Έχετε μήνυμα από τον Κώστα Καρδαμήλα από τις Βρυξέλλες!

Γεννήθηκα τη χρονιά που ιδρύθηκε η Greenpeace (1971). Έμαθα για την οργάνωση σε ηλικία 14 χρόνων, στις 10 Ιουλίου του 1985, όταν Γάλλοι μυστικοί πράκτορες έβαλαν εκρηκτικούς μηχανισμούς και βύθισαν το Rainbow Warrior. Η ναυαρχίδα της οργάνωσης βρίσκονταν στον Ειρηνικό για να εμποδίσει τη Γαλλία να πραγματοποιήσει προγραμματισμένες πυρηνικές δοκιμές. Ο θάνατος του ακτιβιστή φωτογράφου της οργάνωσης Fernando Pereira, εξαιτίας της βύθισης του πλοίου, ήταν ένα τόσο συνταρακτικό γεγονός που δεν μπορούσε να διαγραφεί από το μυαλό μου. Την επόμενη σχολική χρονιά αποφάσισα να κάνω την πρώτη μου "ακτιβιστική" δράση και έπεισα μια καθηγήτριά μου να συζητήσουμε για το γεγονός, αλλά και για την Greenpeace γενικότερα.

Από τότε έψαχνα συνεχώς να μάθω τι κάνει η Greenpeace και ποια είναι τα προβλήματα που προσπαθεί να αντιμετωπίσει. Τότε δεν υπήρχε γραφείο της Greenpeace στην Ελλάδα, αλλά τον Αύγουστο του 1990 πήγα για σπουδές στην Αγγλία, όπου υπήρχε γραφείο εκεί. Το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου έγινα υποστηρικτής και εθελοντής της οργάνωσης, ενώ τον Απρίλιο του 1991 πήρα μέρος στην πρώτη μου δράση. Από τότε συμπλέουμε σ' ένα μακρύ ταξίδι με πολλές διακυμάνσεις. Συνάντησα την Greenpeace στην Ολλανδία, μετά στην Ιταλία και το 2005 και στην Ελλάδα - το ελληνικό γραφείο είχε ήδη δημιουργηθεί το 1991. Υπήρξαν χρονιές που απομακρύνθηκα από την ενεργό δράση, εξαιτίας προσωπικών ζητημάτων, αλλά η Greenpeace ήταν πάντοτε στην καρδιά μου και οι στόχοι μας ήταν κοινοί: να σταματήσουμε όσους θέτουν σε κίνδυνο το περιβάλλον. Έτσι με την πρώτη ευκαιρία επέστρεφα, όπου με χρειαζόταν η οργάνωση. Είμαι εθελοντής και ακτιβιστής, ενώ έχω δουλέψει και στο Πρόγραμμα Άμεσου Διαλόγου και στο Πρόγραμμα Εξοικονόμησης Ενέργειας. Τώρα δουλεύω ως υπεύθυνος των Εθελοντών της Θεσσαλονίκης.

Η τελευταία δράση στην οποία πήρα μέρος ήταν στις Σύνοδο των Υπουργών Οικονομίας της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Υπήρξε αδικαιολόγητη βία από μέρους της βελγικής αστυνομίας σε μία ειρηνική διαμαρτυρία, όπως πάντοτε είναι οι δράσεις της Greenpeace. Υπήρξαν πολλές συλλήψεις και τραυματισμοί. Ο λόγος που πήρα μέρος σ' αυτή τη δράση είναι η σπουδαιότητα του ζητήματος. Οι κλιματικές αλλαγές είναι πρόβλημα άμεσης προτεραιότητας, με ανυπολόγιστες συνέπειες αν δεν αντιμετωπιστούν, ενώ οι λύσεις είναι εφικτές. Η συμμετοχή σε τέτοιες δράσεις, όμως, έχει και τις δικές της αξίες, όπως η συλλογική δράση με κοινό στόχο, η υποστήριξη που υπάρχει προς τους ακτιβιστές από όλα τα υπόλοιπα μέλη της Greenpeace και η αλληλεγγύη που επιδεικνύουν οι ακτιβιστές μεταξύ τους. Μετά από τέτοιες δράσεις γυρίζεις πλούσιος σε φίλους!