Skip navigation.

Οι προστατευόμενες περιοχές καλύπτουν λιγότερο από το 1% της Μεσογείου, πολύ λιγότερο από το 20-50% που συνιστούν οι επιστήμονες. Για να σωθεί η Μεσόγειος πρέπει να ληφθεί άμεση δράση. Η Greenpeace προτείνει τη δημιουργία ενός δικτύου θαλάσσιων καταφύγιων, προκειμένου να προστατευθεί όλο το φάσμα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων της Μεσόγειο, κάτι αντίστοιχο με τα εθνικά πάρκα στη στεριά.


Θαλάσσια καταφύγια:  ένα πολύτιμο μέσο προστασίας

Η προστασία του περιβάλλοντος σημαίνει προστασία της ποικιλομορφίας και της αφθονίας της ζωής του πλανήτη. Δεν αφορά μόνο την προστασία των ειδών αλλά και τον πλούτο της ποικιλίας των ειδών και των οικοσυστημάτων τους, καθώς και τη διατήρηση των πολύπλοκων αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στα είδη που συνθέτουν ένα οικοσύστημα. Αυτό απαιτεί μία προσέγγιση που θα λαμβάνει υπόψη όλους αυτούς τους παράγοντες. Τα θαλάσσια καταφύγια, τα οποία προφυλάσσουν ολόκληρες ζώνες από πολλές συνέπειες της ανθρώπινης δραστηριότητας, κάνουν ακριβώς αυτό. Αποτελούν έτσι ένα πολύτιμο μέσο προστασίας της φύσης.

Θαλάσσια καταφύγια – επιπλέον οφέλη

Τα θαλάσσια καταφύγια μπορούν να ωφελήσουν την αλιεία με πολλούς τρόπους. Πρώτα-πρώτα επιτρέπουν στα είδη που βρίσκονται σε κατάσταση υπερεκμετάλλευσης να ανακάμψουν και αφήνουν τα οικοσυστήματα να αναδημιουργηθούν. Η αύξηση του αριθμού των ψαριών μέσα στις προστατευόμενες περιοχές οδηγεί επίσης στην ανάκαμψη των αποθεμάτων και στις γειτονικές περιοχές όπου θα επιτρέπεται η αλιεία.

Τα θαλάσσια καταφύγια είναι μοναδικές πηγές επιστημονικών δεδομένων και προσφέρουν τη δυνατότητα παρακολούθησης των ειδών και του περιβάλλοντός τους χωρίς την επίδραση του ανθρώπου. Οι πληροφορίες αυτές είναι απαραίτητες για τη διαμόρφωση αποτελεσματικών πολιτικών διαχείρισης της θάλασσας.

Ποιος ευθύνεται;

Οι κυβερνήσεις των παράκτιων μεσογειακών ακτών είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την προστασία των χωρικών τους υδάτων. Για το μεγάλο μέρος των διεθνών υδάτων, μπορούν και πρέπει να λάβουν συλλογική δράση εντός του πλαισίου της Γενικής Επιτροπής Αλιείας για τη Μεσόγειο (GFCM) και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).