Η Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση του Τόνου του Ατλαντικού αποδείχθηκε ανίκανη να σώσει τον ερυθρό τόνο. Απαράδεκτη και καταστροφική χαρακτηρίζει η Greenpeace τη σημερινή κατάληξη της 16ης Ετήσιας Συνάντησης της ICCAT που έλαβε χώρα στο Μαρακές του Μαρόκου. Η Επιτροπή αποδείχτηκε για άλλη μια φορά ανίκανη να διαχειριστεί την αποκατάσταση των αποθεμάτων του ερυθρού τόνου παρ’ όλο που το είδος απειλείται από εξαφάνιση. Η έκβαση της συνάντησης δημιουργεί ένα κενό το οποίο πρέπει τώρα να συμπληρωθεί από άλλους διεθνείς φορείς όπως η Σύμβαση για το Διεθνές Εμπόριο Απειλούμενων Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CITES).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, εκπροσωπώντας την πλειοψηφία των Μεσογειακών
Κρατών που έχουν μεγάλα οφέλη από την αλιεία του τόνου, κατάφερε να
εκφοβίσει και να πείσει άλλα μέλη της ICCAT να συμφωνήσουν σε
προτάσεις διαχείρισης αντίθετες με τις εισηγήσεις της επιστημονικής
επιτροπής της ίδιας της ICCAT, οι οποίες αναφέρονταν στην
ουσιαστική μείωση της αλιείας και στην προστασία των περιοχών
αναπαραγωγής.
Παρά τις προσπάθειες τους, κάποια ανήσυχα κράτη1 δεν κατάφεραν
να ξεπεράσουν τις πιέσεις της Ε.Ε ώστε να υιοθετήσουν μέτρα για τη
σωτηρία του είδους. Το 2009 οι χώρες θα μπορούν να αλιεύσουν πάνω
από 22.500 τόνους, δηλαδή, 7.500 τόνους πάνω από την ποσότητα που
είχαν προτείνει οι επιστήμονες για να μην καταρρεύσει ο πληθυσμός.
Το νέο διαχειριστικό σχέδιο2 αποτυγχάνει να προστατεύσει τον
πληθυσμό αναπαραγωγής και απλώς μειώνει την περίοδο αλιείας με
γρι-γρι, υπεύθυνα για το μεγαλύτερο μέρος των παράνομων
δραστηριοτήτων, κατά…10 μέρες!
«Τέλος εποχής! Η ICCAT έχασε την τελευταία της ευκαιρία να σώσει
τον ερυθρό τόνο που βρίσκεται από κατάρρευση», δήλωσε η Άντζελα
Λάζου, υπεύθυνη της εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον του
ελληνικού γραφείου της Greenpeace. «Ο ερυθρός τόνος απειλείται από
εξαφάνιση εξαιτίας της κακής διαχείρισης της ICCAT. Είναι καιρός η
αλιεία του συγκεκριμένου είδους να φύγει από τα χέρια της επιτροπής
και να περάσει μέσα από Συμβάσεις όπως η CITES, η οποία θα
επιβάλλει σοβαρούς περιορισμούς στο εμπόριο του τόνου»,
συνεχίζει.
Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με τις κύριες χώρες που
αλιεύουν τον τόνο όπως η Ισπανία και η Γαλλία, θα πρέπει να δεχτούν
το βάρος της κριτικής για την δυσάρεστη κατάληξη της συνάντησης.
Μια από αυτές είναι και η Ελλάδα η οποία δεν έστειλε καν εκπρόσωπο.
Τα μέλη της Επιτροπής έβαλαν για άλλη μια φορά σαν προτεραιότητα το
βραχυπρόθεσμο κέρδος της αλιευτικής βιομηχανίας και επαλήθευσαν την
επιτροπή ειδικών οι οποίοι μέσα από μια πρόσφατη ανεξάρτητη
αξιολόγηση είχαν χαρακτηρίσει τη διαχείριση της ICCAT
απαράδεκτη3.
ΗGreenpeace είχε ζητήσει από τα συμβαλλόμενα μέλη της ICCAT να
αποφασίσουν υπέρ της παύσης της αλιείας του ερυθρού τόνου μέχρι να
υιοθετηθεί και να εφαρμοστεί ένα νέο διαχειριστικό σχέδιο το οποίο
θα θέτει μια ελάχιστη συνολική ποσότητα αλιείας σύμφωνη με την
επιστημονική επιτροπή, θα απαγορεύει την αλιεία του τόνου και το
Μάιο, και θα δημιουργήσει θαλάσσια καταφύγια τα οποία θα
προστατεύουν τις περιοχές αναπαραγωγής του ερυθρού τόνου4.
Για περισσότερες πληροφορίες:
Υπεύθυνη της εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον,
Τηλ: 6979 44 33 03, 210 38 06 374 & 375
Notes: 1 Βραζιλία, Καναδάς, Μεξικό, Νότια Αφρική και Η.Π.Α
2 Το 2006, μετά από χρόνια εξαντλητικής πειρατικής αλιευτικής δραστηριότητας, η ICCAT υιοθέτησε ένα «Σχέδιο Αποκατάστασης του πληθυσμού» το οποίο όριζε τους 29.500 τόνους ως το ετήσιο σύνολο των επιτρεπόμενων αλιευμάτων για τον ερυθρό τόνο του Ανατολικού Ατλαντικού και της Μεσογείου Θάλασσας, ενώ η Επιστημονική Επιτροπή της ICCAT είχε προτείνει το όριο των 15.000 τόνων. Από τότε, οι ίδιοι επιστήμονες εκτιμούν ότι το 2007 η συνολική ποσότητα που αλιεύθηκε έφτασε τους 61.000 τόνους!
3 Πρόσφατη ανεξάρτητη αξιολόγηση για την ICCAT η οποία εκπονήθηκε από μια επιτροπή ειδικών χαρακτήρισε τη διαχείριση του κόκκινου τόνου στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό και τη Μεσόγειο Θάλασσα ως απαράδεκτη και ασύμφωνη με τις επιδιώξεις της ICCAT. Η αξιολόγηση τελειώνει με την πρόταση να απαγορευθεί η αλιεία του κόκκινου τόνου μέχρι τα συμβαλλόμενα μέλη να συμμορφωθούν με τις συστάσεις της ICCAT.
Η Επιτροπή ειδημόνων αποτελούνταν από τον Glenn Hurry, διευθυντή στην Αυστραλιανή Αρχή για τη Διαχείριση της Αλιείας (Australian Fisheries Management Authority -AFMA), τον Moritaka Hayashi, Καθηγητή στο Διεθνές Δίκαιο (Πανεπιστήμιο Waseda στην Ιαπωνία) και τον Jean-Jacques Maguire (Καναδάς), γνωστό και σεβαστό ειδικό πάνω στην παγκόσμια αλιεία.
4 Δείτε δελτίο τύπου: http://www.greenpeace.org/greece/press/118517/2726013