Vlaams co-existentiedecreet goedgekeurd

Nieuwsartikel - 24 maart, 2009
Het Vlaams Parlement keurde vandaag in plenaire zitting het co-existentiedecreet goed. Dit decreet moet ervoor zorgen dat zowel de consument als de producent vrij kunnen kiezen tussen conventionele, biologische en genetisch gemanipuleerde landbouwproducten. Maar het decreet is allesbehalve sluitend. Het is andermaal een stap in de richting van de geleidelijke besmetting van de biologische en de gangbare landbouw.

Greenpeace activisten hebben in de nacht van 8 augustus een vraagteken in een cirkel met een diameter van 61 meter aangebracht in een maïsveld in Abbotsford, Brits-Columbia (Canada).

Co-existentie is onmogelijk

Om de keuzevrijheid van landbouwers en consumenten te vrijwaren, moet in de eerste plaats voorkomen worden dat gangbare en biologische teelten besmet worden door genetisch gemanipuleerde teelten. Aangezien er nog geen ggo's geteeld worden, is ggo-besmetting in Vlaanderen tot nu toe een eerder theoretisch probleem. De ervaring in landen waar ggo's wel al op de velden staan, leert echter dat co-existentie onmogelijk is. Landbouwers die kiezen voor ggo-vrije teelt, worden er geconfronteerd met oplopende kosten om besmetting te vermijden en controles te laten uitvoeren. En zelfs tal van dure voorzorgsmaatregelen blijken besmetting niet helemaal uit te sluiten. Door de deur open te zetten voor ggo-teelten wordt de samenleving voor voldongen feiten geplaatst en gedwongen een groeiend percentage ggo's te aanvaarden in álle productiesystemen. En dat is precies de strategie van de industrie.

Wallonië ontmoedigt ggo-teelt

Wallonië heeft dat begrepen. Om de gangbare en biologische landbouw te beschermen, werd een co-existentiedecreet gemaakt dat de bedoeling heeft om ggo-teelten zwaar te ontmoedigen. Vlaanderen daarentegen koos voor een andere aanpak: het wil de teelt van ggo's vooral niet ontmoedigen. Het Vlaamse decreet laat dan ook niet toe om ggo-teelten tegen te houden, zelfs niet als het zonneklaar is dat naburige landbouwers schade zullen ondervinden. Wie ggo's wil telen mag dat, zonder dat andere landbouwers in de buurt worden beschermd. In geval van schade moet de benadeelde landbouwer zelf een schadevergoeding opeisen bij de ggo-teler. Schade wordt bovendien beperkt tot louter economische schade, met name het prijsverschil tussen producten zonder en met ggo's. Dat naast de producent ook de consument zijn rechten heeft en zijn keuzevrijheid gegarandeerd wil zien, is in dit decreet niet aan de orde.

Lees het gemeenschappelijk persbericht van BioForum Vlaanderen vzw, Bond Beter Leefmilieu, Greenpeace, Landwijzer, VAC, Velt, Vredeseilanden en Wervel

Een sprekend voorbeeld uit Frankrijk

Frankrijk heeft de teelt van ggo-maïs een tijd toegelaten. Ook al wordt er nu geen ggo-maïs meer geteeld, de oogst van 2007 heeft verdeeldheid gezaaid onder de landbouwers. In 2008 trok Greenpeace naar het Franse platteland in de buurt van Agen om er bioboeren te ontmoeten waarvan de oogst besmet werd. Bijen hebben zonder het te weten geholpen bij het opsporen van die besmetting door het stuifmeel van ggo-maïs. Afstand stond bijgevolg centraal in de discussies. Wat is de wettelijke afstand tussen een veld met ggo's en een veld met biologische of gangbare gewassen om besmetting te voorkomen? 15, 25 of 400 meter? Het antwoord van de boeren is sprekend.

Onderwerpen