Nieuwsartikel - 16 november, 2009
De klimaatconferentie in Kopenhagen zal niets meer opleveren dan een politiek akkoord, waarbij wettelijk bindende beslissingen op de lange baan worden geschoven. Dat kwamen de landen van het Asia-Pacific Economic Cooperation forum (APEC) het afgelopen weekend in Singapore overeen. Greenpeace vindt een bindend akkoord nodig om echt werk te maken van het klimaat, en vraagt de EU zich openlijk uit te spreken tegen deze demarche.
Actievoerders simuleren een storm in Barcelona waar de VN-top over het klimaat in aanloop naar Kopenhagen plaatsvindt.
Het was de Deense premier Lars Lokke Rasmussen, gastheer op de VN-klimaattop in december, die eerder met een tweestappenplan op de proppen kwam. Volgens hem moeten we rekening houden met de factor tijd en met de situatie in sommige landen, en ons concentreren op wat er wel nog mogelijk zal zijn in Kopenhagen. Een ideaal scenario voor de Amerikaanse president, die eerst nog een nationale klimaatwet voorbij de Senaat moet loodsen. Op die manier zouden de politieke moeilijkheden van Obama in eigen land voorrang krijgen op het overleven van de meest kwetsbare landen ter wereld.
Dat het merendeel van de landen akkoord gaat met dit plan om het gezicht van de Amerikaanse president te redden, valt te betwijfelen. Het is onwaarschijnlijk dat Obama op voorhand de meest kwetsbare landen heeft gepolst of hun overleven bespreekbaar is. De impact van klimaatverandering is reeds voelbaar voor miljoenen mensen in de Derde Wereld, en voor hen is het noodzakelijk dat er nu iets gebeurd.
De vraag is ook of de Europese leiders op de hoogte waren van Rasmussens 'deal'. Ze waren niet aanwezig op de APEC-top waar de VS, Australië, Canada, Nieuw-Zeeland en Japan bijeen zaten. Het is cruciaal dat de Europese Unie vasthoudt aan haar standpunt. Wij verwachten van ons land dat het ervoor zorgt dat de EU zich niet verstopt achter de VS en voluit blijft gaan voor een juridisch bindend instrument als uitkomst van de klimaattop in Kopenhagen. Tijdens de raad van milieuministers op 23 november moet de EU dit engagement hard maken.
Door de strot
Precies twee weken geleden liet de Alliance of Small Island States (AOSIS) in Barcelona zich woedend uit over de pogingen om de meest kwetsbare landen een afgezwakt politiek akkoord op de klimaatconferentie in Kopenhagen door de strot te duwen. Ook de Afrikaanse landen schaarden zich achter de verontwaardiging: ze zullen enkel wettelijk bindende engagementen aanvaarden met ferme CO2-reducties en gepaste financiering door de industrielanden voor de strijd tegen de klimaatverandering.
Op twintig dagen van Kopenhagen is dit geen kwestie van tijd. Het ontbreekt de geïndustrialiseerde landen eerder aan politieke wil. Ze weigeren voorlopig hun eerlijk deel te doen van de globale inspanningen, en blijven belangrijke beslissingen uitstellen tot in de eeuwigheid. Industrielanden erkenden twee jaar geleden dat hun uitstoot met minstens 25 tot 40 % naar omlaag moet. Maar nu blijven ze steken op 10 tot 17 %, onvoldoende om klimaatverandering af te wenden. De meeste landen op de APEC-top zouden het liever op 10 % minder uitstoot houden.