Είσαστε εδώ:
...και μετά το direct dialogue;
μετά το Direct Dialogue
Σάννυ Ιμπραήμ
Υπεύθυνη Εθελοντών και Δράσεων
Πάμε λίγο πίσω... τι λίγο δηλαδή... έξι χρόνια.
Πέρασα
την συνέντευξη…ουφ! Και τώρα; Πλατεία Κοραή μετά από ξενύχτι της
προηγούμενης νύχτας. Τι θέλω εγώ εδώ; Το μπλουζάκι είναι super αλλά το
κεφάλι μου βουίζει. «Ένα λεπτό για την Greenpeace;» και η μέρα ξεκινάει
με πολύ κακούς οιωνούς. Γρήγορα κοιτάζω το μπλουζάκι μου, super σου λέω!
Η μέρα κλείνει με 3 νέους υποστηρικτές στο ντοσιέ μου και το σκέφτομαι να μην εμφανιστώ στο γραφείο καλύτερα...
Η
γραμματεία έχει πάρα πολλά πράγματα να χαζέψεις και κόσμος
μπαινοβγαίνει... τα αποτελέσματα της ημέρας δεν μου λένε πως έβαλα το
χεράκι μου στην σωτηρία του κόσμου σήμερα. Ο υπεύθυνος χαμογελάει και
εμψυχώνει την ομάδα με έναν λόγο σαν άλλος Μέγας Αλέξανδρος...
Τα
αποτελέσματα έγιναν πολύ καλά και υπάρχουν πλέον πολλοί λόγοι να πάω
στο γραφείο... Οι σπουδές στην Πάτρα με περιορίζουν, ο χρόνος μου
γίνεται λίγος μα ποτέ δεν ξεχνάω εκείνο τον λόγο του υπεύθυνου. Βγάζω
τα πορτοκαλί και φοράω την δημιουργικότητά μου. Εθελοντής σημαίνει
φως...
Αναλαμβάνω την αποθήκη, ξεκινάω να δουλεύω στο τηλεφωνικό
κέντρο, πάντα βρίσκω κάτι ενδιαφέρον και σημαντικό να κάνω για την
οργάνωση. Βγαίνω από την πόρτα της αποθήκης και κλειδώνω...
Τέσσερα χρόνια μετά ξεκλειδώνω την εξώπορτα του γραφείου. Ανεβαίνω στον τρίτο και διαβάζω τα e-mail μου... υπογράφω...
Γιάννης Λίβας
Υπεύθυνος Τμήματος Εξυπηρέτησης Υποστηρικτών
Όταν
πριν έξι χρόνια είδα μια αγγελία της Greenpeace σκέφτηκα πως είναι μια
καλή ευκαιρία για δουλειά. Είχα καλή άποψη για την οργάνωση, χωρίς όμως
να ξέρω τι κάνει ή πώς λειτουργεί. Αυτό που πραγματικά με ενδιέφερε
ήταν να εργαστώ καθώς είχα ανάγκη τα χρήματα. Το τι θα επακολουθούσε
από τη στιγμή που σήκωσα το τηλέφωνο μέχρι σήμερα δεν μπορούσα ούτε να
το φανταστώ, πόσο μάλλον να το προβλέψω.
Η πρώτη μου δουλειά
στην οργάνωση ήταν εξωτερική, στο πρόγραμμα του Direct Dialogue. Στους
έξι μήνες που βρέθηκα έξω, έμαθα πολλά για την οργάνωση αλλά και για
τον εαυτό μου. Μέσα σε αυτό το διάστημα γνώρισα τους ανθρώπους που
είναι ουσιαστικά η Greenpeace στην Ελλάδα και βρήκα ότι δρούσαν και
σκεφτόντουσαν περίπου όπως εγώ. Άρχισε έτσι η πιο ενδιαφέρουσα περίοδος
της ζωής μου και αισθανόμουν πώς κάτι μόλις ξεκινάει, κάτι που μου
ταίριαζε πολύ.
Σήμερα εργάζομαι στο γραφείο της οργάνωσης,
αισθάνομαι ότι κάνω ακριβώς αυτό που θέλω. Η δουλεία μου ισορροπεί
άψογα μεταξύ επαγγέλματος και πάθους, έχω τη δυνατότητα να βιώσω
πράγματα που οι περισσότεροι άνθρωποι ποτέ δεν θα μπορέσουν.
