandelaars om de nucleaire taks voor uitbater Electrabel, op te trekken. De Belgische energiewaakhond CREG vindt dat de producent meer dan een miljard euro per jaar terug in de staatskas moet storten. Bij de bouw van de kerncentrales heeft de Belgische overheid het licht op groen gezet voor het versneld afschrijven van de installaties, op kosten van de consument. Daardoor produceert Electrabel vandaag goedkoop elektriciteit die het heel duur verkoopt, met zogenaamde “windfall profits”. Greenpeace ijvert al jaren voor een soort terugbetaling van dit oneerlijk voordeel. Het geld kan immers goed gebruikt worden als investering in hernieuwbare energie.

Kernuitstap

Het tweede dossier betreft de wet op de kernuitstap uit 2003, die bepaalt dat de drie oudste reactoren in 2015 sluiten en de vier laatste tegen 2025. Deze wet staat opnieuw ter discussie. Het niet naleven ervan, speelt handig in de kaarten van GDF Suez-Electrabel dat natuurlijk hoopt zijn twee Belgische kerncentrales nog vele jaren uit te melken. Maar een levensduurverlenging is niet zonder risico. Onze nucleaire installaties zijn niet gebouwd om zo lang te draaien. Niemand kan met zekerheid zeggen wat daar de gevolgen van zullen zijn. Bovendien liggen de centrales niet ver van stedelijke kernen zoals Antwerpen, Mechelen, Luik en Namen. Een nucleair ongeval zal rampzalige gevolgen hebben voor de inwoners, het milieu maar ook voor de economie van ons land.

Nieuwe banen

De kerncentrales langer openhouden dan gepland, betekent ook investeren in een verouderde technologie. Dat geld kan veel beter in de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen gestopt worden. Die zijn niet alleen veiliger maar leveren ook heel wat nieuwe banen op en kunnen de industrie in België nieuw leven inblazen. Berekeningen voor Europa geven aan dat er in de sector van hernieuwbare energie in enkele decennia tijd honderdduizenden nieuwe jobs kunnen bijkomen.

Velen stellen zich openlijk vragen bij de technische haalbaarheid van de kernuitstap. Daarvoor moeten we investeren in energie-efficiëntie en massaal inzetten op hernieuwbare energiebronnen. Onze ministers mogen deze beslissing niet blijven uitstellen. Die eis weerklinkt ook in de 100.000 handtekeningen die Greenpeace en het platform Stop and Go met de petitie 'Stap uit kernenergie' hebben verzameld.

Onderwerpen
Geen reacties Reageren

Schrijf een reactie 

Je moet aangemeld zijn om een reactie te publiceren.