20
χρόνια πριν, η διάδοση των πυρηνικών βρισκόταν στην κορυφή της
πυραμίδας των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Με την υπογραφή της
Συμφωνίας για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Δοκιμών από τα Ηνωμένα Έθνη,
και μετά από την ανακοίνωση της Γαλλίας για το σταμάτημα των δικών της
δοκιμών – στη Moruroa -
δεν ήταν λίγοι αυτοί που πίστεψαν ότι η πυρηνική απειλή ανήκει πλέον
στο παρελθόν. Κι όμως, η πυρηνική βιομηχανία ήταν πάντα δραστήρια και
ολοζώντανη. Μια ματιά στο πρόγραμμα των Η.Π.Α., με την επωνυμία «Πόλεμος των Άστρων»,
δείχνει ότι η εξέλιξη των πυρηνικών όπλων δεν έχει σταματήσει, ενώ ο
κίνδυνος «τρομοκρατικών χτυπημάτων από κράτη παρίες» χρησιμοποιείται ως
η σταθερή δικαιολογία για τη διατήρηση σημαντικών πυρηνικών
οπλοστασίων.
Εκεί
όμως που η πυρηνική απειλή εμφανίζεται όλο και πιο μεγάλη είναι στη
λεγόμενη «ειρηνική χρήση» της πυρηνικής ενέργειας (δηλαδή στους
πυρηνικούς αντιδραστήρες). Υπό την απειλή των ακραίων καιρικών
φαινομένων και των κλιματικών αλλαγών (αυτό που συνήθως ονομάζουμε
«φαινόμενο του θερμοκηπίου»), η πυρηνική βιομηχανία προβάλει την
πυρηνική ενέργεια ως τη λύση για την αντιμετώπιση του σημαντικότερου
προβλήματος που αντιμετωπίζει ο πλανήτης.
Η
πυρηνική ενέργεια δεν έγινε ξαφνικά ασφαλής και καθαρή. Εξακολουθεί να
είναι το ίδιο ραδιενεργή και επικίνδυνη όπως πάντα. Απλώς, στις μέρες
μας, η πυρηνική βιομηχανία προσπαθεί να “εξαγνιστεί” και να
παρουσιαστεί ως λύση στο φαινόμενο του θερμοκηπίου αποσιωπώντας τις
επιπτώσεις της “ειρηνικής” χρήσης της πυρηνικής ενέργειας. Πιθανή
αντικατάσταση των εξαιρετικά ρυπογόνων ορυκτών καυσίμων με μια άλλη –
ακόμα μεγαλύτερη - απειλή, είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσει περισσότερα
και σοβαρότερα προβλήματα.
Η
πυρηνική ενέργεια δεν είναι απλώς πιο ακριβή από τα ορυκτά καύσιμα,
αλλά είναι πιο ακριβή ακόμα και από την καθαρή, ανανεώσιμη αιολική
ενέργεια. Ταυτόχρονα, τα πυρηνικά απόβλητα παραμένουν ένα άλυτο
πρόβλημα για σήμερα αλλά και για τις επόμενες γενιές.
Μετά
την τρομοκρατική επίθεση της 11 Σεπτεμβρίου, η πυρηνική βιομηχανία
παραδέχτηκε ότι τα πυρηνικά εργοστάσια, τα πυρηνικά απόβλητα, τα
αναλωμένα καύσιμα και τα εργοστάσια αποβλήτων πρέπει να θεωρούνται σαν
πιθανοί στόχοι. Πρόσφατες μελέτες στις Η.Π.Α. εκτιμούν ότι οι
επιπτώσεις μιας επίθεσης σε έναν πυρηνικό αντιδραστήρα μπορούν να
φτάσουν σε 44.000 άμεσους θανάτους και 500.000 θανάτους σε βάθος
χρόνου, συμπεριλαμβανομένων και των θανάτων από καρκίνο.
Η
μοναδική μακροπρόθεσμη και φιλική προς το περιβάλλον λύση είναι ο
συνδυασμός των πραγματικά καθαρών και αποτελεσματικών ανανεώσιμων πηγών
ενέργειας, όπως η ηλιακή και η αιολική, με την εξοικονόμηση ενέργειας.
Η εξάπλωση της παραγωγής ενέργειας από τον ήλιο είναι ήδη μια από τις πιο μεγάλες επιτυχίες του 21ου αιώνα, κερδίζοντας έδαφος κατά 35% κάθε χρόνο - μέχρι το 2003 περισσότερα από 2.400
MW ηλιακής ενέργειας τροφοδότησαν 700.000 νοικοκυριά. Από
την άλλη μεριά, ενώ η πυρηνική βιομηχανία μένει στάσιμη και το κόστος
της αυξάνεται συνεχώς, η αιολική τεχνολογία έχει σημειώσει σημαντικές
προόδους: μια σύγχρονη ανεμογεννήτρια είναι 100 φορές πιο αποδοτική από
μια αντίστοιχη περασμένης εικοσαετίας και παράγει ηλεκτρική ενέργεια με
λιγότερο από το μισό κόστος. Και η επανάσταση της “καθαρής” ανανεώσιμης ενέργειας συνεχίζεται.
Δεν
υπάρχει αμφιβολία. Η απάντηση στο ενεργειακό πρόβλημα του πλανήτη
υπάρχει γύρω μας και ευτυχώς είναι επαρκής και απολύτως ασφαλής για
όλους μας. Αρκεί να την χρησιμοποιήσουμε.