Zeereservaten

Pagina - 8 april, 2010
Greenpeace wil de oprichting van een wereldwijd netwerk van zeereservaten, dat 40 % van onze oceanen beslaat. De bedoeling is de maritieme ecosystemen beschermen.

De oceanen zijn kwetsbare ecosystemen en hun toekomst is ernstig in gevaar door menselijke activiteiten.

Wat?

Zeereservaten zijn in het water wat nationale parken op het vaste land zijn. Ze zijn bedoeld om een ecosysteem te beschermen tegen menselijke ontginning.

Op zee betekent dat een verbod op visvangst, mijnbouw en afvallozing. Geen enkele ontginning, geen enkele beschadiging is er mogelijk. Het is de hoogste vorm van bescherming voor zeeën en oceanen. Alle andere vormen van "beschermde zeegebieden" boeken minder resultaat.

Maar om doeltreffend te zijn, moeten deze reservaten opgericht worden in samenwerking met de vissers.

Waarom?

De oceanen zijn kwetsbare ecosystemen. Hun toekomst is ernstig in gevaar door de menselijke activiteiten, vooral de visvangst. We denken nog te veel dat de rijkdommen van de zee eindeloos zijn, misschien omdat ze minder zichtbaar zijn dan op het land. Maar ze dreigen uitgeput te raken en de omkadering van de visvangst volstaat niet. Er zijn verdere maatregelen nodig, met name de oprichting van zeereservaten.

Het idee is niet nieuw en werd reeds geopperd op de Top over de Aarde, in Rio (1992) en in Johannesburg (2002). De internationale en regionale engagementen die aandringen op de oprichting van zeereservaten, zijn talrijk. Maar de wil om tot actie over te gaan, ontbreekt.

Een voorbeeld: in Frankrijk is 10 procent van het grondgebied beschermd in het kader van nationale parken, terwijl dat op zee amper 1 procent is.

Waar?

Greenpeace stelde een wereldkaart op met de zeereservaten die er moeten komen. Ze beslaan 40 % van onze oceanen. Dat cijfer hebben we niet verzonnen. De wetenschappers menen dat 20 à 50 % tot "zeereservaat" moet worden uitgeroepen.

Deze reservaten vormen een coherent netwerk van grote delen op volle zee en kleinere oppervlaktes langs de kusten. De sites die uitgekozen werden, zijn voortplantingsgebieden van vissen, kwetsbare habitats (koraalriffen, onderwaterbergen) en de zones waar zeldzame of overbeviste soorten leven.

Resultaat?

Overtuigende voorbeelden van zeereservaten bestaan reeds in Nieuw-Zeeland, de Azoren en Corsica. Ongeacht de grootte van deze reservaten hebben ze na enkele jaren hun werking bewezen.

Het belangrijkste is de herpopulatie. De vissen kunnen zich in alle rust voortplanten, waardoor hun bestanden aangroeien. De ecosystemen herstellen zich, hun weerstand wordt versterkt.

Een reservaat is ook heilzaam voor aangrenzende zones. Het rendement van naburige vissers neemt toe (omdat de vissen hun zones verlaten, of omdat de eitjes en larven naar andere viszones migreren).

Zo hebben in de eerste plaats de vissers baat bij de oprichting van zeereservaten.

Onderwerpen