Persbericht - 23 april, 2007
Vanmorgen heeft Greenpeace de standhouders en bezoekers van de Europese Seafood Exposition 2007 op de Brusselse Heizel geconfronteerd met de vraag hoe duurzaam de verhandelde vis en zeevruchten zijn. Een groep actievoerders hingen een spandoek uit aan de hoofdingang van de beurs. Ondertussen bezoeken 35 andere actievoerders de standhouders in de hallen om hen te overtuigen van het belang van ecologisch verantwoorde vishandel.
Greenpeace actievoerders voor de Europese Seafood Exposition 2007 op de Brusselse Heizel.
Volgens de Food and Agriculture Organization van de Verenigde
Naties (FAO) is driekwart van de commercieel interessante
visbestanden al volledig geëxploiteerd, overgeëxploiteerd of
gewoonweg uitgeput (1). Wereldwijd is 90% van de voorraad
roofvissen zoals kabeljauw, tonijn en zwaardvis al leeggevist (2).
Nochtans zijn deze en andere vis- en zeevruchtensoorten in
overvloed terug te vinden op de Seafood Exhibition 2007, de
grootste beurs voor eetbare vis en zeevruchten wereldwijd.
"Alle schakels in de visindustrie, van kleinhandelaars over
toeleveranciers tot de vissers zelf, moeten hun
verantwoordelijkheid nemen en ervoor zorgen dat de vis die ze
verhandelen duurzaam is, zegt Oliver Knowles van Greenpeace.
"Jammer genoeg wordt op deze beurs door heel wat handelaars vis
aangeboden van overbeviste stocks. Daarbij worden dan nog
vistechnieken gebruikt die onze zeeën vernietigen. Wij willen de
standhouders erop wijzen dat er dringend bijsturingen nodig zijn in
de manier van werken", voegt Knowles toe. "Duurzame vis verkopen is
niet alleen goed voor het milieu, maar ook vanuit zakelijk
standpunt interessant. Als bedrijven uit kritieke visbestanden
blijven putten, dan prijzen ze zichzelf uit de markt. Zonder
duurzaam beheer zullen veel visbestanden snel uitgeput zijn en dus
commercieel oninteressant worden."
Een recente studie bij Europese consumenten (3) toont aan dat
80% van de ondervraagden de impact op het milieu belangrijk vindt
bij de aankoopbeslissingen. Verschillende vooruitziende bedrijven
veranderen daarom de manier waarop ze vis vangen en verhandelen. Ze
bieden geen vis meer aan die uit overbevraagde bestanden komt en
vangen vis op een ecologisch verantwoorde manier.
Bedrijven moeten ook het belang en de voordelen van
zeereservaten (4) erkennen. Dat zijn, net als natuurparken op land,
beschermde gebieden waar alle schadelijke activiteiten verboden
worden. "Er is dringend nood aan grootschalige, volledig beschermde
zeereservaten om zo aan visbestanden de kans te geven zich te
herstellen", voegt Knowles toe. "Als het de visindustrie menens is
om haar activiteiten op lange termijn duurzaam te maken en het
milieu te beschermen, dan zouden ze meteen de zeereservaten moeten
ondersteunen."
Notes: 1. FAO, 2004, The State of World Fisheries and Aquaculture
2. Myers RA, Worm B, 2003, Rapid World Depletion of Predatory Fish Communities in Nature 423: 280-3.
3. Seafood Choices Alliances, 2006, Constant Cravings, The European Consumer and Sustainable Seafood Choices.
4. Greenpeace stelt voor om 40% van de ecosytemen in zeeën en oceanen als reservaat te beschermen zodat er een wereldwijd netwerk ontstaat. Dit zou door de Europese lidstaten bij wet moeten vastgelegd worden in een nieuwe Marine Strategy Directive.