Αθήνα, 25-10-1999
Βαρέλια με απόβλητα που περιέχουν
διοξίνες και προέρχονται από τη βιομηχανία "Ελληνική Χαλυβουργία
Α.Ε" στον Ασπρόπυργο, "ξεφόρτωσε" η Greenpeace έξω από το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Τα απόβλητα αυτά, τα οποία αποτελούν μικρό μόνο τμήμα του 1.000.000
τόνων που βρίσκονται εδώ και χρόνια κυριολεκτικά δίπλα στην εθνική
οδό Αθηνών-Κορίνθου, περιέχουν σημαντικές ποσότητες διοξινών όπως
αποκάλυψε χθες η Greenpeace, και ο κίνδυνος είναι απτός, τόσο για
τους εργαζόμενους στην περιοχή, όσο και για τα εκατομμύρια
διερχομένων, αλλά και για το θαλάσσιο περιβάλλον στο οποίο αργά
αλλά σταθερά καταλήγει μέρος των διοξινών.
Ακτιβιστές της Greenpeace τοποθέτησαν τα βαρέλια με τις διοξίνες
μπροστά από το κτίριο του ΥΠΕΧΩΔΕ ζητώντας από τον υπουργό κ. Κ.
Λαλιώτη "να κλείσει επιτέλους το δρόμο στις διοξίνες". Μαζί με τα
βαρέλια, τα μέλη της Greenpeace τοποθέτησαν και ένα περιστρεφόμενο
τροχό με τις πηγές διοξινών, θέλοντας να τονίσουν πως το σκάνδαλο
με τις διοξίνες στον Ασπρόπυργο είναι δυστυχώς μόνο η κορυφή του
παγόβουνου και πως υπάρχουν και άλλες πηγές διοξινών (όπως η καύση
των αποβλήτων, οι χωματερές, κάποια φυτοφάρμακα, η βιομηχανία
χλωρίου, κ.λπ) που απειλούν το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία.
"Αφού τόσοι υπουργοί Περιβάλλοντος δεν θέλησαν ή δεν μπόρεσαν να
λύσουν το πρόβλημα με τα απόβλητα της Ελληνικής Χαλυβουργίας εδώ
και μια εικοσαετία, αποφασίσαμε να φέρουμε το πρόβλημα στην πόρτα
τους μήπως και κάνουν κάτι. Αφήνουμε λοιπόν τα απόβλητα ως "δώρο"
στο ΥΠΕΧΩΔΕ για να αποφασίσει επιτέλους να ασχοληθεί σοβαρά με το
θέμα εδώ και τώρα", τόνισε ο Στέλιος Ψωμάς, διευθυντής του
ελληνικού γραφείου της Greenpeace.
Με το σκάνδαλο που αποκάλυψε χθες η Greenpeace κατήγγειλε την
έλλειψη ουσιαστικής περιβαλλοντικής πολιτικής για τα απόβλητα στην
Ελλάδα. Συγκεκριμένα, η Greenpeace κατήγγειλε ότι:
1. Δεν υπάρχει εθνική πολιτική για την απάλειψη των πηγών
διοξινών. Η Greenpeace έχει καταρτίσει ένα κατάλογο με πιθανές
πηγές έκλυσης διοξινών στην Ελλάδα, μέχρι σήμερα όμως οι αρμόδιες
αρχές δεν έχουν προχωρήσει σε κάποια συστηματική καταγραφή των
ποσοτήτων που εκλύονται απ' αυτές τις πηγές.
2. Δεν υπάρχει ουσιαστική πολιτική για την ασφαλή διαχείριση των
αποβλήτων. Δεν είναι δυνατόν απόβλητα με τεράστιες συγκριτικά
ποσότητες διοξινών να χαρακτηρίζονται ως αδρανή. Να σημειωθεί ότι
αυτό δεν ισχύει μόνο στην περίπτωση της Ελληνικής Χαλυβουργίας,
αλλά και για τις άλλες χαλυβουργίες της χώρας.
3. Δεν υπάρχει σεβασμός στις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας
σχετικά με την παραγωγή και διαχείριση των αποβλήτων. Είναι
χαρακτηριστικό ότι η Ελλάδα δεν έχει επικυρώσει ακόμη πέντε από τα
έξι Πρωτόκολλα της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την προστασία της
Μεσογείου, σύμβασης της οποίας η Ελλάδα αποτελεί μέλος.
Συκεκριμένα, δεν έχει επικυρώσει το σχετικό με την εν λόγω υπόθεση
Πρωτόκολλο για τις Χερσαίες Πηγές Ρύπανσης, το οποίο στοχεύει στην
εξάλειψη των ουσιών εκείνων που είναι τοξικές, σταθερές και
βιοσυσσωρεύονται μέσω της τροφικής αλυσίδας (όπως π.χ. οι
διοξίνες).