Απαράδεκτη και καταστροφική
χαρακτηρίζει η Greenpeace τη σημερινή κατάληξη της 16ης Ετήσιας
Συνάντησης της ICCAT
Η έκβαση της συνάντησης δημιουργεί ένα κενό το οποίο πρέπει τώρα
να συμπληρωθεί από άλλους διεθνείς φορείς όπως η Σύμβαση για το
Διεθνές Εμπόριο Απειλούμενων Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας
(CITES).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, εκπροσωπώντας την πλειοψηφία των Μεσογειακών
Κρατών που έχουν μεγάλα οφέλη από την αλιεία του τόνου, κατάφερε να
εκφοβίσει και να πείσει άλλα μέλη της ICCAT να συμφωνήσουν σε
προτάσεις διαχείρισης αντίθετες με τις εισηγήσεις της επιστημονικής
επιτροπής της ίδιας της ICCAT, οι οποίες αναφέρονταν στην
ουσιαστική μείωση της αλιείας και στην προστασία των περιοχών
αναπαραγωγής.
Το 2009 οι χώρες θα μπορούν να αλιεύσουν 7.500 τόνους πάνω από
την ποσότητα που είχαν προτείνει οι επιστήμονες για να μην
καταρρεύσει ο πληθυσμός. Το νέο διαχειριστικό σχέδιο αποτυγχάνει να
προστατεύσει τον πληθυσμό αναπαραγωγής και απλώς μειώνει την
περίοδο αλιείας με γρι-γρι, υπεύθυνα για το μεγαλύτερο μέρος των
παράνομων δραστηριοτήτων, κατά…10 μέρες!
Η Greenpeace πιστεύει ότι ο ερυθρός τόνος απειλείται από
εξαφάνιση εξαιτίας της κακής διαχείρισης της ICCAT. Ακόμη προτείνει
η αλιεία του συγκεκριμένου είδους να φύγει από τα χέρια της
επιτροπής και να περάσει μέσα από Συμβάσεις όπως η CITES, η οποία
θα επιβάλλει σοβαρούς περιορισμούς στο εμπόριο του τόνου.
Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με τις κύριες χώρες που
αλιεύουν τον τόνο όπως η Ισπανία και η Γαλλία, θα πρέπει να δεχτούν
το βάρος της κριτικής για την δυσάρεστη κατάληξη της συνάντησης.
Μια από αυτές είναι και η Ελλάδα η οποία δεν έστειλε καν εκπρόσωπο.
Τα μέλη της Επιτροπής έβαλαν για άλλη μια φορά σαν προτεραιότητα το
βραχυπρόθεσμο κέρδος της αλιευτικής βιομηχανίας και επαλήθευσαν την
επιτροπή ειδικών οι οποίοι μέσα από μια πρόσφατη ανεξάρτητη
αξιολόγηση είχαν χαρακτηρίσει τη διαχείριση της ICCAT
απαράδεκτη.
Η Greenpeace είχε ζητήσει από τα συμβαλλόμενα μέλη της ICCAT να
αποφασίσουν υπέρ της παύσης της αλιείας του ερυθρού τόνου μέχρι να
υιοθετηθεί και να εφαρμοστεί ένα νέο διαχειριστικό σχέδιο το οποίο
θα θέτει μια ελάχιστη συνολική ποσότητα αλιείας σύμφωνη με την
επιστημονική επιτροπή, θα απαγορεύει την αλιεία του τόνου και το
Μάιο, και θα δημιουργήσει θαλάσσια καταφύγια τα οποία θα
προστατεύουν τις περιοχές αναπαραγωγής του ερυθρού τόνου.