Protokół Biobezpieczeństwa jest dodatkowym dokumentem do Konwencji Narodów Zjednoczonych nt. Różnorodności Biologicznej (UN Convention on Biological Diversity [CBD]) , którą została podpisana podczas szczytu w Rio (Rio Earth Summit) w 1992 roku, a sam Protokół został ustanowiony w Montrealu w styczniu 2000 roku i wszedł w życie 11 września 2003 roku. Obecnie podpisało go 100 krajów.

Celem powstania Protokołu Biobezpieczeństwa jest regulacja handlu międzynarodowego, sposobów obchodzenia się i stosowania genetycznie modyfikowanych organizmów, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na zachowanie i zrównoważone użytkowanie biologicznej różnorodności oraz nieść ryzyko dla zdrowia ludzkiego.


Dla Greenpeace, protokół ten jest ważnym krokiem w procesie ochrony bioróżnorodności. Jasno określa niezbędne kroki zapobiegawcze, które należy podjąć w sytuacji uwolnienia genetycznie modyfikowanych organizmów do środowiska. Zasada zapobiegania jest sercem tej umowy. Oznacza to, że kraje mają pełne prawo zakazać albo ograniczać import i użytkowanie GMO, jeśli występuje brak naukowej wiedzy lub zgodności na temat bezpieczeństwa takich organizmów.


Protokół wymaga, aby kraje były informowane i uprzednio wydawały zgodę na import genetycznie modyfikowanych zbóż. Jest to Porozumienie ustanawiające zasadę uprzedniego poinformowania (Advance Informed Agreement [AIA]).


Zanim kraje dostaną zezwolenie na eksport jakichkolwiek organizmów GM sprowadzanych z przeznaczeniem na wprowadzenie do środowiska, muszą najpierw otrzymać jasne pozwolenie ze strony kraju, mającego przyjąć na swoje terytorium wyżej wspomniane organizmy. Jednakże nadal istnieją istotne nierozwiązane kwestie dla społeczności międzynarodowej w zakresie ilości wymaganej informacji w sprawie transgranicznego transportu modyfikowanych genetycznie zbóż.


Międzynarodowa społeczność zgodziła się w ciągu czterech lat ustanowić system zobowiązań i naprawy szkód wynikłych z powodu zniszczeń spowodowanych uwolnieniem transgenicznych zbóż do środowiska. Potrzeba tak silnego statusu Protokołu o Biobezpieczeństwie obrazuje problem kontaminacji przez genetyczną kukurydzę w Meksyku. Był to pierwszy przypadek genetycznego zanieczyszczenia w centrum oryginalnych i zróżnicowanych zasobów największych upraw zbóż jadalnych. Pomimo tego Stany Zjednoczone, Argentyna i Kanada - kraje produkujące ok. 90 % genetycznie modyfikowanych zbóż na świecie, nie zatwiedziły Protokołu i prowadzą aktywne działania majace na celu go podważyć. Wraz z kilkoma innymi zwolennikami GMO tworzą tzw. Grupę Miami (Miami Group). Pomimo wysiłków czynionych przez wyżej wymienioną grupę, Protokól nt. Bioróżnorodności jest historycznym osiągnięciem.

Po raz pierwszy na mocy międzynarodowego prawa, istnieje bezpośredni wymóg, aby

kraje czyniły uprzednie pomiary mające na celu zapobieżenie szkód wywołanych przez GMO zarówno wobec bioróżnorodności, jak i zdrowia ludzi.

Aby osiągnąć porozumienie wiele istotnych zasad ochrony bioróżnorodności ustanowiono drogą kompromisu, ale Protokól nt. Biobezpieczeństwa to i tak krok naprzód.

Określa on minimalne standardy postępowania i stanowi pomocne narzędzie dla tych wszystkich, którzy troszczą się o nasze środowisko, bezpieczeństwo żywności i zachowanie genetycznych

zasobów oraz stanowi narzędzie w walce o opracowanie bardziej rygorystycznych ustaleń, które prawdziwie służyć będą oryginalnym celom.