Middellandse Zee

Pagina - 8 april, 2010
Sinds vele jaren legt Greenpeace de klemtoon op de ecologische nood in de Middellandse Zee. Ons antwoord daar is de oprichting van zeereservaten.

Ons antwoord op de overbevissing in de Middellandse Zee? De oprichting van zeereservaten.

Problemen?

In de Middellandse Zee houdt de visvangst te weinig rekening met de maritieme ecosystemen. Als er al quota's zijn, worden die onvoldoende gerespecteerd. Drijfnetten mogen dan wel verboden zijn, ze worden nog steeds gebruikt. Sleepnetten over de bodem is een verwoestende techniek die zeer veel voorkomt. Het gevolg is dat er te veel (onbedoeld) wordt gevangen.

De aquacultuur tast de ecologie aan de Middelladse zee net zoveel aan. Bij de kweek van zeeplanten en -dieren raakt de zee vervuild door het gebruik van antibiotica en het lozen van uitwerpselsen. Veel gekweekte vissen zijn carnivoren en hebben grote hoeveelheden vis nodig. Uiteindelijk verhogen kwekerijen als de tonijnboerderijen de druk op de ecosystemen.

Andere economische activiteiten bedreigen de Middellandse Zee. Het zeeverkeer zorgt voor olievervuiling: het equivalent van meerdere olievlekken per jaar. Daar komen nog afvallozing uit landbouw, industrie en stad bij: afvalwater, verpakkingsmateriaal, plastic, pesticiden, mest, oplosmiddelen, enzovoort. Het feit dat er weinig aanvoer is van vers water in de Middellandse Zee maakt dat de vervuilende stoffen zich ophopen. Om nog maar te zwijgen van de risico's verbonden aan het transport van gevaarlijke stoffen (chemisch, radioactief, enzovoort).

Daarenboven is de Middellandse Zee goed voor een derde van het wereldwijd toerisme. Dat veroorzaakt automatisch meer overlast voor de zee en gaat gepaard met de betonnering van de kust. Deze uitbreiding van infrastructuur heeft een grote impact op het zeeleven, aangezien toerisme vaak geconcentreerd zit in zones met een grote natuurlijke rijkdom.

Al deze factoren (en andere, zoals de ontwikkeling van overheersende soorten) brengen samen de biodiversiteit van het Middellandse Zee in gevaar. Tal van soorten zijn met uitsterven bedreigd. De blauwvintonijn is het bekendste voorbeeld, maar niet het enige. Er zijn ook de zwaardvissen, walvisachtigen, bepaalde roggen- en haaiensoorten, zeehonden, verschillende soorten zeeschildpadden, enzovoort.

Oplossing

Om de ecologische uitdagingen in de Middellandse Zee het hoofd te bieden, pleit Greenpeace voor de oprichting van een netwerk zeereservaten die 40 % van deze zee zouden beslaan.

Het gaat zowel om reservaten op grote schaal op volle zee als om kleinere reservaten langs de kustlijn. Ze zouden het geheel van mediterrane ecosystemen dekken, vooral de voortplantingszones. De reservaten kunnen de natuurlijke rijkdom behouden (en soms herstellen) maar ook de economische activiteiten duurzaam maken en inkomsten van de kustbewoners verzekeren.

Vandaag is slechts 1 % van de Middellandse Zee beschermd. Wetenschappers schatten dat het 20 tot 50 % zou moeten zijn. Ons voorstel van 40 % is dus geen verzinsel. Het is een noodzaak als we de Middellandse Zee willen behouden.

Onderwerpen