Είσαστε εδώ:
Η δράση της Greenpeace στην περιοχή του Κορινθιακού
Ιούνιος 25, 2007
Το
σύνθημα ήταν "Όχι άλλο πετρέλαιο στη θάλασσα". Η
προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος ήταν μία από τις διεθνείς
εκστρατείες της Greenpeace αλλά και το προφανές ξεκίνημα της
δράσης της οργάνωσης στην Ελλάδα.
Tα επόμενα χρόνια εντατικοποιήσαμε τη δράση μας για την καταπολέμηση της ρύπανσης της θάλασσας από το πετρέλαιο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κατάληψη των εγκαταστάσεων της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους τον Οκτώβριο του 1996, τρεις μήνες μετά το σοβαρό ατύχημα στην προβλήτα φορτοεκφόρτωσης, που είχε σαν αποτέλεσμα να καλυφθούν από πετρέλαιο οι ακτές του Σαρωνικού και η ρύπανση να φτάσει μέχρι τις ακτές της Πελοποννήσου.
Αίτημά μας ήταν η υιοθέτηση αυστηρής νομοθεσίας για την πρόληψη της πετρελαϊκής ρύπανσης αλλά και τη διαχείρισή της εφόσον υπάρξει κάποιο περιστατικό. Αν και ακολούθησαν αποφάσεις σε διεθνές επίπεδο, όπως η απαγόρευση μεταφοράς πετρελαίου από πλοία με μονό τοίχωμα (που παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο διαρροής σε περίπτωση ατυχήματος), η τρομακτική αδυναμία των ελληνικών αρχών να δράσουν άμεσα μετά από ατυχήματα και να επιβάλει πρόστιμα που λειτουργούν αποτρεπτικά εξακολουθούν να βασανίζουν τη χώρα μας και να θέτουν σε κίνδυνο τις θάλασσές μας, κάτι που έγινε σαφές μετά την πρόσφατη βύθιση του κρουαζιερόπλοιου Sea Diamond στη Σαντορίνη.
Εν τω μεταξύ, το γραφείο μας στην Ελλάδα μεγάλωσε και αρχίσαμε να δουλεύουμε και σε άλλες θεματικές ενότητες όπως η εκστρατεία ενάντια στα μεταλλαγμένα. Έτσι, τον Απρίλιο του 1998 οι ακτιβιστές μας ξαναβρέθηκαν στην περιοχή, αυτή τη φορά στο Καλαμάκι Κορινθίας και κατέλαβαν τις εγκαταστάσεις της εταιρίας "Μύλοι Σόγιας". Το αίτημά μας ήταν να σταματήσει η εισαγωγή μεταλλαγμένων προϊόντων και να διασφαλιστεί η τροφοδοσία της αγοράς με φυσικά προϊόντα. Η εταιρεία είχε αρνηθεί να απαντήσει στην Greenpeace αλλά και σε βιομηχανίες παραγωγής τροφίμων και αλυσίδες σούπερ-μάρκετ που ζητούσαν την προμήθεια φυσικών πρώτων υλών όπως το καλαμπόκι και η σόγια.
Η δράση τελείωσε με την σύλληψη των ακτιβιστών μας, αλλά πριν τη δίκη η εταιρεία ανακάλεσε τη μήνυση. Σήμερα, μετά την δεκαετή εκστρατεία μας και την πίεση των Ελλήνων καταναλωτών, το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής αγοράς τροφίμων είναι πλέον ελεύθερο από μεταλλαγμένα και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για πολλές χώρες.
Τον Απρίλιο του 2002 οι ακτιβιστές μας ξαναβρέθηκαν στο Καλαμάκι Κορινθίας, αυτή τη φορά στα πλαίσια της διεθνούς εκστρατείας της Greenpeace για τη σωτηρία των τελευταίων αρχέγονων δασών του πλανήτη. Οι ακτιβιστές μας κατέλαβαν ένα πλοίο που μετέφερε τροπική ξυλεία και ανέδειξαν το γεγονός πως όπως και σε όλη την Ευρώπη, έτσι και στη χώρα μας εισάγεται παράνομη ξυλεία από τα αρχέγονα δάση της Αφρικής. Το συγκεκριμένο πλοίο μετέφερε ξυλεία από τη Λιβερία, έναν από τους τελευταίους παράδεισους βιοποικιλότητας παγκοσμίως. Σύμφωνα με το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η βιομηχανία υλοτομίας της Λιβερίας εμπλεκόταν σε πολλαπλές καταχρήσεις που αφορούσαν τόσο το περιβάλλον, όπως η καταστροφή ενός από τους πιο σημαντικούς πνεύμονες του πλανήτη, όσο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η παράνομη διακίνηση όπλων προς στη Σιέρα Λεόνε.
