Pagina - 6 november, 2009
Voor het eerst sinds ik de klimaatonderhandelingen van nabij volg, ligt ons hotel dicht bij dat van de Belgische delegatie. Daar vindt elke ochtend een briefing plaats voor iedereen die op de delegatielijst staat. Eindelijk wat meer slaap! Met die vrolijke gedachte kroop ik gisteravond onder de wol, maar dat was buiten de waard gerekend: het werd deze keer een pre-ontbijtvergadering, aanvangsuur... 6u45. Ook deze week belooft veel werk en weinig slaap, helaas. Maar de inzet is dan ook niet min.
Meer dan 20 actievoerders hingen spandoeken aan de Sagrada Familia in Barcelona bij de start van de VN-top om de wereldleiders op te roepen om tot een goed klimaatakkoord te komen.
Vandaag was de eerste dag in Barcelona, en de onderhandelingen gingen rustig van start. Alhoewel. Gastland Spanje toverde 1 miljard euro uit zijn hoed voor de ondersteuning van ontwikkelingslanden tot 2012, wanneer Kyoto afloopt en er flink wat meer geld op de tafel zal moeten komen. Dit is zeker een positief initiatief - waar België nog een puntje kan aan zuigen - maar tegelijkertijd lijkt het evenwicht compleet zoek als je ziet waarin Spanje in eigen land investeert. Voor de eigen steenkoolcentrales hebben de Spanjaarden 1000 miljoen euro veil, alleen al voor het komende jaar. Het is dan ook niet voor niets dat onze Spaanse collega's bij Greenpeace de voorbije weken actie hebben gevoerd tegen dit beleid.
Connie Hedegaard, de Deense klimaatminister, mocht als voorzitter van de onderhandelingen in Kopenhagen ook een openingsspeech geven. We stellen het zeker op prijs dat zij het signaal gaf dat, hoewel de tijd kort is, er nog steeds mogelijkheden zijn om vooruit te gaan en tot een akkoord te komen in Kopenhagen. In haar ogen gaat het dan wel om een zogenaamd "politiek bindend akkoord". Slik. Wat mogen we dan verwachten? Politiek is onvoorspelbaar; het feit dat de klimaatverandering een zware impact zal hebben op de levens van veel mensen, is dat veel minder.
Daarom is het zo belangrijk dat er een wettelijk bindend akkoord komt, waarbij landen echt verplicht zijn maatregelen te treffen. Door zo duidelijk te pleiten voor een louter politiek akkoord, zetten de Denen andere partijen aan om ook hun verwachtingen te temperen. Dat verkleint de kans op een wettelijk bindend kader natuurlijk. Ik was dan ook blij toen ik vernam dat Denemarken vandaag werd uitgeroepen tot "fossiel van de dag", een eretitel die elke dag wordt uitgereikt aan het land dat erin slaagt een goed klimaatakkoord het sterkst te boycotten.
Dat was nog maar het begin. De Afrikaanse landen vroegen de opheffing van de onderhandelingen over alle onderwerpen die onder het Kyotoprotocol vallen, tot er duidelijke en ambitieuze vooruitgang wordt geboekt in de discussie over de emissiereductiedoelstellingen van de geïndustrialiseerde landen. Zij herhalen hiermee op hun manier onze oproep tot leiderschap, een boodschap die we vanmorgen nog met groot vertoon aankondigden van op de torens van de Sagrada Familia. Of het ook een goeie onderhandelingsstrategie is, dat is nog maar de vraag.
Dit wordt morgen ongetwijfeld vervolgd. Benieuwd hoe de onderhandelaars erin zullen slagen om dit weer vlot te trekken.