Ceci n’est pas un débat. En nee, je hoeft geen surrealistische ondertoon te zoeken in dit zinnetje. Ik bedoel wel degelijk: dit is geen ‘debat’ meer. Ik heb het natuurlijk over de passage van Myron Ebell, een notoir klimaatontkenner en (voormalig) adviseur van Trump, in Brussel. Surreëel zijn de egards waarmee hij als centrale gast werd ontvangen op een conferentie van de Europese conservatieven, de politieke familie waartoe ook de N-VA behoort. Samen met een honderdtal anderen protesteerde ik tegen de komst van Ebell. Persoonlijk deed ik dat door tijdens zijn speech op te staan met een simpele boodschap: Resist. Zes letters die vandaag belangrijker zijn dan ooit.

Wetenschappelijke consensus naast zich neerleggen

Deed ik dat omdat ik allergisch ben aan andere meningen? Allerminst. Een open debat versterkt onze democratie en helpt ons sneller vooruitgang te maken. Alleen gaat het hier niet om een verschil in meningen. Ebells aartsgevaarlijke discours legt een overweldigende wetenschappelijke consensus naast zich neer en wordt bovendien gesponsord door de steenkool- en olielobby in de VS. Hij spuit een sluipend gif dat doortastende actie om de grootste uitdaging van deze en de volgende generaties – het aanpakken van het klimaatprobleem – wil ondermijnen.

Klimaatverandering maakt vandaag al miljoenen slachtoffers: mensen die het leven laten of het dak boven hun hoofd verliezen door toenemende extreme weerfenomenen, boeren die oogsten zien mislukken door droogte of overstromingen, families op de vlucht na conflicten aangewakkerd door de opwarming van onze planeet. Eilanden in de Stille Oceaan maken concrete plannen om hele bevolkingsgroepen te evacueren vanwege het stijgende zeewater. Ook Europa blijft niet gespaard van zowel economische als ecologische klimaatimpact.

Is het dan wereldvreemd om een discours als dat van Ebell misdadig te vinden? Het is mijn persoonlijke overtuiging dat klimaatsceptici als Ebell binnen afzienbare tijd op dezelfde manier zullen bestempeld worden als andere negationisten vandaag.

Heb ik getwijfeld of we de komst van dit heerschap niet gewoon moesten negeren? Ja zeker. Normaal wijzen we debatten met klimaatsceptici af, omdat die alleen maar de aandacht afleiden van de kern van de zaak. En Myron Ebell is een pseudowetenschapper die met zijn onzin enkel nog gehoor vindt bij gekken als Donald Trump. Helaas, nu president van de VS.

Tegenin gaan

Maar wat we gisteren misschien nog konden negeren, daar moeten we vandaag tegenin gaan. Het is een teken aan de wand dat Ebell in dezelfde week op de koffie mocht bij de Britse premier Theresa May, en met open armen werd ontvangen door de Europese conservatieven. Waarom noemde de Europese klimaatchef Jos Delbeke in Terzake niet gewoon een kat een kat? Myron Ebell is een handpop van de fossiele lobby die tot de laatste snik zal vechten om haar winstmodel te vrijwaren, ten koste van onze planeet en de volgende generaties. Het grotere forum dat mensen als hij nu ook in Europa krijgen, bewijst dat de fossiele lobby aan een (wanhoops-)offensief is begonnen. Met als grote schreeuwer op kop: de kersverse Amerikaanse president.

Dus ja, ik vond het gerechtvaardigd, noodzakelijk zelfs, om dit discours in het hart van Europa te bekampen. Resist, verzet je. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat dit de leuze wordt voor iedereen die het oneens is met de huidige gang van zaken. Verzet tegen gifspuiters als Ebell, die het vuile werk opknappen van de steenkool- en olielobbyisten. Verzet tegen bedrijven die hun winstcijfers belangrijker vinden dan het algemene belang. Verzet tegen hen die lak hebben aan de toekomst. Verzet tegen politici die zich de wet laten dicteren en hun verantwoordelijkheid ontlopen. Verzet. Want de urgentie van de klimaatverandering verdraagt geen ‘alternatieve’ feiten...