Κοπεγχάγη: Ημέρα δεύτερη

Πρόκειται για ένα απαράδεκτο κείμενο που στοχεύει στην κατάργηση του νομικά δεσμευτικού χαρακτήρα του Πρωτοκόλλου του Κιότο ενώ μοιάζει να είναι μεροληπτικό υπέρ των αναπτυγμένων χωρών που θα αποποιούνται σε μεγάλο βαθμό την ιστορική τους ευθύνη για τη δημιουργία του προβλήματος της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Η κατακραυγή των αναπτυσσόμενων χωρών και των ΜΚΟ ήταν άμεση και ευχή όλων είναι η Δανία να αρχίσει επιτέλους να αντιμετωπίζει με σοβαρότητα το ρόλο της ως οικοδέσποινα χώρα. Οι κλιματικές αλλαγές είναι η μεγαλύτερη απειλή που αντιμετώπισε ποτέ η ανθρωπότητα και το πρόβλημα απαιτεί δραστικές, πραγματικές μειώσεις των εκπομπών από τις βιομηχανικές χώρες, επαρκής χρηματοδότηση προς τον αναπτυσσόμενο κόσμο και αυστηρούς κανόνες συμμόρφωσης.

Τουλάχιστον υπήρχε και μία θετική εξέλιξη, καθώς το Περού - το δεύτερο μεγαλύτερο αμαζόνιο κράτος μετά τη Βραζιλία - ανακοίνωσε την πρόθεση του να τερματίσει την αποδάσωση ως το 2020. Αναμφίβολα αυτό καταγράφεται ως μία θετική πρωτοβουλία. Είναι γεγονός όμως πως η αποδάσωση των μεγάλων τροπικών και παραδείσιων δασών του πλανήτη θα πρέπει να τερματιστεί ως το 2015. Εδώ λοιπόν θα πρέπει να συνεισφέρουν οι αναπτυγμένες χώρες με χρηματοδότηση σχετικών δράσεων προκειμένου να καταφέρουν οι αναπτυσσόμενες χώρες, όπως το Περού, να τερματίσουν την καταστροφή των μεγάλων δασών ως το 2015.

Απολίθωμα της Ημέρας - Τρίτη 8 Δεκεμβρίου  

Το δίκτυο περιβαλλοντικών οργανώσεων Climate Action Network (CAN), στο οποίο μετέχουν η Greenpeace και το WWF, κάθε μέρα απονέμει το εξαιρετικά δημοφιλές «Απολίθωμα της ημέρας». Αυτό το ιδιότυπο βραβείο δίδεται σε χώρα ή χώρες που επιχειρούν να παγώσουν την πρόοδο των κλιματικών διαπραγματεύσεων.

 Πρώτη θέση - Ουκρανία

Στην πρώτη  θέση για χθες, Τρίτη, ανακηρύσσεται η Ουκρανία για το χειρότερο στόχο «μείωσης» εκπομπών στον κόσμο, ήτοι -20% σε σχέση με το 1990. Κι αν αυτό σας ξαφνιάζει σκεφτείτε απλά ότι η αποβιομηχάνιση της οικονομίας της Ουκρανίας (ως χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκ) τη δεκαετία του 1990 έχει επιφέρει τεράστιες μειώσεις εκπομπών. Σε τέτοιο βαθμό που ο στόχος του -20% σε συγκριτικά με τα επίπεδα του 1990, στην πραγματικότητα είναι αύξηση κατά 75% από τα σημερινά επίπεδα! Αυτό κι αν είναι greenwash...

Δεύτερη θέση -  Ομάδα της Ομπρέλας (βιομηχανικά κράτη εκτός ΕΕ: Καναδάς, Ισλανδία, Ιαπωνία, Καζακστάν, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Ρωσία, Ουκρανία, ΗΠΑ και Αυστραλία)

Για την  πρόταση τους να συμπεριληφθεί η  αδόκιμη και επικίνδυνη τεχνολογία Δέσμευσης και Αποθήκευσης Άνθρακα (CCS) στους Μηχανισμούς Καθαρής Ανάπτυξης, δηλαδή τη χρηματοδότηση έργων παραγωγής καθαρής ενέργειας στις αναπτυσσόμενες χώρες. Προφανώς οι χώρες της ομπρέλας έχουν συνηθίσει τόσο πολύ στην ιδέα της επιδότησης της βρώμικης βιομηχανίας του άνθρακα που δεν μπορούν να σκεφτούν κάτι πέρα από αυτό. Το ερώτημα όμως είναι, θέλουν πραγματικά να επιδοτήσουν τις ίδιες βρώμικες βιομηχανίες και στις αναπτυσσόμενες χώρες;

Τρίτη θέση - Ουκρανία (πάλι)

Η Ουκρανία κερδίζει το δεύτερο Απολίθωμα της  Ημέρας... την ίδια ημέρα! Ο λόγος  είναι η πεισματική άρνηση της  να αποκαλύψει τον τρόπο με τον  οποίο αξιοποιεί τα έσοδα από την πώληση των δικαιωμάτων ρύπανσης που έχουν συσσωρευτεί εξαιτίας της αποβιομηχάνισης της οικονομίας της. Μόνο στην Ιαπωνία πούλησε δικαιώματα αξίας €300 εκ. Αν και υποχρεούται βάσει εθνικής νομοθεσίας να δημοσιοποιεί τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται αυτά τα χρήματα η Ουκρανία αρνείται πεισματικά, κάτι που έχει οδηγήσει σε δικαστικές διαμάχες με τις εγχώριες ΜΚΟ. Η CAN πάντως ελπίζει πως η επιβράβευση (δις) με το Απολίθωμα της Ημέρας θα πείσει την ουκρανική κυβέρνηση να αλλάξει γνώμη.

Το πρόβλημα

Οι επιπτώσεις

Οι λύσεις

Κοπεγχάγη