Wypadki

Przemysł atomowy i jego inwestorzy świadomi balansowania na krawędzi, opracowali system pozwalający im na unikanie ponoszenia pełnych kosztów wypadków. Jako że przemysł atomowy ponosi jedynie częściową odpowiedzialność za wypadki, faktyczne koszty ewentualnej katastrofy ponoszą podatnicy. Bez takiego mechanizmu przemysł atomowy nie miałby racji bytu. Osobny problem stanowi skażenie powstałe w wyniku emisji promieniowania, która towarzyszy pracy obiektów jądrowych. Każdego dnia do środowiska legalnie i nielegalnie odprowadzane są ścieki i gazy radioaktywne, które zanieczyszczają rzeki, wody przybrzeżne i powietrze.

Największe katastrofy atomowe:

Sellafield, Wielka Brytania, 10 października 1957 roku: W obiekcie Windscale, w którym produkowano pluton wykorzystywany w brytyjskim programie jądrowym, wybuchł pożar. Pożar trwał wiele godzin, uwalniając do atmosfery ogromne ilości radioaktywnego dymu. Radioaktywna chmura dotarła na kontynent, w tym do Szwajcarii. Uwolnione promieniowanie mogło przyczynić się do wielu przypadków śmierci z powodu raka w okolicach Liverpolu. Z powodu skażenia pastwisk, na których były wypasane zwierzęta, cała produkcja mleka z obszaru 320 km kwadratowych przez miesiąc była wylewana.

Kysztym, Związek Radziecki, 29 września 1957 rok: Awaria chłodzenia w zbiorniku na ciekłe odpady stała się przyczyną pożaru. Zbiornik eksplodował, powodując odrzucenie 2,5 metrowej pokrywy betonowej podziemnego magazynu. Uwolnione zostało 70-80 ton wysokoaktywnych substancji. Skażeniu uległy tysiące kilometrów kwadratowych gruntu. Informację o wypadku trzymano w tajemnicy do połowy lat 70. Nazwy ok. 30 wiosek i miasteczek zniknęły z map.

Harrisburg, USA, 28 marca 1979 roku: Awarie techniczne i ludzkie błędy doprowadziły do częściowego stopienia się rdzenia reaktora w elektrowni Three Mile Island. Towarzysząca temu emisja radioaktywnych gazów spowodowała ewakuację ok. 3.500 dzieci i kobiet w ciąży.

Czarnobyl, Ukraina, 26 kwietnia 1986 roku: Podczas testowania systemu bezpieczeństwa w czwartym bloku  elektrowni atomowej w Czarnobylu seria błędów operatorów reaktora doprowadziła do stopienia jego rdzenia. Potężna eksplozja oderwała ważącą 1000 ton pokrywę reaktora. Chmura radioaktywna rozprzestrzeniła się po całej Europie. Skażeniu uległy ogromne tereny na Białorusi i Ukrainie. Długoterminowe skutki wybuchu, zwłaszcza te dotyczące dzieci, dopiero się ujawniają. Przeczytaj więcej o Czarnobylu tutaj.

Tokaimura, Japonia, 30 września 1999 roku: W zakładzie produkcji paliwa dwóch pracowników zmieszało zbyt dużą ilość roztworu uranu, łamiąc wszelkie zasady bezpieczeństwa. Wywołali w ten sposób reakcję łańcuchową, w wyniku której uwolnione zostały wysokoaktywne produkty rozpadu. Dwóch z trzech pracowników, którzy otrzymali bardzo wysokie dawki promieniowania, umarło po miesiącach cierpień spowodowanych chorobą popromienną. Ponad 600 osób zostało narażonych na intensywne promieniowanie.   

Dowiedz się więcej o wypadkach w elektrowniach atomowych. Pobierz kalendarz z rocznicą wypadku na każdy dzień roku (po angielsku).