Είσαστε εδώ:
Βιομηχανία φυτοφαρμάκων, πτωχεύει και εγκαταλείπεται. Το αποτέλεσμα: χιλιάδες τόνοι ληγμένων και επικίνδυνων φυτοφαρμάκων βρίσκονατι εγκατελειμένα δίπλα σε σπίτια, παιδιά, εργοστάσια. Κάτοικοι και κάποιοι από τους δημάρχους της περιοχής προσπάθησαν να πείσουν για τη σοβαροτητα της κατάστασης. Η υγεία των κατοίκων της περιοχής δε φάνηκε να απασχολεί την κυβέρνηση. Εκεί ήρθε η Greenpeace αναγκάζοντας την κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Αφού φέραμε το θέμα στη δημοσιότητα, με τη βοήθεια του τότε δημάρχου Σταυρούπολης Λάζαρος Παπαδόπουλος, πήραμε βαρέλια με επικίνδυνα τοξικά και tα μεταφέραμε στην είσοδο του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης. Ακτιβιστές με αλυσίδες δεμένοι στα βαρέλια απέκλεισαν την είσοδο του Υπουργείου μέχρι να δοθεί λύση.
Ο τότε Υπουργός δεσμεύτηκε να λυθεί το πρόβλημα. Από τότε ξεκίνησε ένας μακρύς δρόμος με τεράστια εμπόδια (να βρεθούν τα χρήματα, να βρεθεί η διαδικασία κοκ) ώστε να απομακρυνθούν με ασφάλεια και να οδηγηθούν προς καταστροφή τα ληγμένα, απαγορευμένα, επικίνδυνα φυτοφάρμακα. Έγινε.
Επόμενο βήμα ήταν η εξυγίανση της περιοχής. Ξεκίνησε και αυτή πρόσφατα (με αρκετά προβλήματα, με δικαιολογημένες προσφυγές από την πλευρά των δημάρχων των γύρω περιοχών μια και δεν υπάρχουν τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας για την απομάκρυνση του αμιάντου αλλά και του χώματος που είναι επιβαρυμένο με τοξικές ουσίες). Βρισκόμαστε όμως πιο κοντά στο τέλος.
Θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας αυτή την εξέλιξη. Σας το χρωστάμε όπως το χρωστάμε σε όλους και όλες που συμμετείχαν σε αυτή την πολύχρονη προσπάθεια. Το χρωστάμε στους ανθρώπους που ζούσαν για χρόνια δίπλα στον τοξικό εφιάλτη αλλά και στους ακτιβιστές μας που με τη δική τους δράση έκαναν τη διαφορά
