Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες για να σταματήσει η πόντιση τοξικών αποβλήτων στη θάλασσα.
Αν για ορισμένες ουσίες (π.χ. φυτοφάρμακα) αρκεί μια απαγόρευσή
τους, δεν ισχύει το ίδιο στην περίπτωση των διοξινών και των
φουρανίων. Επειδή οι ενώσεις αυτές είναι παραπροϊόντα πολλών
διαφορετικών βιομηχανικών και άλλων διεργασιών, η εξάλειψή τους
προϋποθέτει εξάλειψη των ίδιων των πηγών, δηλαδή σημαντικές αλλαγές
προς την κατεύθυνση της καθαρής παραγωγής.
Ο Δρόμος προς την Καθαρή Παραγωγή
έχει ήδη ανοίξει. Σύμφωνα με το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των
Ηνωμένων Εθνών (UNEP) "εκτιμάται ότι το 70% όλων των αποβλήτων και
εκπομπών από την βιομηχανία μπορούν να μειωθούν στην πηγή με τη
χρήση οικονομικά αποδεκτών τεχνικών που ήδη υπάρχουν".
Η καθαρή παραγωγή δεν παγιδεύεται
στα διλήμματα "περιβάλλον ή ανάπτυξη", "ασφάλεια εργαζομένων ή
παραγωγικότητα", "προστασία των καταναλωτών ή ανταγωνιστικότητα".
Απλά προστατεύει το περιβάλλον, τους εργαζόμενους και τους
καταναλωτές, ενώ παράλληλα αυξάνει την αποδοτικότητα, τα κέρδη και
την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα είναι ιδιαίτερα
ελκυστική για τις αναπτυσσόμενες χώρες που, λόγω χαμηλού επιπέδου
ανάπτυξης της βιομηχανίας αντιρρύπανσης, μπορούν να ωφεληθούν από
τα πλεονεκτήματα της προσέγγισης αυτής, αποφεύγοντας τα λάθη και τα
προβλήματα των αναπτυγμένων βιομηχανικά χωρών.
Αν και η καθαρή παραγωγή τελικά θα
υλοποιηθεί στην πράξη από τη βιομηχανία, είναι καθοριστικός ο ρόλος
της κάθε κυβέρνησης, η οποία θα πρέπει να δημιουργήσει το κατάλληλο
νομοθετικό, οικονομικό και διοικητικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα
ανθίσει η καθαρή παραγωγή.