Καταλαβαίνω τη σημασία και τις δυνατότητες της ομάδας και έχω κάνει
πραγματικούς φίλους.
Δεν αισθάνομαι τυχερός αλλά ικανός. Σήκωσα τότε εκείνο το τηλέφωνο...
Γιάννης Π.
Τηλεφωνητής, ακτιβιστής, εθελοντής(!)
Αύγουστος
2004... τότε ξεκίνησε περίπου η περιπέτεια που συνεχίζεται μέχρι
σήμερα. Απ’ τη μια ο εθελοντισμός στους Ολυμπιακούς Aγώνες που μου
άρεσε αλλά και με συγκίνησε, από την άλλη οι χρόνιες περιβαλλοντικές
ανησυχίες, με παρακίνησαν να συμμετάσχω στο πρόγραμμα Άμεσου Διάλογου
της Greenpeace… γιατί όχι και να κερδίσω κάποια χρήματα κάνοντας κάτι
που με εκφράζει.
Βέβαια το οικονομικό κίνητρο ποτέ δεν αρκεί,
χρειάζεται κάτι πολύ πιο σημαντικό, η έμπνευση. Βλέπετε, μεγαλώνοντας
στην επαρχία, κάποια πράγματα όπως το πράσινο τα θεωρείς δεδομένα... κι
όταν ξαφνικά το χάνεις, εντελώς αυθόρμητα θες να κάνεις κάτι γι’αυτό.
Δεν είναι μόνο το πράσινο όμως, είναι και το κλίμα που αλλοιώνεται, τα
γενετικά μεταλλαγμένα προϊόντα που κατακλύζουν την αγορά, η θαλάσσια
οικολογία, τα πυρηνικά και πολλές άλλες εκστρατείες με τις οποίες
ασχολείται η Greenpeace και οι οποίες είναι ζωτικής σημασίας για τη
συνέχιση της ζωής στον πλανήτη μας όπως την ξέρουμε, την κληρονομήσαμε
και οφείλουμε να την παραδώσουμε στους απογόνους μας.
Έτσι
πέρασαν 8 μήνες στο Direct Dialogue όπου κάθε φορά που έπειθα ένα άτομο
να μας ακολουθήσει στην προσπάθεια αυτή, ένιωθα πιο κοντά στο στόχο μου
και πιο ολοκληρωμένος σαν άτομο. Κι εκεί που το γραφείο σ’ έχει
αγκαλιάσει και σου προσφέρει όλη την έμπνευση που χρειάζεσαι για να
συνεχίσεις, σου προσφέρεται η δυνατότητα να κάνεις και κάτι παραπάνω,
να γίνεις ακτιβιστής!
Συμμετέχοντας όλο αυτό τον καιρό σε
διάφορες δυναμικές δράσεις, το κίνητρο και η έμπνευση μεγαλώνουν με
γεωμετρικούς ρυθμούς. Εντωμεταξύ, οι διασυνδέσεις του ελληνικού
γραφείου με άλλα γραφεία ανά τον κόσμο σου δίνουν την δυνατότητα να
δοκιμάσεις τις αντοχές σου στο DDC σε άλλες χώρες και να γνωρίσεις
διαφορετικές νοοτροπίες. Στη συνέχεια καταφέρνεις να δουλέψεις μέσα στο
γραφείο και να συμμετέχεις καθημερινά στο κλίμα που «μυρίζει»
περιπέτεια. Και τελικά εκεί που νομίζεις ότι δεν γίνεται καλύτερα σε
θέλουν ως ακτιβιστή σ’ένα απ’τα καράβια-θρύλους της οργάνωσης, το
Rainbow Warrior. Εκεί πια απ’τη στιγμή που ανεβαίνεις αλλάζεις ως
άνθρωπος, με καθημερινές δράσεις σ’ένα μέρος που θα μπορούσα μόνο να
χαρακτηρίσω ως «κινούμενο δυναμικό αυτοδιαχειριζόμενο χωριό».
Κι
όλα αυτά ξεκίνησαν απ’το Direct Dialogue και από τότε έμαθα ποτέ να μην
λέω ποτέ, να προσπαθώ για την αλλαγή και να συνεχίζω την προσπάθεια.
Γιατί; Γιατί πιστεύω!
