Nieuwsartikel - 22 maart, 2010
De blauwvintonijn is de grote verliezer van de CITES-conferentie en komt straks waarschijnlijk alleen nog in de geschiedenisboekjes voor. Greenpeace veroordeelt het gebrek aan daadkracht van overheden om deze bedreigde vissoort voor uitsterven te behoeden.
De blauwvintonijn in het noorden van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee is met uitsterven bedreigd.
Tijdens een cruciale top over biodiversiteit in Doha (Qatar) eind vorige week is dit gebrek aan daadkracht pijnlijk duidelijk geworden. Deze top, CITES genaamd, reguleert de internationale handel in bedreigde diersoorten.
Korte termijn
Maar landen verroeren geen vin voor de Atlantische blauwvintonijn. Door het onvermogen van politici is deze gracieuze roofvis op weg naar de ondergang. De winst op korte termijn van een aantal visserijbedrijven weegt kennelijk zwaarder dan het voortbestaan van een onvervangbare diersoort.
De toekomst van de blauwvintonijn ligt nu in de handen van de internationale commissie voor het beheer van Atlantische Tonijn (ICCAT). Uitgerekend deze organisatie is er verantwoordelijk voor dat deze vis er nu ongelooflijk slecht voorstaat.
Japan wint
Japan, goed voor zo'n 80 procent van de import van blauwvintonijn, krijgt zijn zin. Het land is verzekerd van nog een paar jaar aanvoer van dit luxeproduct. Maar met deze kortzichtige houding dreigt de blauwvintonijn door de vingers van de toekomstige generaties te glippen.