W systemie „solrif” panele słoneczne są jednocześnie pokryciem dachowym i nośnikiem energii. Panele instaluje się bezpośrednio na stropie.
Prąd pozyskiwany z systemów fotowoltaicznych jest wciąż znacznie droższy niż prąd konwencjonalny. Nie jest to zaskakujące, ponieważ jest to nowa technologia. Z każdym dniem i kolejnym zainstalowanym systemem staje się ona jednak coraz tańsza.
Istnieje wyraźna potrzeba początkowego wspierania (pod postacią dotacji) nowatorskich technologii, takich jak systemy fotowoltaiczne, aby te zyskały atrakcyjność rynkową. Systemy PV muszą w końcu konkurować z technologiami, które dziesiątki lat temu zyskały ogromne wsparcie od państwa (w Szwajcarii). Poza pobudkami ekonomicznymi, musimy wziąć pod uwagę fakt, że obecny poziom konsumpcji energii zagraża Ziemi. Jedynie odnawialne źródła energii sprawdzą się w przyszłości, dlatego konieczne jest wsparcie wykraczające poza pojmowanie przez pryzmat finansowy. Żądamy, aby odpowiednio wysokie dotacje zostały umocowane prawnie (nie tylko w Szwajcarii).
Koszty: Szacunkowe wydatki na niewielki podłączony do sieci energetycznej system (do 4 kWp, przeznaczony na dom jednorodzinny): między 6000 USD (ok. 19500 PLN) a 7000 USD (ok. 22500 PLN) za kWp (łącznie z instalacją, nie licząc dotacji. Koszt za kWp wliczając amortyzację systemu wynosi między 0,4 a 0,5 USD (1,3 – 1,6 PLN). Koszty wzrastają praktycznie proporcjonalnie do rozmiaru systemu. W przypadku większych instalacji słonecznych koszt za kWp spada o minimum 20 %. Przy planowaniu remontu dachu warto wziąć pod uwagę, że można zaoszczędzić na wydatkach wykorzystując jako pokrycie dachowe panele słoneczne zamiast dachówek.
Jeśli inwestycja ma podlegać amortyzacji, system PV podłączony do sieci energetycznej jest opłacalny jedynie, gdy jest włączony do rynku wymiany energii elektrycznej, w którym w cenę wlicza się amortyzację systemu.
W rejonach pozbawionych podłączenia do sieci, system autonomiczny jest najbardziej opłacalnym sposobem zaopatrzenia w energię.