Biobrandstoffen: een valse oplossing

Pagina - 9 april, 2010
Biobandstoffen zijn brandstoffen op basis van organisch materiaal, in tegenstelling tot fossiele brandstoffen (die bijvoorbeeld afgeleid zijn van aardolie). De term is nogal omstreden, omdat hij de indruk kan wekken dat deze brandstoffen van ‘biologische teelt’ zouden zijn. Daarom spreken sommigen liever van agrobrandstoffen. Maar tegenwoordig is het woord biobrandstof zodanig ingeburgerd, dat de benaming agrobrandstof alleen maar tot verwarring leidt.

De ontbossing in de ontwikkelingslanden vormt een bedreiging voor de biodiversiteit in de bosgebieden en de leefomgeving van de mensen die er wonen.

Biobrandstoffen leken een oplossing voor het klimaatprobleem. Het leek een goed idee om fossiele brandstoffen, die bij verbranding heel veel broeikasgassen uitstoten, te vervangen door deze nieuwe, hernieuwbaar gewaande brandstoffen. Maar in werkelijkheid is het probleem hierdoor alleen maar verschoven.

Om meer biobrandstof te produceren, moet de oppervlakte landbouwgrond toenemen. Dat leidt tot de vernietiging van bosgebieden, waarbij dan precies weer broeikasgassen vrijkomen. De uitstoot van broeikasgassen uit de transportsector mag dan misschien dalen, maar de emissie als gevolg van de ontbossing neemt toe! Er is dus geen sprake van een verminderde uitstoot van broeikasgassen maar van een verschuiving (en soms zelfs toename) van die uitstoot.

Ontwikkelingslanden

Die verschuiving gebeurt ten koste van de ontwikkelingslanden. De uitstoot van broeikasgassen is niet meer afkomstig van voertuigen in de geïndustrialiseerde landen maar uit bosgebieden die worden omgezet in landbouwgrond in de ontwikkelingslanden. Op die manier proberen de rijke landen de inspanningen die zij moeten leveren om hun uitstoot van broeikasgassen te verminderen, af te wentelen op de arme landen die hun uitstoot zien stijgen!

Bovendien vormt de ontbossing in de ontwikkelingslanden een bedreiging voor de biodiversiteit in de bosgebieden en de leefomgeving van de mensen die er wonen. Dat alles levert veel meer op voor de voedingsbedrijven dan voor de landen die hun bossen in rook zien opgaan. De oliepalmteelt in Indonesië is daar het meest spectaculaire voorbeeld van. De gronden in buurland Papoea-Nieuw-Guinea zouden wel eens kunnen volgen.

Door de uitbreiding van de teelt van gewassen voor de productie van biobrandstoffen schieten de prijzen van voedingsmiddelen trouwens omhoog en slinken de wereldwijde voedselvoorraden.

Geen oplossing

Biobrandstoffen vormen dus geen oplossing voor de ontregeling van het klimaat. Zij creëren nieuwe problemen zonder de oude problemen op te lossen. En toch wil de Europese Unie tegen 2020 een tiende van haar energie voor de transportsector uit biobrandstoffen halen. China mikt tegen dezelfde datum op 15 % en in India zal 20 % van de diesel tegen 2012 afkomstig zijn uit biobrandstoffen. Greenpeace kant zich tegen die doelstellingen en vraagt de regeringen om daarvan af te stappen. Het gebruik van biobrandstoffen is een valse oplossing met gevaarlijke gevolgen voor de hele planeet.

Onderwerpen