Λίγο καιρό μετά τις δράσεις μας ανά την Ευρώπη, επιβλήθηκε διεθνές εμπάργκο των εξαγωγών ξυλείας από τη Λιβερία μέχρι να αποκατασταθεί η τάξη στη χώρα και να πάρει την εξουσία μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.
Τον Μάιο του 2004 ξαναβρεθήκαμε στο Καλαμάκι Κορινθίας, και οι ακτιβιστές μας, αυτή τη φορά, εμπόδισαν την εκφόρτωση μεταλλαγμένης σόγιας προέλευσης Αργεντινής, που προοριζόταν για ζωοτροφές. Η συγκεκριμένη δράση, σε συνδυασμό με άλλες που ακολούθησαν αλλά και την ενεργό συμμετοχή των καταναλωτών, είχαν σαν αποτέλεσμα συστηματικούς ελέγχους στα εισαγόμενα φορτία σόγιας αλλά και απόρριψη των μεταλλαγμένων από μεγάλο μέρος των ζωοτροφών. Σήμερα, μεγάλες βιομηχανίες γάλακτος καθώς και πτηνοτροφικές μονάδες, πιστοποιούν ότι δε χρησιμοποιούν μεταλλαγμένα στις ζωοτροφές.
Τον Ιούνιο του 2007 επιστρέψαμε στον Κορινθιακό αλλά και στο θέμα με το οποίο ξεκινήσαμε τη δράση μας στην Ελλάδα και στην περιοχή: την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Όραμά μας είναι η δημιουργία θαλάσσιου καταφύγιου στον Κορινθιακό Κόλπο ώστε να αναδειχθεί η ομορφιά και η ιδιαιτερότητα του, να λυθούν τα προβλήματα που τον καταστρέφουν, να αποκτήσει ξανά πλούσια ζωή και να έχει το βιώσιμο μέλλον που του αρμόζει.
Tα επόμενα χρόνια εντατικοποιήσαμε τη δράση μας για την καταπολέμηση της ρύπανσης της θάλασσας από το πετρέλαιο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κατάληψη των εγκαταστάσεων της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους τον Οκτώβριο του 1996, τρεις μήνες μετά το σοβαρό ατύχημα στην προβλήτα φορτοεκφόρτωσης, που είχε σαν αποτέλεσμα να καλυφθούν από πετρέλαιο οι ακτές του Σαρωνικού και η ρύπανση να φτάσει μέχρι τις ακτές της Πελοποννήσου.
Αίτημά μας ήταν η υιοθέτηση αυστηρής νομοθεσίας για την πρόληψη της πετρελαϊκής ρύπανσης αλλά και τη διαχείρισή της εφόσον υπάρξει κάποιο περιστατικό. Αν και ακολούθησαν αποφάσεις σε διεθνές επίπεδο, όπως η απαγόρευση μεταφοράς πετρελαίου από πλοία με μονό τοίχωμα (που παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο διαρροής σε περίπτωση ατυχήματος), η τρομακτική αδυναμία των ελληνικών αρχών να δράσουν άμεσα μετά από ατυχήματα και να επιβάλει πρόστιμα που λειτουργούν αποτρεπτικά εξακολουθούν να βασανίζουν τη χώρα μας και να θέτουν σε κίνδυνο τις θάλασσές μας, κάτι που έγινε σαφές μετά την πρόσφατη βύθιση του κρουαζιερόπλοιου Sea Diamond στη Σαντορίνη.
Εν τω μεταξύ, το γραφείο μας στην Ελλάδα μεγάλωσε και αρχίσαμε να δουλεύουμε και σε άλλες θεματικές ενότητες όπως η εκστρατεία ενάντια στα μεταλλαγμένα. Έτσι, τον Απρίλιο του 1998 οι ακτιβιστές μας ξαναβρέθηκαν στην περιοχή, αυτή τη φορά στο Καλαμάκι Κορινθίας και κατέλαβαν τις εγκαταστάσεις της εταιρίας "Μύλοι Σόγιας". Το αίτημά μας ήταν να σταματήσει η εισαγωγή μεταλλαγμένων προϊόντων και να διασφαλιστεί η τροφοδοσία της αγοράς με φυσικά προϊόντα. Η εταιρεία είχε αρνηθεί να απαντήσει στην Greenpeace αλλά και σε βιομηχανίες παραγωγής τροφίμων και αλυσίδες σούπερ-μάρκετ που ζητούσαν την προμήθεια φυσικών πρώτων υλών όπως το καλαμπόκι και η σόγια.
