Tα
πράγματα δεν πήγαν σύμφωνα με το σχέδιο. Δεν καταφέραμε να συναντήσουμε
το Nisshin Maru, το πλοίο-εργοστάσιο των φαλαινθήρων, καθώς έφευγε από
το λιμάνι του Σιμονοσέκι. Ακολουθεί η ιστορία του τι συνέβη τη νύχτα
μεταξύ Κυριακής και Δευτέρας.
Ο
φαλαινοθηρικός στόλος αναχώρησε στις 11.30 πμ την Κυριακή.
Κατευθυνθήκαμε προς τη είσοδο του στενού, γνωρίζοντας ότι ήξεραν τη
θέση μας , εφόσον η ακτοφυλακή και το ναυτικό μας "επισκέφτηκαν"
αρκετές φορές τις προηγούμενες μέρες.
Κανονικά
ο στόλος θα έπρεπε να μας έχει φτάσει πριν το ηλιοβασίλεμα, αλλά
μείωσαν ταχύτητα για να το σκάσουν προς διεθνή νερά στο σκοτάδι.
Το
Esperanza έσχιζε τα κύματα καθώς κατευθυνθήκαμε προς την ακτή. Κουνούσε
πολύ και το φεγγάρι που εμφανιζόταν σποραδικά μέσα από τα σύννεφα μου
θύμιζε ταινία με λυκάνθρωπους. Τα φώτα στη γέφυρα ήταν σβηστά και
χρειάστηκα αρκετό χρόνο για να συνηθίσω στο σκοτάδι. Το μόνο που
μπορούσα να δω ήταν το φως από το ραντάρ.
Πώς
εντοπίζεις ένα πλοίο μέσα στο σκοτάδι; Υπάρχει το ραντάρ φυσικά και το
Σύστημα Αυτόματης Αναγνώρισης - ΣΑΑ (Automatic Identification System –
AIS) που εκπέμπει συνεχώς το όνομα και τα στοιχεία κάθε πλοίου. Όμως,
το φαλαινοθηρικό που ψάχνουμε εμείς έχει το ΣΑΑ του κλειστό.
Τα πλοία επίσης έχουν φώτα πλοήγησης. Το καλό με τα Nisshin Maru είνα ότι τα φώτα τους είναι πολύ ευδιάκριτα.
Επιτέλους
είδαμε ένα πλοίο στο ραντάρ. Όλα τα υπόλοιπα πλοία εκπέμπανε τα ονόματα
τους εκτός από αυτό, έτσι αρχίσαμε να το πλησιάζουμε. Τότε όμως αυτοί
απομακρύνθηκαν και εμείς τους ακολουθήσαμε για αρκετή ώρα προς τα
ανατολικά.
Ξαφνικά
τρία μικρότερα πλοία εμφανίστηκαν στο ραντάρ, πλησιάζοντας μας με
μεγάλη ταχύτητα. Τα φώτα των ιαπωνικών φαλαινοθηρικών Yushin Maru 1, 2
και 3 να μας πλησιάζουν στο σκοτάδι είναι κάτι που θα θυμάμαι για πολύ
καιρό. Μπήκαν μπροστά μας σε απόσταση λιγότερη από 100 μέτρα. Ήμασταν
πλέον σίγουροι πως είχαμε ακολουθήσει το σωστό πλοίο.
Εκείνη
τη στιγμή μπορούσαμε να δούμε μόνο τα φώτα της πρύμνης του Nisshin Maru
γι΄αυτό αρχίσαμε να το προσπερνάμε για να βεβαιωθούμε. Σύντομα είδαμε
τα χαρακτηριστικά φώτα και δεν υπήρχε πλέον καμία αμφιβολία.
Ήταν 04.00, ώρα για ύπνο.
Σε δύο ώρες μας ξύπνησαν. Ακολουθούσαμε ένα μεγάλο πλοίο του ναυτικού.
Νομίζουμε
ότι το Nisshin Maru εξαφανίστηκε κάπου πριν περάσει από τα στενά και
ένα άλλο πλοίο με παρόμοια φώτα πήρε τη θέση του για να μας
παραπλανήσει. Την ίδια στιγμή το Nisshin Maru ξέφυγε στον Ειρηνικό.
Έξυπνο.
Περιττό
να εκφράσω τη απογοήτευση μας. Εγώ πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της
χθεσινής μέρας παρακολουθώντας το πλοίο, αλλά από αυτό δεν βγήκε κάτι
χρήσιμο.
Αλλά σήμερα είναι μια καινούργια μέρα και υπάρχει ελπίδα. Μετά από λίγη ξεκούραση άρχισα να βλέπω τα πράγματα διαφορετικά:
- Καταφέραμε να ενημερώσουμε ότι οι φαλαινοθήρες
καθηστέρησαν τη αναχώρησή τους εξαιτίας της πολιτικής τους αμηχανίας
κατά τη διάρκεια των συναντήσεων του ιάπωνα πρωθυπουργού Yasuo Fukuda
και του προέδρου των ΗΠΑ, George W. Bush.
- Από χτες τέσσερις κυβερνήσεις σχολίασαν την ιαπωνική φαλαινοθηρία.
Παρά
το ότι τώρα δεν μπορούμε να τους δούμε, δεν ξέφυγαν απαρατήρητοι, ήδη
προκάλεσαν πολύ μεγαλύτερη προσοχή από ότι επιθυμούσαν.
Το Esperanza κατευθύνεται νότια, θα τους βρούμε.
Έχουμε
συναντήσει την ακτοφυλακή και το ναυτικό πολλές φορές από την αναχώρηση
του φαλαινοθηρικού στόλου. Ακόμα και τώρα που γράφω, όντας μακριά από
τη Ιαπωνία, μας παρακολουθούνε.
Η
Ιαπωνική κυβέρνηση φαίνεται να σπαταλάει υπερβολικά πολύ χρόνο και
πόρους μόνο και μόνο για να αποσιωπήσει όσο μπορεί την αναχώρηση μιας
αθώας "ερευνητικής αποστολής»".