Η Ευρώπη θα σώσει την Κοπεγχάγη;

νέο - 11 Δεκεμβρίου, 2009

Οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν μία επιλογή: Να συνεχίσουν να κοροϊδεύουν τον πλανήτη ή να γίνουν παγκόσμιοι ηγέτες στον αγώνα για τη σωτηρία του κλίματος.

μεγέθυνση

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κορυφής που διεξάγεται από χτές στις Βρυξέλλες, οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν μία σημαντική ευκαιρία να αναβαθμίσουν το στόχο μείωσης των εκπομπών της ΕΕ από 20% σε 30% και να σώσουν το παιχνίδι στην Κοπεγχάγη. Το δε οικονομικό κόστος επίτευξης του -30% είναι πολύ μικρότερο από ό,τι υπολόγιζε πριν δύο χρόνια η ΕΕ ότι θα στοιχίσει η επίτευξη του -20%!

Έως τώρα η ΕΕ, που μάλιστα αυτοαποκαλείται «παγκόσμιος ηγέτης» στον αγώνα ενάντια στις κλιματικές αλλαγές, δεν έχει κάνει σχεδόν τίποτα για να σώσει το κλίμα του πλανήτη. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι εκπομπές στην ΕΕ έχουν μειωθεί κατά 13,6%, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990[1]. Αυτό όμως έχει προκύψει κυρίως ως αποτέλεσμα της αποβιομηχάνισης των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ και δεν είναι απόρροια εφαρμογής κλιματικών πολιτικών. Ακόμα χειρότερα, ο στόχος του 20% μπορεί να επιτευχθεί χωρίς περαιτέρω πραγματική εγχώρια μείωση των εκπομπών της ΕΕ, αξιοποιώντας κάποια «παραθυράκια» των ευέλικτων μηχανισμών του Κιότο (δείτε το συνοδευτικό Ενημερωτικό Δελτίο της Greenpeace « Κοροϊδεύοντας την Ατμόσφαιρα») [2]. Την ίδια ώρα η επιστήμη προειδοποιεί ότι χρειάζονται μειώσεις από τα βιομηχανικά κράτη κατά τουλάχιστον 40% ως το 2020 (σε σχέση με τα επίπεδα του 1990).

«Οι ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να σταματήσουν να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους και τον πλανήτη και να κοιτάξουν πώς θα μειώσουν τις εκπομπές κοντά στα επίπεδα που μας υποδεικνύει η επιστήμη» ανέφερε ο Τάκης Γρηγορίου, υπεύθυνος για θέματα κλιματικών αλλαγών και ενέργειας στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace. «Μία πιο φιλόδοξη στάση της ΕΕ θα έδινε νέα ώθηση στις συνομιλίες της Κοπεγχάγης και θα μπορούσε να συμπαρασύρει και τις ΗΠΑ προς αυτήν την κατεύθυνση. Η ανθρωπότητα χρειάζεται οπωσδήποτε από την Κοπεγχάγη μία δίκαιη, φιλόδοξη και νομικά δεσμευτική συμφωνία. Τίποτα λιγότερο.»

Την ίδια ώρα προκύπτει από έρευνες ότι το κόστος της αναβάθμισης του στόχου σε 30% είναι μηδαμινό για την ΕΕ, περίπου 0,13-17% του ΑΕΠ, χωρίς να προσμετρούνται τα μακροχρόνια οφέλη από την πράσινη ανάπτυξη (περισσότερες θέσεις εργασίας, ενεργειακή σταθερότητα και ασφάλεια, τεράστια οικονομικά κέρδη από την εξοικονόμηση καυσίμου κα). Λόγω της οικονομικής κρίσης μάλιστα, η επίτευξη του 30% θα κοστίσει λιγότερο από ό,τι η ΕΕ υπολόγιζε να κοστίσει η επίτευξη του 20%, πριν από μόλις ενάμιση χρόνο! [3]

1. Επίσημα στοιχεία της ΕΕ για την εξέλιξη των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην Ευρώπη:

http://ec.europa.eu/environment/climat/gge_progress.htm#2009

2. Η χρήση στη μετά-Κιότο εποχή των δικαιωμάτων ρύπανσης που έχουν συσσωρευτεί στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, αλλά και η χρήση των αντισταθμιστικών μηχανισμών που προβλέπονται στο Πρωτόκολλο του Κιότο, μπορούν να επιτύχουν «λογιστικά» το στόχο του 20%. Δείτε το Ενημερωτικό Δελτίο της Greenpeace «Κοροϊδεύοντας την Ατμόσφαιρα: Οι λόγοι για τους οποίους η ΕΕ μπορεί να κάνει πολλά περισσότερα για το κλίμα»:

http://www.greenpeace.org/raw/content/greece/press/118523/cheating-the-atmosphere.pdf

3. Έκθεση του E3G για το οικονομικό κόστος της αναβάθμισης του ευρωπαϊκού στόχου μείωσης των εκπομπών από 20% σε 30%:

http://www.e3g.org/programmes/europe-articles/eu-should-raise-its-emissions-reduction-target-latest-e3g-briefing/