Η δράση τελείωσε με την σύλληψη των ακτιβιστών μας, αλλά πριν τη δίκη η εταιρεία ανακάλεσε τη μήνυση. Σήμερα, μετά την δεκαετή εκστρατεία μας και την πίεση των Ελλήνων καταναλωτών, το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής αγοράς τροφίμων είναι πλέον ελεύθερο από μεταλλαγμένα και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για πολλές χώρες.
Τον Απρίλιο του 2002 οι ακτιβιστές μας ξαναβρέθηκαν στο Καλαμάκι Κορινθίας, αυτή τη φορά στα πλαίσια της διεθνούς εκστρατείας της Greenpeace για τη σωτηρία των τελευταίων αρχέγονων δασών του πλανήτη. Οι ακτιβιστές μας κατέλαβαν ένα πλοίο που μετέφερε τροπική ξυλεία και ανέδειξαν το γεγονός πως όπως και σε όλη την Ευρώπη, έτσι και στη χώρα μας εισάγεται παράνομη ξυλεία από τα αρχέγονα δάση της Αφρικής. Το συγκεκριμένο πλοίο μετέφερε ξυλεία από τη Λιβερία, έναν από τους τελευταίους παράδεισους βιοποικιλότητας παγκοσμίως. Σύμφωνα με το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η βιομηχανία υλοτομίας της Λιβερίας εμπλεκόταν σε πολλαπλές καταχρήσεις που αφορούσαν τόσο το περιβάλλον, όπως η καταστροφή ενός από τους πιο σημαντικούς πνεύμονες του πλανήτη, όσο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η παράνομη διακίνηση όπλων προς στη Σιέρα Λεόνε.
Λίγο καιρό μετά τις δράσεις μας ανά την Ευρώπη, επιβλήθηκε διεθνές εμπάργκο των εξαγωγών ξυλείας από τη Λιβερία μέχρι να αποκατασταθεί η τάξη στη χώρα και να πάρει την εξουσία μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.
Τον Μάιο του 2004 ξαναβρεθήκαμε στο Καλαμάκι Κορινθίας, και οι ακτιβιστές μας, αυτή τη φορά, εμπόδισαν την εκφόρτωση μεταλλαγμένης σόγιας προέλευσης Αργεντινής, που προοριζόταν για ζωοτροφές. Η συγκεκριμένη δράση, σε συνδυασμό με άλλες που ακολούθησαν αλλά και την ενεργό συμμετοχή των καταναλωτών, είχαν σαν αποτέλεσμα συστηματικούς ελέγχους στα εισαγόμενα φορτία σόγιας αλλά και απόρριψη των μεταλλαγμένων από μεγάλο μέρος των ζωοτροφών. Σήμερα, μεγάλες βιομηχανίες γάλακτος καθώς και πτηνοτροφικές μονάδες, πιστοποιούν ότι δε χρησιμοποιούν μεταλλαγμένα στις ζωοτροφές.
Τον Ιούνιο του 2007 επιστρέψαμε στον Κορινθιακό αλλά και στο θέμα με το οποίο ξεκινήσαμε τη δράση μας στην Ελλάδα και στην περιοχή: την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Όραμά μας είναι η δημιουργία θαλάσσιου καταφύγιου στον Κορινθιακό Κόλπο ώστε να αναδειχθεί η ομορφιά και η ιδιαιτερότητα του, να λυθούν τα προβλήματα που τον καταστρέφουν, να αποκτήσει ξανά πλούσια ζωή και να έχει το βιώσιμο μέλλον που του αρμόζει.
Τον Φεβρουάριο του 2008 και με σύνθημα "ΟΧΙ στο Λιθάνθρακα - ΝΑΙ στο Θαλάσσιο
Καταφύγιο", η Greenpeace στήριξε την πρωτοβουλία δεκάδων τοπικών φορέων
και οργανώσεων της περιοχής του Κορινθιακού, συμμετέχοντας στη μεγάλη
πορεία που διοργανώθηκε για τη σωτηρία του.
...και η προσπάθειά μας συνεχίζεται, γιατί η αισοδοξία της δράσης είναι καλύτερη από την απαισιοδοξία της σκέψης!
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}