Walvissen

Pagina - 8 april, 2010
In de loop van de twintigste eeuw zijn meer dan 1,5 miljoen walvissen gedood. Sommige soorten, zoals de blauwe vinvis, zijn bijna volledig uitgeroeid. Vandaag is het merendeel met uitsterven bedreigd. De belangrijkste oorzaak van deze slachting is de commerciële walvisvangst. Sinds 1986 is die internationaal verboden, maar drie landen lappen het moratorium aan hun laars: Noorwegen, IJsland en Japan.

Sommige walvissoorten zijn bijna volledig uitgeroeid.

Japan en de walvisjacht

Japan heeft in de voorbije twintig jaar meer dan 10.000 walvissen gevangen, voornamelijk kleine vinvissen in de Zuidelijke Oceaan. Officieel gaat het om wetenschappelijke doeleinden. Het zou dus geen schending zijn van het internationale moratorium. In werkelijkheid dient het om de Japanse markt van walvisvlees te voorzien. Het doel is commercieel van aard, niet wetenschappelijk.

Greenpeace heeft in 2008, na een onderzoek van meerdere maanden, deze praktijk aan de kaak gesteld. Twee actievoerders van Greenpeace Japan, Junichi Sato en Toru Suzuki, brachten een grootschalige smokkel van walvisvlees aan het licht. In plaats van dit schandaal uit te spitten, hebben de Japanse autoriteiten de actievoerders in voorhechtenis opgesloten. Ze zijn vrij op borg, maar worden verdacht van diefstal en riskeren tien jaar gevangenisstraf.

Japan stelt alles in het werk om de walvisjacht te kunnen behouden. Binnen de Internationale Walviscommissie (het orgaan dat het walvissenbestand wereldwijd beheert) eist het land dat het moratorium wordt opgeheven. Het koopt zelfs de stemmen van bepaalde landen om de meerderheid binnen de Commissie te doen kantelen.

Andere gevaren

De jacht is niet de enige menselijke activiteit die de walvissen in gevaar brengt. De industriële visvangst verstoort hun voedselketen en de walvissen raken verstrikt in de netten. De chemische vervuiling veroorzaakt kanker en problemen bij de voortplanting. Het lawaai (vooral van sonars) verwoest hun oriëntatiesysteem met de dood tot gevolg.

De klimaatverandering ten gevolge van de menselijke activiteit bedreigt ook de walvissen. Ze zorgt voor minder ozon in de atmosfeer, een stof die onontbeerlijk is voor cetaceeën. Bovendien raken maritieme ecosystemen ontregelt, wat gevolgen heeft voor het voedsel van de walvissen.

Oplossingen

Om de walvissen te beschermen, vraagt Greenpeace:

  • de volledige en definitieve stopzetting van de industriële walvisjacht. Geen enkele wetenschappelijke of economische reden rechtvaardigt deze praktijk. Er is geen enkele reden om walvissen te doden voor wetenschappelijk onderzoek. De consumptie van walvissen, vooral in Japan, is een uiterst zwak argument.
  • dat er alternatieven uitgewerkt worden voor de walvisjacht, zoals de observatie van walvissen in zee. In IJsland bedragen de jaarlijkse inkomsten van het ecotoerisme gericht op walvissen naar schatting 117 miljoen dollar (vergelijk met 4 miljoen dollar van de walvisjacht).
  • de oprichting van walvisreservaten (gebieden waar de walvissen zich in alle rust kunnen voeden en voortplanten), de versterking van de reeds bestaande reservaten: in de Indische Oceaan, in de Zuidelijke Oceaan, maar ook langs de Franse en Italiaanse kusten.
  • de hervorming van de Internationale Walviscommissie om er een commissie van te maken die de cetaceeën moet beschermen.

Onderwerpen