Nieuwsartikel - 24 maart, 2009
Het Vlaams Parlement keurde vandaag in plenaire zitting het co-existentiedecreet goed. Dit decreet moet ervoor zorgen dat zowel de consument als de producent vrij kunnen kiezen tussen conventionele, biologische en genetisch gemanipuleerde landbouwproducten. Maar het decreet is allesbehalve sluitend. Het is andermaal een stap in de richting van de geleidelijke besmetting van de biologische en de gangbare landbouw.
Greenpeace activisten hebben in de nacht van 8 augustus een vraagteken in een cirkel met een diameter van 61 meter aangebracht in een maïsveld in Abbotsford, Brits-Columbia (Canada).
Co-existentie is onmogelijk
Om de keuzevrijheid van landbouwers en consumenten te vrijwaren,
moet in de eerste plaats voorkomen worden dat gangbare en
biologische teelten besmet worden door genetisch gemanipuleerde
teelten. Aangezien er nog geen ggo's geteeld worden, is
ggo-besmetting in Vlaanderen tot nu toe een eerder theoretisch
probleem. De ervaring in landen waar ggo's wel al op de velden
staan, leert echter dat co-existentie onmogelijk is. Landbouwers
die kiezen voor ggo-vrije teelt, worden er geconfronteerd met
oplopende kosten om besmetting te vermijden en controles te laten
uitvoeren. En zelfs tal van dure voorzorgsmaatregelen blijken
besmetting niet helemaal uit te sluiten. Door de deur open te
zetten voor ggo-teelten wordt de samenleving voor voldongen feiten
geplaatst en gedwongen een groeiend percentage ggo's te aanvaarden
in álle productiesystemen. En dat is precies de strategie van de
industrie.
Wallonië ontmoedigt ggo-teelt
Wallonië heeft dat begrepen. Om de gangbare en biologische
landbouw te beschermen, werd een co-existentiedecreet gemaakt dat
de bedoeling heeft om ggo-teelten zwaar te ontmoedigen. Vlaanderen
daarentegen koos voor een andere aanpak: het wil de teelt van ggo's
vooral niet ontmoedigen. Het Vlaamse decreet laat dan ook niet toe
om ggo-teelten tegen te houden, zelfs niet als het zonneklaar is
dat naburige landbouwers schade zullen ondervinden. Wie ggo's wil
telen mag dat, zonder dat andere landbouwers in de buurt worden
beschermd. In geval van schade moet de benadeelde landbouwer zelf
een schadevergoeding opeisen bij de ggo-teler. Schade wordt
bovendien beperkt tot louter economische schade, met name het
prijsverschil tussen producten zonder en met ggo's. Dat naast de
producent ook de consument zijn rechten heeft en zijn keuzevrijheid
gegarandeerd wil zien, is in dit decreet niet aan de orde.
Lees het gemeenschappelijk persbericht van BioForum
Vlaanderen vzw, Bond Beter Leefmilieu, Greenpeace, Landwijzer, VAC,
Velt, Vredeseilanden en Wervel
Een sprekend voorbeeld uit
Frankrijk
Frankrijk heeft de teelt van ggo-maïs een tijd toegelaten. Ook
al wordt er nu geen ggo-maïs meer geteeld, de oogst van 2007 heeft
verdeeldheid gezaaid onder de landbouwers. In 2008 trok Greenpeace
naar het Franse platteland in de buurt van Agen om er bioboeren te
ontmoeten waarvan de oogst besmet werd. Bijen hebben zonder het te
weten geholpen bij het opsporen van die besmetting door het
stuifmeel van ggo-maïs. Afstand stond bijgevolg centraal in de
discussies. Wat is de wettelijke afstand tussen een veld met ggo's
en een veld met biologische of gangbare gewassen om besmetting te
voorkomen? 15, 25 of 400 meter? Het antwoord van de boeren is
sprekend.