νέο - 30 Μαρτίου, 2009
Ο ξέφρενος ρυθμός με τον οποίο επιδεινώνονται οι κλιματικές αλλαγές ξεπερνάει ό,τι θεωρούσαμε δεδομένο. Η ταχύτητα των αλλαγών στον πλανήτη, όπως το λιώσιμο των πάγων, δείχνουν ξεκάθαρα ότι η απειλή της καταστροφής είναι πολύ πιο κοντά από ό,τι πιστεύαμε. Ο μόνος τρόπος να αντιστρέψουμε την κατάσταση είναι να μειώσουμε τις εκπομπές νωρίς και κατά πολύ.
Με αφορμή την έναρξη της πρώτης για το 2009 διεθνούς διάσκεψης για τις κλιματικές αλλαγές στη Βόννη στις 29 Μαρτίου η Greenpeace απευθύνει έκκληση για μεγαλύτερες μειώσεις στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου υπό το πρίσμα των τελευταίών επιστημονικών στοιχείων.
Η Greenpeace, υπό το φως των ανησυχητικών επιστημονικών στοιχείων για την εξέλιξη της κλιματικής κρίσης, αναθεώρησε τις απαιτήσεις της από τις κυβερνήσεις των αναπτυγμένων κρατών, ζητώντας πλέον να προβούν σε μειώσεις των εκπομπών κατά τουλάχιστον 40% έως το 2020, προκειμένου να αποτραπούν οι χειρότερες επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών. Οι αναπτυσσόμενες χώρες θα πρέπει και αυτές με τη σειρά τους να θέσουν ουσιαστικούς και φιλόδοξους στόχους.
Για την αποτροπή των πιο καταστροφικών συνεπειών των κλιματικών αλλαγών, οι παγκόσμιες εκπομπές όχι μόνο θα πρέπει να κσταθεποιηθούν έως το 2015, αλλά θα πρέπει να μειωθούν όσο πιο κοντά στο μηδέν έως τα μέσα του αιώνα. Η Greenpeace είχε δηλώσει στο παρελθόν ότι ο στόχος των αναπτυγμένων κρατών θα έπρεπε να είναι 30% έως το 2020, και τουλάχιστον 50% έως το 2050. Ωστόσο, τα νέα επιστημονικά δεδομένα καθιστούν σαφές ότι κάτι τέτοιο δεν είναι πλέον αρκετό.
Η Greenpeace ζητά ως απαραίτητα συστατικά
της Συμφωνίας της Κοπεγχάγης:
Οι παγκόσμιες εκπομπές να σταθεροποιηθούν έως το 2015 και να μειωθούν δραματικά έως το
2050, πλησιάζοντας όσο πιο κοντά στο μηδέν είναι δυνατόν.
Οι αναπτυγμένες χώρες στο σύνολό τους να μειώσουν τις
εκπομπές τους κατά 40% έως το 2020 σε σύγκριση με τα αντίστοιχα επίπεδα του
1990. Τουλάχιστον τα τρία τέταρτα αυτής της μείωσης θα πρέπει να επιτευχθούν με
εγχώριες δράσεις.
Τα αναπτυσσόμενα κράτη να μειώσουν την προβλεπόμενη αύξηση
των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 15 – 30% έως το 2020, με την υποστήριξη
των αναπτυγμένων κρατών.
Δημιουργία χρηματοδοτικού μηχανισμού για τον τερματισμό της
αποδάσωσης και των σχετικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έως το 2020. Η
αποδάσωση θα πρέπει να έχει τερματιστεί έως το 2015, σε περιοχές ιδιαίτερης
σημασίας όπως, ο Αμαζόνιος, η Λεκάνη του Κονγκό και τα Παραδείσια Δάση στην
Ινδονησία, Παπούα Νέα Γουινέα.